Konuşma · JOYCE MESSIER

"Hayvanlar ne o zaman?"

"Siz ve benim gibilerdir herhâlde. Canlı organizmalar soyut kavramlarla kendilerini özdeşleştirmez. Elysium belirli varlıklar için geçerli."

"Elysium... Dünyanın bir sevgi ifadesine ihtiyacı var."

"Evet. Dünyaya Cehennem diyenler de var..."

"Cehennem ne?"

"Yine birçok şey gibi Mesque'li petrofaşistlerden çıkan bir nefret söylemi."

"Resmi net bir şekilde görüyorum. Başka bir kavrama geçelim."

"Geçelim. Sonuçta bir burjuva ve kadınım. Dünya konusunda pek de mükemmel bir temsilci sayılmam."

"Henüz büyük resmi gördüğümü sanmıyorum."

"Dünyanın bir resmini mi istiyorsunuz?" Parmağını dudağına götürüyor. "Henüz tamamlanmış bir atlas yok, memur beyciğim. Yörüngeye ulaşmakta zorlanıyorlar biraz."

"Neden?"

"Büyük şeyleri başarmak zordur. Şimdilik dünyayı içinden görüyoruz, yanlamasına."

"Top şeklinde değil mi işte?"

"Bu ihtimal gittikçe azalıyor dedektif. Boyalı basında yazmazlar ama ORG ulusları 30'lardan beri alt iyonosfere hava balonları gönderiyor."

ORG: Occident-Revachol-Graad.

"Sürekli ufak ufak biriken görüntüler var. Bu üç büyük ulusun topladığı verilerden, koyu gri bir taç şeklinde olduğu sonucuna varılıyor."

"Koyu gri bir taç mı?"

"Evet." Duraksıyor. "Pus, yüzeyin %72'sini kaplıyor. Gri parlamalar ve çıkıntılar, hatta bütün bir isola üzerinde oluşan yaylar var... Bu görüntüler bulanık ama bir zamanlar küre şeklindeymişse bile uzun zaman önce parçalanmış gibi görünüyor."

Soğuk bir korku içine sızıyor.

"Pus mu...? Hem taç şekli de ne demek?"

"Gezegenimizin kararmış diskini çevreleyen seyreltilmiş bir madde kaplaması olduğunu söylüyorlar. Yani hâlâ bir gezegende yaşıyorsak. Ya da daha basite indirgemek gerekirse hiçlikle birbirinden ayrılmış geniş kara parçalarını düşünün."

"Üzgünüm memur beyciğim." Etrafına bakınıyor. "Akut ensefalopati de yaşamışken bunlar çok korkutucu gelmiş olmalı. Bilimsel olguculuk bile konuştuğumuz konular hakkında ortak bir karara varmış değil..."

"Ancak bu... zamanımızın en önemli sorularından biri. Takımı tamamlayabildikleri zaman bizi bu monotonluktan kurtaracaklar, bir araya getirecekler. Kulağa her ne kadar naif gelse de bu..."

"Peki. Sonra her şey normal mi olacak?"

"O ölçekteki konular hakkında bir şey diyemeyeceğim, benim uzmanlığım uluslar ve ticaret yolları üzerine, yani her şeyden bir veya birkaç katman aşağıda."

Düşünüyor. "Ama evet, iyi olacaksınız, endişelenmeyin."

İyi olacağına inanıyor gibi görünmüyor. Hatta durumunun ne kadar derin olduğunu fark ediyor.

"Peki, unutun bunları. Size başka bir şey sorayım."

"Evet!" Isınmak için el çırpıyor.

"Teşekkürler. Peki."

"Kafanızda yanlış tasarlamış olabilirsiniz. Alt yörüngenin üzerine çıkmadan dünyamızı tasvir eden görsellerin etkisini ve geometrisini size anlatma kabiliyetim yok. Sanki..."

Yukarı bakıyor. "Sanki dünyanın taç giymesi gibi. Çılgın bir şey. Çok disko işi. Bayılırdınız."

"Gitmeyi sevdiğim diskolara benzemiyor."

"Ancak zaten gittiniz," diyerek etrafına bakıyor. "Ve bütün bu enkaza rağmen iyi idare ediyorsunuz."

İçini soğuk kaplıyor. Hava %80 nem sebebiyle ağır geliyor.

Aniden burada dikildiğini fark ediyorsun... burası her neyse. Kolların iki yanından sarkıyor.

Teğmen sessizce ikinizi de gözlemliyor. Gözlüğünü düzeltiyor.

"Disko umurumda değil, sadece Komün umurumda."

"Gördünüz mü? Herkes dünyada tutunacak değerli bir şeyler buluyor. Dünyanın fırsatları her ne kadar boşa harcanmış olsa bile..."

"Haa, şimdi disko diyorsanız başka..."

"Gördünüz mü? Herkes bu dünyada tutunacak değerli bir şeyler buluyor. Dünyanın fırsatları her ne kadar boşa harcanmış olsa bile..."

"Kesinlikle iyiymişim gibi hissetmiyorum."

"Kafanızda yanlış tasarladınız. Alt yörüngenin üzerine çıkmadan dünyamızı tasvir eden görsellerin etkisini ve geometrisini size anlatma kabiliyetim yok. Sanki..."

İyi olacağına inanıyor gibi görünmüyor. Hatta bütün bu gerçekliğin içyüzü konusunun belli ettiğin kadar felsefi olmadığını fark ediyor.

"Parçalanmış bir tacın kimseyi bir araya getireceği yok gibi..."

"Üzgünüm dedektif." Etrafına bakınıyor. "Felsefi açıdan bunlar oldukça korkutucu olmalı. Bilimsel olguculuk bile konuştuğumuz konular hakkında ortak bir sonuca varmış değil..."

"Yok artık, durun... Ne anlatıyorsunuz bana böyle?"

"Korkmuş gibi görünüyorsunuz. Lütfen korkmayın." Sesi nazik, sakin bir hâl alıyor. Biraz bekliyor.

"İçinden yanlamasına mı? O zaman bu dünya nasıl bir şekle sahip?"

"Eskiden küre olduğunu düşünürdük ama her geçen gün bu ihtimal gittikçe azalıyor. Boyalı basında yazmazlar ama ORG ulusları 30'lardan beri alt iyonosfere hava balonları gönderiyor."

ORG: Occident-Revachol-Graad.

"Sürekli ufak ufak biriken görüntüler var. Bilimsel katkı sağlayan bu üç büyük ulusun topladığı verilerden, koyu gri bir taç şeklinde olduğu sonucuna varılıyor."

"Bu dünya bir sevgi ifadesini hak etmiyor."

"Dünyaya Cehennem diyenler de var..."

Bir şey söyleme.

"Eldeki dünyaların en iyisi."

"Kesinlikle. Bunun için dile kazandırdıkları bir sevgi ifadesi var. Dolores yüzyılında insanlık bu dünya için heves besliyorken, dünyayı bu takımadalar da dâhil olmak üzere durmadan keşfediyorken..."

Bir şey söyleme.

"Su kütleleri ve ormanlarla kaplı yüzeyler, şehirlerin bulunduğu yerlerde ışık kümeleri. Kurguyu gördünüz, hepimiz gördük. Bu dünya kâfi," diyerek sözünü bitiriyor.

Sen dünyaya bakarken tuhaf bir soğukluk vücudunu kaplıyor. Dalgalar şalupayı yavaşça sallıyor. Hepsi bu.