Konuşma · JOYCE MESSIER

"...ben daima yanınızdayım. Elimden geldiğince size yardım edeceğim. Tek tek temel kavramları öğrenerek ilerlememiz gerekse bile." Hafifçe başını eğiyor.

"Güzel." Teğmen sana dönüyor. "Bayılmadınız. Belki de boşuna endişelenmişimdir... Hâlâ gerçekliğin içyüzünü mü konuşuyoruz yoksa polisliğimizi yapmaya dönelim mi artık?"

"Endişelenmene gerek yoktu."

"Ama endişelendim. Her neyse..." Etrafa bakıyor, şimdi biraz rahatsız görünüyor.

"Koskoca adamsın ulan," diye düşünüyor teğmen. "Korumacı davranmamalıydım."

"Pekâlâ. İşe koyulalım, teğmen."

"İyi şanslar, dedektif beyler." Sizi başıyla selamlayıp uğurluyor.

"Gitmeden önce gerçekliğin içyüzünü biraz daha konuşalım."

"Seve seve yardımcı olurum." Sorunu bekliyor.

"Kim, efsane bir şeydi bu lan."

"Evet, şey..." düşünüyor. "Biz binlerce yıldır bununla başa çıkıyoruz, yani..." Etrafa bakıyor, şimdi biraz rahatsız görünüyor.

"Senin de başa çıkman gerekecek," diye düşünüyor teğmen. "Bu yüzden bilmeni istemiyordum."

"Güzel." Teğmen sana dönüyor. "Bayılmadınız. Belki de boşuna endişelenmişimdir... Hâlâ gerçekliğin içyüzünü mü konuşuyoruz yoksa polisliğimizi yapmaya dönelim mi artık?"

"Korkunç bir facia olacak, biliyorum. Onca insan ölecek."

Rahatlatıcı bir şekilde "Metin olun, memur bey," diyor. "Meslektaşınız Teğmen Kitsuragi işinde yetkin biri. Kendisini araştırdım. Ve ben de yanınızdayım. Elimden geldiğince size yardım etmeyi deneyeceğim."

Bu teminatın bir kısmı senin için olduğu kadar kendisi için de önemli. Büyük ihtimalle burada tehlikede olan büyük bir şey var.

"Tek tek temel kavramları öğrenerek ilerlememiz gerekse bile." Hafifçe başını eğiyor.

"Hallederim. Her şey kontrolüm altında."

"Evet. Çok fena derdin içine düştük."

"Meslektaşınız Teğmen Kitsuragi işinde yetkin biri. Kendisini araştırdım. Ve ben de yanınızdayım. Elimden geldiğince size yardım etmeyi deneyeceğim."

"Haklıydınız. Tam disko işi."

"Ben kimim ki bunun hakkında bir düşüncem olsun?"

"Pusun ilerleyişi yalnızca acil, topyekûn ve acımasız Komünizm ile durdurulabilir."

"Pusa rağmen nasıl hayatta kaldığınızı bilemiyorum. Büyük başarı."

"Korkunç bir şey."

"Bütün yaşamı sonlandıracak bu."

"Güçlü bir anti komünist gücü. Belki de fazla güçlüdür... ama olsun. Hak ettiklerini bulacaklar."

"Endişeleniyorum. Söylemem gerek, kulağa pek liberal gelmedi bu iş."

"Hiçbir şey hatırlamıyorum. Sadece alkol ve karanlık."

"Kendimi çözmeye başladım ama hayır, bunu bilmiyordum."

"Çok ilginç... Söyleyin bana, pus hakkında ne düşünüyorsunuz?"

"Gerçekten bir araştırma yapmıyorsunuz, değil mi? Hiçbir şey hatırlamıyorsunuz. Bütün bunları ilk defa öğreniyorsunuz."

"Haklısınız. Bütün bunları yeni öğreniyorum."

"Sakıncası yoksa başka bir şey konuşmak istiyorum."

"Tabii ki, üstelediğim için affedersiniz. Başka bir temel kavrama ne dersiniz?" Dikkatle bekliyor.

"Güzel." Teğmen sana dönüyor. "Bayılmadı. Belki de boşuna endişelenmişimdir... Hâlâ gerçekliğin içyüzünü mü konuşuyoruz yoksa polisliğimizi yapmaya dönelim mi artık?"

"Güzel." Teğmen sana dönüyor. "Bayılmadı. Belki de boşuna endişelenmişimdir... Hâlâ gerçekliğin içyüzünü mü konuşuyoruz yoksa polisliğimizi yapmaya dönelim mi artık?"

"Hayır. Yok öyle bir şey."

"Tabii, ne şapşalım. Başka bir temel kavramdan bahsetmek ister misiniz?" Dikkatle bekliyor.

Herhangi bir gerçeklikte dalaverenize hâlâ ihtimal veriyor olması imkânsız. Kısa kesseniz iyi olur.

"Entroponetik ne?"

"Entroponoloji..." diye düzeltiyor, "...pusun bilimsel çalışmalarına denir. Veya Graad yoluyla yeniden irdelenmesine. Pus araştırmaları 6000 yıl öncesine dayanıyor. Perikarnasyalılar buna Batı Düzlükleri diyordu."

Perikarnasya süper isolasının bütün çevresi boyunca seyahat etmemişlerdi. Pus sadece batıda değildi. Her yerdeydi. O zaman bile etraflarını sarıyordu...

"Orayı... geçtiler mi? Batı Düzlükleri'ni."

"Modern geçişlerin ötesini işaret eden belirtiler var. Pusta başarıyla ilerlemek için sadece teknik bilgi ve tecrübe değil, yoğun bir psikolojik hazırlık gerekir. Bu taktiklerden bazıları binlerce yıldır biliniyor."

"O zaman entroponoloji neyi değiştirdi?"

"Hiçbir şeyi. Pusun karşısında bir gücümüz yok. Pustan geçişteki tek gerçek ilerlememiz aerostatik bir geminin pusu delip geçme hızında oldu. Pusa daha az maruz kalmak sonrasında da daha az... etkilere yol açıyor."

"Aerostatik gemi mi?"

"Hibrit hava gemileri dedektif. Bir kere yakın pustan uzak pusa geçtin mi konvansiyonel pervaneler veya jet motorları, hareket askıya alındığı için referans noktasından sonra daha fazla hız kazandıramıyor..."

"Özetle, onları pusun içine atıyoruz ve diğer ucundan çıkıyorlar. Kusursuz bir şekilde yapabilirsek yani."

"Yapamazsak?"

"O zaman çıkamıyorlar."

Kayboluyorlar. Tıpkı sektirilen taşın batması gibi.

"Etrafımız pusla kaplıysa bir isoladan başka isolaya nasıl gidiliyor?"

"Ah, işte bu..." Akciğerleri sönüyor, kelimelerini iç geçirir gibi söylüyor, "...bizim için o kadar zor ki."

Kuşların cıyaklaması, limandaki teçhizatın çalışma sesleri. Net, apaçık.

"Pusa boyut vermek mümkün. Modern zamanlarda bir uçtan diğer uca radyo dalgaları sektirerek genişliğini bile sıkıştırabiliyoruz. Böylece yol kısalıyor."

"Ancak hâlâ insanların kaybolmadan pusta ilerlemesi zor. Ya da zihinleri zarar görmeden."

"Pus... burada mı?" (Etrafına bak.)

"Hayır, dedektif. Güvendeyiz." Denize işaret ediyor. "Orada başlıyor, 6.000 kilometre kuzeye, biraz daha fazla güneye, doğuya ve batıya uzanıyor. Siz isolanın ortasındasınız."