Konuşma · JOYCE MESSIER

Bakışların içgüdüsel olarak kuzeye dönerken midende ufak, siyah bir delik açılıyor.

"Peki..." (Kuzeye işaret et.) "...ya orası?"

"Pusa doğru yükselen bir madde kargaşası, memur beyciğim. Uzanıyor. Buharlaşıyor hatta, olağanüstü bir görüntü. Dünya ve pusun arasındaki geçiş bölgesine balkon çöküşü deniyor."

"Taç şeklinde gri bir sis düşünün, soğuk buhar, üzerine fırsatçı bir mikroorganizmanın sporları saçılmış... Kargaşanın ucunda büyümeye adapte olmuş bir küf. Bu..."

Gözlerini kapatıyor ve güçlü bir nefes veriyor, "...görebileceğiniz en disko şey."

Nabzının hızlandığını duyuyorsun, hava birden yakıcı ve soğuk gelmeye başlıyor.

"Dünyanın sonundan 6000 kilometre uzakta mı?"

"Evet. Bu yeterli bir mesafe. Çoğu şehir çok daha yakına inşa ediliyor."

"Pus, zihne zarar verebiliyor mu?"

"Büyük ölçüde."

"Nasıl?"

"Kimileri zararın, uyaranların aşırı eksikliğinden kaynaklandığı söylüyor. Kimileriyse pusun bir şekilde bozulmaya uğrayan geçmiş bilgilerden oluştuğunu iddia ediyor. Pusun maddenin seyreltilmiş hâli değil, geçmişin seyreltilmiş hâli olduğuna inanıyorlar."

"Buna özün yeniden harmanlanması diyorlar. Pus yalnızca fizik kanunlarını değil, psikoloji kanunlarını ve belki tarihi bile çiğniyor... İnsan zihni geçmişin etkilerine maruz kalıyor."

Bunları kim söylüyor ve kim iddia ediyor?

"Bunları kim söylüyor ve kim iddia ediyor?"

"Mantıksal pozitivistler söylüyor, diyalektik materyalistler iddia ediyor."

"Bu aşırı radyasyona maruz kalma durumu nasıl hissettiriyor?"

"Berbat. Son derece berbat. Uluslararası standartlar, sivil yolcular için pusa yılda en fazla altı gün maruz kalma sınırlaması getiriyor..."

Onun için daha fazla. Çok daha fazla...

"Siz sivil bir yolcu değil misiniz?"

"Hayır, Teğmen Du Bois. Ben 'Entroponetik Birinci Sınıf Seyahat' üyesiyim. Yılda 22 gün pustan geçmek üzere eğitildim ve buna hakkım var."

Belki de bu, Devrim'den bahsederken tuhaf bir şekilde sararıp solmasını açıklıyordur. Bozulmuş birkaç eski anı yüzünden olabilir...

Tanıştığın başka biri daha pusa maruz kalmış olabilir. Kamyonunda duran gri saçlı garip kadın.

"Siz sivil bir yolcu değil misiniz?"

Denize doğru bakıyor, tam olarak neye baktığını söylemek zor.

Aşırı radyasyona maruz kalmış. Hatta daha da fazlasına.

"Siz aşırı radyasyona maruz kaldınız mı?"

"Hem de tepeden tırnağa, memur bey."

Dudaklarında acı bir gülümseme var. Her sene durum daha da kötüleşiyor.

"Kamyoncular pustan geçiyor mu?"

"Evet. Hava gemilerinin gövdelerinde taşınıyorlar," başıyla onaylıyor. "Korkunç bir iş. Otomasyon bunu yakında yürürlükten kaldıracaktır."

Pus Şoförü'ne bunu sormalısın. Ne diyecek bir öğren.

Zavallı kadının hayal edemeyeceğin hikâyeleri olmalı...

"Hayır, Halk Milisleri'nin isimsiz dedektifi. Ben Entroponetik Birinci Sınıf Seyahat üyesiyim. Yılda 22 gün pustan geçmek üzere eğitildim ve buna hakkım var."

Üsteleme.

"Pusun fiziksel nitelikleri nedir?"

"Temel özelliği tüm özelliklerin askıya alınması olan bir şeyi tanımlamak ve ölçmek zor. Bunlar fiziksel olsun, epistemolojik olsun, dilsel olsun..."

"Pusların ne kadar içine seyahat ederseniz özelliklerinin askıya alınma seviyesi o kadar artar. Matematik bile... Sayılar bile işlevini yitirir. Henüz kimse sayı bariyerini geçemedi. Bu imkânsız olabilir."

Araya bir çoğul eki kaynadı...

"Pus mu, puslar mı?"

"'Pusların bu bölgesi' gibi belirli bir bölgeden bahsederken puslar, bütünüyle bahsederken pus. Bir kez pusu gördükten sonra..." Başını cüretkâr bir şekilde arkaya atıyor. "Dildeki farkın bir önemi kalmıyor."

"Bir saniye, isola nedir ki?"

"İsola her tarafı pusla kaplanmış, maddeden oluşan bir kıta için kullanılan Messina diline ait kelimedir. Ayrıca, izolasyon veya kara parçası anlamına gelir. Eskiden yalnızca bir tane isola olduğunu sanıyorduk. Son dört yüzyılda yedi isola keşfettik..."

"Mundi, Seol, Samara, Iilmaraa, Graad, Katla ve bu isola Insulinde."

"Ve Insulinde de..."

"Okyanusun ortasındaki bir isola. Çoğunluğu sudan oluşuyor. Mundi en büyüğü, Katla en soğuğu, Insulinde de en mavisi. Ne diyebilirim ki..." Duruyor. "Hepsi yok oluyor, hepsi de çok değerli."

"Peki, başka bir kavramdan bahsedelim o zaman."

"Tabii, buyurun." Biraz rahatlamış görünüyor.

"Teknik olarak konuşacak olursak pus gerçekliğin bir parçası değil..."

"Evet." Teğmen saatine bakıyor. "Bir de bugünlük yeterince eğlendik bence. İlgilenmemiz gereken bir soruşturma var."

Sesi az ama sert çıkıyor. Kadının tek diyebileceği...

"Tabii ki, sayın teğmen." Hafifçe başını eğiyor, sonra sana dönüyor. "Farklı bir şeyler deneyelim."

"Ne demek 'gerçekliğin bir parçası değil'?"

"Han'fendi." Teğmen yine kadına dönüyor. "Unutmayın, hâlâ yakın zamanda bir tıbbi nöbet yaşamış çok hassas ve kolay etkilenebilen bir polis memuruyla konuşuyorsunuz."

"Teğmen haklı, konuyu değiştirelim mi?" Sana göz kırpıyor. "Ne bilmek istersiniz? İstediğinizi sorun!"

Ama... o da anlatmak istiyor.

Sonradan teğmen yokken gizlice gelebilirsin... ya da kenara çekilmesi için onu ikna edebilirsin.

Teğmen buradayken bunun olacağı yok. Tabii kenara çekilmesi için onu ikna edersen başka.

Sonradan teğmen burada değilken gizlice gelebilirsin... ya da kenara çekilmesi için onu ikna edebilirsin.

"Han'fendi." Teğmen yine kadına dönüyor. "Yakın zamanda yaşadığı tıbbi nöbet sebebiyle çok hassas olan ve kolay etkilenebilen filozof bir polis memuruyla konuşuyorsunuz."