Siyaset

"Bu şarkıyı dünyayı yiyip bitirecek olan puslu hiçliğe armağan etmek istiyorum."

Teğmen bir şey söylemiyor ama üzüntüyle gülümsüyor.

"Bunu duyduğuma üzüldüm. Şahit olduğun dehşeti yalnızca hayal edebilirim."

"Büyük sanat. Art DeLuxe. En sanatsal, en çığır açıcı, en..."

Teğmen başıyla onaylıyor.

"Her şey üzücü falan ve buna karşı sanata ihtiyacımız var. Ver fırçayı işte."

"Kıyamet yaklaşıyor. İnsanları uyarmalıyım."

"Sadece birkaç soruya cevap ver, olur mu?"

"Yani... Bazı fikirlerim var ama emin olamıyorum."

"Kurbanımız bir orman silahıyla öldürülmüş."

Teşekkürler, bunu bildiğim iyi oldu. Bu konuda bir düşüncem yok.

Ne olmuş? İstediklerini düşünebilirler. Özgür bir dünyada yaşıyoruz.

Ben bunları tiplemeler olarak görmüyorum. Bence bunlar dürüstçe çeşitliliği kabul ediyor.

Son bir kez daha kapıya hafif bir yumruk at. Ne olur ne olmaz.

"Bir isim... Bu çok iyi oldu. Ellis Kortenaer..." diyor kendi kendine.

"Açıkçası nasıl yapıyorum bilmiyorum. Buraya öylece denk geldim. Lütfen... battığımız bu çukuru açıklar mısın?"

"Üzgünüm. Bütün bunları... bilmem gerektiğini biliyorum ama kısa bir süre önce hafızamı kaybettim."

"İyi düşündünüz..." Teğmen hâlâ ayakta durmakta zorlanıyor.