Konuşma · JOYCE MESSIER

Şüphe kafanda tamamen şekil alıyor. Yabancılık hissi sürüyor... ancak bir şeyler hâlâ eksik. Jamais Vu düşüncesine kafa yormayı tamamladın ama Kavramlaştırma becerilerin bundan bir anlam çıkaracak kadar geniş değil...

Şüphe kafanda tamamen şekil alıyor. Yabancılık hissi sürüyor... sadece soruyu nasıl kelimelere dökeceğini bilmiyorsun. Önce Jamais Vu düşüncesini tamamlaman gerek.

Dilinin ucunda duruyor... bir çeşit şüphe. Ama hâlâ tamamen şekil almış değil. Bekleyip daha sonra buna dönmen gerek, Jamais Vu düşüncesi tamamlandıktan sonra.

Siz pus hakkında konuşurken Kim'den kenara çekilmesini iste.

İyi fikir. Sor gitsin. Olay çıkarmaz.

"Kim, han'fendiyle iki dakikalığına yalnız konuşabilir miyim?"

"Olur." Notlarıyla kenara çekiliyor.

Gördün mü? Ne yapacaktı. Yetişkin bir adamsın.

"Şimdi... pus nedir?"

"Olur." Notlarıyla kenara çekiliyor.

Hâlâ kötü bir şeyler olacak korkusunu aşamadın. Bugün yeterince eğlendiğini açıkça söyledi.

"Buyurun." Başka bir kavram için bekliyor.

...iste, iste ama istemeli misin acaba? Açıkça bunu öğrenmemen gerektiğini söyledi. Ya aklını kaçırmana sebep olursa? Veya donakalırsan? Ya da yine hafızanı kaybetmene yol açarsa?

"Nasıl zamanlardayız?"

"Dediğim gibi, önemsiz. Maden hakları Devrim sırasında saçıldı. İnsanların kafasını hedef alan mermiler de öyle."

"Bunlar... önemsiz zamanlar dedektif." Parmağını dudaklarına yerleştirip seni işaret ediyor. "Siz ve ben ortalık yatıştıktan sonra, saniyenin binde biri kadar fazla geç doğduk."

"Anladım. Başka bir şey sorayım o zaman."

"Ne için fazla geç?"

"Büyük Dava için." Gözleri parlıyor. Dişleri görünüyor.

Bir yırtıcının gülümsemesi. Aklından neler geçtiği belli.

"Yırtıcı bir karakteriniz var."

"Herkes yırtıcıdır, memur beyciğim. Bunun için yapılabilecek pek bir şey yok. Önemli olan dişlerini nerede törpüleyebildiğin..."

"Büyük Dava ne?"

"Devrim," diyor.

"Hah. Peki sürekli duyduğum bu Devrim ne?

"Çok basit. Yaklaşık her yüzyılda bir, türümüz sırada ne olacağını kararlaştırmak için bir araya gelir. Kimin kafadan vurulacağı ve kimin maden haklarını alacağı belirlenir. Tam bir hengâme."

Şey ne oluyor... (Sana yakın bir şeyler düşün.)

Altı kilometre güneybatıda, Köpekler Vadisi'nde, yardımcı memur Chad Tillbrook çimlerde yaralarını yalayan kuduz, siyah bir köpeğe nişan alıyor.

Solunda partneri Émile Mollins fısıldıyor, "Akşamcı Kovboy'a ne olduğunu duydun mu? Martinaise'de."

Tillbrook parmağı tetikteyken "Evet, aklını kaybetmiş," diye cevaplıyor. "Endişelenme, Émile..." Tetiği yavaşça çekiyor. Yavaşça... "Bir yerlerden bulur yine."

"Hep buluruz."

"Ben neyim?"

Enerjik bir şekilde "Siz mi? Siz RHM'nin bir memurusunuz," diyor.

"Revachol Halk Milisleri mi?"

"Aynen öyle!"

"Güzel. Peki Revachol Halk Milisleri ne?"

"Devrim sonrası Revachol'un fiilî kolluk kuvvetleri sadece, dedektif."

"Evet," teğmen araya girerek elleriyle ikinizi de kapsadığını gösteren bir hareket yapıyor. "Revachol Halk Milisleri biziz."

Alay ediyor.

"Öyle miyiz?"

"Öyleyiz."

"Fiilî mi demiştiniz?"

"Evet. Yani meşru değil. RHM, şairane bir şekilde de dendiği gibi uluslararası hukukun alaca karanlığında hareket ediyor. Kendileri için bir hayal kırıklığı olsa da RHM, Koalisyon Hükûmeti'nin emri üzerine hareket ediyor."

"Ben neyim konusuna bu kadarı yeterli o zaman."

"Sözümü bitirmeme izin verin. Siz... benim için... polissiniz. Revachol'da bulunan tek meşru emniyet yetkilileri."

"Ve bu yetkililer, gerçeklikle ilgili en temel kavramları hatırlamakta bile yardıma ihtiyaç duyacak kadar çok içerse... ben yardım etmeye hazırım." Hafifçe başını eğip gülümsüyor.

"Ve ulusumuzun emniyet görevlilerinin gerçeklikle ilgili temel kavramlar üzerine yardıma ihtiyacı olursa... ben yardım etmeye hazırım." Hafifçe başını eğiyor.

"Nasıl yani?"

"RHM'nin sorumlulukları, dürüst olmak gerekirse yabancı sermayenin faydası uğruna şehri 'bırakınız yapsınlar' ideolojisiyle bir durgunluk içinde tutan üç yönetmelik, yani Acil Ticaret Yasası, Yolcu Yasası ve Yiyecek Yasası tarafından belirleniyor."

Teğmen notlarından başını kaldırıyor. "Sokaklarda polislik yapmak istiyorsak üçünü de bilmek gerek."

"Ben bu konuyu unutup araştırmamın sıradaki sorusunu soracağım."

"Gerçekten de merkezci bir davranış. Koalisyon Hükûmeti siyasetten uzak kaldığınız için sizi alkışlardı. Ama..."

"Sizin görevinizde basit bir şey yok, dedektif. RHM'nin her şeyi görünüşe göre kalıcı olan geçici yöneticilerimizin istediği şekilde tuttuğu doğru..." Öne eğiliyor.

"Ancak öte yandan... bu insanları tanıyorum. Onlarla her gün uğraşıyorum. Şu kadarını söyleyeyim kuzum, size bayılmıyorlar."

"Neden?"

"Devrim sonrasındaki on yıl Koalisyon Hükûmeti için bir felaketti. 20'lerde Revachol berbat bir hâldeydi, özellikle de nehrin batı tarafında. Çete savaşları, baştan savma bir özelleştirme planı, nükleer reaktör çekirdeğinin erimesi..."

"Buraya Uluslararası Bölge diyorlardı. Çünkü hiçbir ulus sorumluluk almak istemiyordu. Koalisyon'un başarısız olduğu noktada RHM asayişi yeniden sağladı. Gerçekten de halkın bir girişimiydi." Gülümsüyor. "Sizi asla affetmeyecekler."

Teğmen, "Bu biraz abartı oldu," diyerek araya giriyor. "Aslında bizimkisi karşılıklı fayda sağlayan bir anlaşma."

"Revachol'lular Revachol'da asayişi koruyor, Koalisyon'un da endişelenmesi gerekmiyor..." Öksürüyor. "Her neyse, araya girdiğim için kusura bakmayın. Lütfen devam edin."

"Evet, sayın teğmen. Sözümü bitirmeme izin verin. Siz... benim için... polissiniz. Revachol'da bulunan tek meşru emniyet yetkilileri."