Konuşma · JOYCE MESSIER

"Martinaise'i ağır silahlarının etkisini gösteren bir anıt olarak bırakan daimî emanetçi hükûmetimize, yöneticilerimize saygım sonsuz ama..."

Fazla ileri gidip şehri bir kez daha çılgınlığa sürükleyecekler için uygun bir uyarı...

Yeniden inşa edilen doğu sokaklarını hafif bir rüzgâr süpürüyor, ahmakıslatan temizliyorken ışıklar yükseliyor ve otomobiller yollarda dönüp dolaşıyor...

"Ben egemenliği Koalisyon'a bırakmazdım. Martinaise'de en azından. Stella Maris veya Delta kıyı başlarında da öyle. Kendim için değilse bile..."

Küçük, soğuk yumruklarını sıktığını fark ediyor. Gevşetiyor.

"...kızlarımın iyiliği için. Egemenliğimizi savunma yükümlülüğümüz vardı. Onlara vermektense bütün isolayı yakmalıydık."

Yeşil gözlerinde koyu turuncu alevler yansıyor. Okyanustaki bir petrol yangını.

"Kızlarınız mı var?" (Sonuçlandır.)

"Evet, her şeyin yanında bir de anneyim. Ve bir eş." Gözlerini kapatıp sonra tekrar açıyor. "Şimdi... gerçekliğe dönelim mi?"

"Akıllı bir kadınsınız."

"Olabilir." Başıyla onaylarken küpeleri ses çıkarıyor. "Entelektüel kibrim benim felaketim olacak."

Sen de aptal değilsin.

"Ben de öyleyim."

"Her temel kavramla daha da akıllanan akıllı bir adam..."

Hayır. Yoksa entelektüel kibrim benim felaketim olacak!

Ve sen tabutta uzanırken başındaki taç da öyle.

"Vatansever misiniz?"

"Evet, sanırım öyleyim. Ama buradan başka bir yerde vatansever olmazdım."

"İnsanı kışkırtan sözler bunlar, han'fendi." Teğmen notlarını bırakıyor ve kadına bir bakış atıyor.

"Alçak Eb Liss." (Yavaşça başını iki yana salla.)

"Umarım pullu gövdeme ve yol arkadaşlarımın Hükümdarlık ile Komün'e ihanet etmelerine rağmen arkadaşlığımızı sürdürebiliriz."

"Ve ikne eder onları hezmetine sokmağa..."

"Ah, belli ettiğinizden çok şey biliyorsunuz..." Cilveli bir şekilde gülümsüyor. "41. Polis Karakolu'nun Filozof Dedektifi."

(Başınla onayla.) "İblis Kadın."

"Korkarım ki bütün kadınların bir İblis Kadın olduğunu göreceksiniz dedektif. Birbirleri arasında yalnızca estetik farklılıklar var."

"Sizi affediyorum."

"Umarım öyledir," hafifçe başını eğiyor. "Umarım canavarlığıma rağmen iş birliğimize devam edebiliriz. Koyuların kral veya Komün'le bir alıp veremediği yoktu aslında. Sadece işimize bakıyorduk."

"Siz bir canavarsınız."

"Yazık," hafifçe başını eğiyor. "Umarım canavarlığıma rağmen iş birliğimize devam edebiliriz. Koyuların kral veya Komün'le bir alıp veremediği yoktu aslında. Sadece işimize bakıyorduk."

"Umurumda değil."

Ağzından çıkarken kadının cevaptan hoşlanmayacağını hissediyorsun. Hatta onu üzeceğini.

"Hak edilmiş bir ceza." Sırıtıyor. "Affedilmediysem de unutulmak. Ozonne ve Stella Maris'teki şatolarımızda bize dua edin."

"Havalı. Ben de fena liberalimdir."

"Hayır," yavaşça başını iki yana sallıyor. "Benim gibi olamaz. Ben kralı bir bok çukuruna atan ve Devrim'e ihanet eden, yasak bataklığın cehennem yaratığıyım..."

"Yuvanızı finansal sömürgecilere bir tabakta sunacak kadar liberalleştirildiniz mi?" Gözünün içine bakıyor. "Hayır, sanmıyorum. Artık gerçek yüzümü açığa çıkardığıma göre söyleyin, benden korkuyor musunuz?"

"Bir saniye, koyu ne demek?"

"Koyu liberalim, bir çeşit liberal. Devrim'den kalma. Pek... ılımlı türden sayılmaz."

"Anlamadım. Bunun nesi alçakça?"

"Duymadınız mı?" Eğitircesine başıyla onaylıyor. "Ben kralı bir bok çukuruna atan ve Devrim'e ihanet edenlerden biri, yasak bataklığın cehennem yaratığıyım..."

"Ulusu finansal sömürgecilere teslim ettik. Aklı başında hiçbir insan artık koyu olduğunu söylemiyor. Güpegündüz en azından." Gözünün içine bakıyor. "Artık gerçek yüzümü açığa çıkardığıma göre söyleyin, benden iğrendiniz mi?"

Bir şey söyleme.

Şey ne oluyor... (Temel bir şeyler düşün.)

Bütün bunlar ne oluyor? Kokular, sesler, hava?

"Hangi dünyadayız?"

"Hangi dünya mı?" Gözlerinin solan incileri denize bakıyor. "Olan tek dünyadayız herhâlde. Madde ve onun zıttı olan pus dünyası..."

Zihninin kamerası suyun yüzeyinde süzülüyor.

"Ne görüyorsunuz?"

"Büyük su kütleleri, ormanlarla kaplı yüzeyler, şehirlerin bulunduğu yerlerde ışık kümeleri... Kurguyu gördünüz, hepimiz gördük. Bu dünya kâfi," diyerek sözünü bitiriyor.

Öyle olmalı. Atomların, aralarında yaptığı en büyük ve en kibar anlaşma bu.

Bir ürperti, kolunun arkasındaki tüyleri dikleştiriyor. Rüzgâr, koyun yüzeyini süpürüyor.

"Rüzgâr suları süpürüyor..."

DÜNYA BİR HÜKÜMDARLIKTIR...

REVACHOL HÜKÜMDARLIĞI.

"Bunun için dile kazandırdıkları bir sevgi ifadesi var. Dolores yüzyılında insanlık bu dünya için heves besliyorken, dünyayı bu takımadalar da dâhil olmak üzere durmadan keşfediyorken..."

"Nedir?"

"Elysium."

"Bir saniye, kötü maymunların olduğu şey mi bu?"

Hayır, bunda değil. Bu daha çok Mesque'li petrofaşistlerin diyeceği bir şeye benziyor..." Bakışları uzaklara kayıyor.

Yüzölçümü açısından dünyanın en büyük devleti olan Birleşik Mesque Cumhuriyeti son zamanlarda özellikle nihilist bir milliyetçilik akımına kapıldı.

Gözleri sana dönüyor. "Bize hayvan demek doğru olmaz. Hayvanlar bile hayvan değil."