Konuşma · JOYCE MESSIER

"O hâlde gerçekliğin temel kavramlarına dönelim."

"Ve bu yetkililer, gerçeklikle ilgili en temel kavramları hatırlamakta bile yardıma ihtiyaç duyacak kadar çok içerse... ben yardım etmeye hazırım." Hafifçe başını eğip gülümsüyor.

"Ve ulusumuzun emniyet görevlilerinin gerçeklikle ilgili temel kavramlar üzerine yardıma ihtiyacı olursa... ben yardım etmeye hazırım." Hafifçe başını eğiyor.

"Teşekkürler han'fendi."

Bir şey söyleme.

"Sözümü bitirmeme izin verin. Siz... benim için... polissiniz. Revachol'da bulunan tek meşru emniyet yetkilileri."

"Yani basitçe söylersek ben iyi adamlardan mıyım?"

"Yani basitçe söylersek ben yabancı güçlerin bir kölesi miyim?"

"Yani basitçe söylersek sermayenin uşağı mıyım ben?"

"Yani basitçe söylersek sermayenin uşağı mıyım ben?"

"Yani basitçe söylersek ben yabancı güçlerin bir kölesi miyim?"

"Bu kısaltma... ne anlama geliyor?"

"Revachol Halk Milisleri anlamına geliyor."

1,5 litrelik Kızıl Kaptan'ın fiyatı? İtfaiye Yönetmeliği'nin ilk satırı? Üçün karekökü? Sana yakın bir şeyler diyerek ne demek istediğini bilmiyorum. Sor işte normal bir soru.

Bu sana yakın lafıyla ne demek istediğin hâlâ bir sır. Bu seninle ilgili değil. Gerçeklikle ilgili.

"Şu kim?" (Kurukafa Cindy'ye işaret et.)

"Eski püskü kocakarı kıyafetleri giyen kız mı?"

"Evet."

"Bir ergen alt kültürünün suratsız ve isyankâr bir üyesine benziyor."

"Alt... kültür mü?"

"Evet. Siz ve ben üst kültüre aidiz. Yaygınız, sürü gibiyiz. Radyoda çalan müzik, zincir restorandaki yiyecekler... Bunlar eski püskü kocakarı kıyafetleri giyen o kız için fazla popüler."

"O bir fantezi dünyasını tercih ediyor. Kendi kıyafet kuralları ve halk ağzı olan bir alt kültürü. Korkarım ki bu bir illüzyon. Üst kültürden kaçacak yer yok."

"Her şeyi anladım. Bir şekilde daha karmaşık anlatın."

"Anlatamam. O kadar basit çünkü. İsteyen istediği gibi saçını yeşile boyayıp büyükannesinin paltosunu giyebilir. Sermaye, gelen eleştirileri özümseme özelliğine sahiptir. Sermayeyi eleştirenler bile sonunda onu destekler hâle gelir..."

Çayından uzun uzun, acele etmeden bir yudum almak için duraksıyor. "Pekâlâ, sırada ne var?"

Birden üst kültüre ait olup olmadığından emin olamıyorsun...

Üsteleme.

Tabii ki. Saçma alt kültürlere ayıracak vakit yok. Sorulacak daha acil, gerçeklikle alakalı sorular var.

"Sanırım bir alt kültüre ait olabilirim."

Gözleri şaşkınlıkla büyüyor. "Peki ne alt kültürüymüş bu?"

"Disko."

"Hah! Bunu tahmin edebiliyorum, evet. Benim de bu karanlık sanatlarla haşır neşir olmuşluğum var. Çok geçmedi üzerinden." Gizemli bir şekilde gülümsüyor. "Emin olun, tamamen üst kültüre ait bir olguydu. Her yere yayılıyordu. Düpedüz zorunluydu."

"Diskonun alt olacak bir yanı yok, kuzum."

"Bunu da çözdük. Başka bir temel gerçeklik kavramına geçelim."

"Siz de mi diskocusunuz?"

"O günler benim için çok eskide kaldı..." Alaycı bir özlemle semtin iç kesimlerine doğru bakıyor. "30'ların başında bile Yeni'ye yakın bir kızdım. Disko bütün bu olayın ufak ama yine de keyifli bir yönüydü sadece."

"Yeni mi?"

"Yeni, kültürel bir çağ... ve büyülediği yılların da adı, yani 30'ların. Devrim sonrası Revachol'unda ortaya çıktı. O dönem... koyu liberalliğin dönemiydi."

"Tahmin edebileceğiniz gibi o dönemlerde fazlasıyla parti yapılıyordu. Ve her şey şampanya rengindeydi. Görünüşe göre bunlar sizin yetişkin olduğunuz zamanlara denk geliyor. Şimdi..." Sana tek kaşını kaldırıyor.

"Anladım. Sıradaki soruda gerçeklikle alakalı konulara dönelim."

"Büyük bir zevkle, memur bey."

"Eğlenceliymiş. Ben hiçbir şey hatırlamıyorum."

"Guillaume le Million şey dememiş miydi: Yeni'yi hatırlamıyorsan orada değildin demektir."

"Bir saniye... Guillaume le Million mu? Benim de aklıma o gelmişti tam! Ne oldu o adama?"

"Ah, evet..." Tereddütlü görünüyor. "Bu gerçeklikle pek alakalı sayılmaz, değil mi?"

"Yine de bilmek istiyorum."

"Tam olarak emin değilim ama sanırım zührevi hastalıklardan doğan komplikasyonlar sebebiyle ölmüştü."

"Hangi zührevi hastalıklar?"

"Hepsi."

"Yani yıldız tozuna karışıp kaybolmadığını mı söylüyorsunuz?" (Sonuçlandır.)

"Korkarım hayır; ama yine de insan emin olamıyor. Bütün bunlar kendisinin esrarengizliğinin bir parçası. Başka birine sorun, belki daha şampanya renkli bir yanıt alabilirsiniz..."

"Her neyse," konuşmasını sonlandırıyor. "Gerçekliğin başka hangi temel yönlerinden bahsedelim?"

"Otoerotik asfiksiden ölmemiş miydi o?"

"Bundan zührevi hastalık kapamazsınız ama, değil mi?"

Nedense zihnin Guillaume le Million şarkı sözleri, ilginç bilgileri ve bilinmeyen şarkılarının bir deposu gibi. Ancak bunu keşfetmenin vakti yalnızken bir aynaya baktığın zaman olmalı. Şu anda bunu konuşmak seni gerçekliğin içyüzü konusundan saptırır.

"Şampanya mı? Benim seveceğim bir şeye benzemiyor. Alkolüm sigaram yoktur benim."

"Tabii. Siz gerçeklik üzerine bir soruşturma yapan daha oturaklı, ciddi bir dedektifsiniz. Gerçeklik demişken... başka sorunuz var mıydı?"

"Polis."

Kahkahasını tutamıyor, gözlerinin kenarlarındaki kırışıklıklar yanaklarına uzanıyor...

"Gerçeklikten uzak kalmış meslektaşım çok da yanlış sayılmaz..." Teğmen konuşmaya geri dönüyor, notlarını düzenliyordu.