Rozmowa · Wisielec

Jak gdyby ktoś odrzucił większość nocnego nieba, przepuszczając je przez filtr osobistych upodobań. Nie umiesz stwierdzić, jakie dokładnie są. Myśl rozwiewa się i czujesz, jak gdybyś miał tylko połowicznie rację.

„Czy to system mikroelektroniczny?”

„Mam tylko pobieżną wiedzę na temat cybernetyki, więc trudno mi powiedzieć. Ale to chyba nie jest wystarczająco złożone, prawda?”

Wzór nie wydaje się podobny do wnętrza jakiegokolwiek radiokomputera, jaki pojawia się w twoim umyśle. Nieco organiczne z wyglądu linie przypominają ci nieco, choć nie do końca, stare typy pamięci włosowatej... Nie. To się w ogóle nie zgadza.

Będzie poznaczone dziurami po kulach.

Przyjrzyj się pasowi.

Węzeł stryczkowy mocno się zaciągnął pod ciężarem trupa. Żółty poliester o ostrych brzegach wcina mu się w skórę. Na górze pas przytwierdzony jest sprzączką do gałęzi.

To wzmacniany stalą pas transportowy, starszy brat zwykłego pasa. Służy do montowania ładunków pod sześciowirnikowymi statkami powietrznymi.

Ojej, na pasie coś jest... Znajome słowo, które pobudza drzemiące w tobie pragnienie.

Zignoruj to.

Z trudem, ale udaje ci się tego nie zobaczyć. Trup spogląda na ciebie z ukosa, wykrzywiając pod nienaturalnym kątem głowę.

„Nie pytaj, skąd wiem, ale to pas służący do mocowania ładunków przy transporcie powietrznym”.

„Powietrznym? Myślałem, że używa się ich na ciężarówkach – do przytwierdzania ładunku”.

„To jest wzmocniony typ. Do transportu lotniczego. Tak mi mówi mózg”.

Kiwa głową. „W miejscowym porcie korzystają z sześciowirnikowców do przestawiania kontenerów. Mam wrażenie, że sprawcy użyli tego, co mieli akurat pod ręką, nie zwracając nawet uwagi na to, że w ten sposób się pogrążają”.

„Mówiąc oni, masz na myśli chłopaków Hardiego?”

Kiwa głową. „Na razie wszystko pasuje do ich przyznania się do winy”.

(Odsuń się i spójrz na ciało).

Trup zwisa na pasie transportowym. Ma bezwładne kończyny i pokryty tatuażami tułów.

„Jak oni go tam w ogóle wciągnęli?”

„Pętla to jedna z tych rzeczy, które najłatwiej działają w jedną stronę...” – wskazuje klamrę mocującą pas do gałęzi nad wami.

„Wspięli się po tej dziecięcej drabinie?” (Wskaż na przybitą do drzewa drabinkę).

„Ta drabina nie utrzyma dorosłego mężczyzny. Nie zauważyłem też żadnych uszkodzeń kory, a ty? Przypuszczam, że zarzucili pas na gałąź jak lasso, a później zaciągnęli go, aby zamknąć klamrę...” – wyjaśnia, wykonując odpowiedni ruch rękami.

Może tak być. Kształt gałęzi stanowiłby poparcie tej teorii.

„Przypuszczam, że zarzucili pas na gałąź jak lasso, a później pociągnęli – i klamra zamknięta” – wyjaśnia, wykonując odpowiedni ruch rękami. „Ja bym tak zrobił. To łatwiejsze od wspinania się na drzewo”.

„Zakładamy, że zrobili to miejscowi pracownicy portowi?”

„Tak” – oznajmia. „Informacje, które otrzymaliśmy od przedstawicielki Wild Pines też zdają się to potwierdzać. To wygląda na lincz”.

„Tak” – oznajmia. „Informacje, które otrzymaliśmy od przedstawicielki Wild Pines też zdają się to potwierdzać. To wygląda na lincz. Nasze wewnętrzne informacje z MOR-u też na to wskazują” – patrzy na ciebie.

„A przy okazji, gdy będziesz miał chwilę, może powinieneś poprosić mnie o materiały MOR-u. Mam wrażenie, że o nich zapomniałeś”.

„Bardzo chcieli, żeby tam został. Poliester wygląda na mocny”.

„Tego się obawiałem...” – wstaje, aby przyjrzeć się pasowi. „Stalowe zbrojenie, równoległe pasma. Okazuje się, że zdjęcie go na ziemię będzie bardziej problematyczne, niż zakładałem...”

„To nie jest wyłącznie poliester – został wzmocniony stalą” – wstaje, aby przyjrzeć się pasowi. „Widzisz te linie? W tym miejscu biegną druty. Widzę zgrubienia na ponad dwadzieścia pasm”.

„Okazuje się, że zdjęcie go na ziemię będzie znacznie bardziej problematyczne, niż zakładałem...”

„Zakładamy, że zrobili to miejscowi pracownicy portowi?”

„Tak, wciąż podchodzę do tego jak do linczu. Motywem był trwający strajk”. Uprzejmie unosi brew: „A ty?”

Nie. Czujesz, że to było co innego. Ale co?

„Nie pytaj, ja tylko wlokę się od jednej chwili w życiu do kolejnej”.

„Jak my wszyscy” – odpowiada, zasłaniając nos. „Ten pas mnie martwi”.

„Czuję, że to było co innego”.

„Tak” – odpowiada, zasłaniając nos. „Często tak jest. Ten pas mnie martwi”.

„Ma to sens. Wiarygodne w swojej niepozorności”.

„Siedemdziesiąt procent spraw, które dostaję, to po prostu wypełnianie pustych miejsc we wstępnym raporcie” – odpowiada, zasłaniając nos. „Ten pas mnie martwi”.

„Tak sugerowała odprawa. Zabójstwo motywowane politycznie przez trwający strajk... Nie dostałeś odprawy?”

„Moja przeszłość uległa całkowitemu zniszczeniu. Nie zostało nic – moja matka, miłość mojego życia... A już na pewno nie odprawa”.

„W porządku” – odpowiada, mrugając. „W takim razie trzeba mnie było zapytać, jak tylko nadarzyła się okazja”.

„Nie. Mogli zapomnieć o odprawieniu mnie”.

„W takim razie trzeba mnie było zapytać, jak tylko nadarzyła się okazja”.

„Mhm, tak”.

„Z drugiej strony co ja mogę wiedzieć? Nie mam nawet pojęcia, czym jest statek powietrzny!”

„Nie, masz racę. W porcie korzystają z sześciowirnikowców do przestawiania kontenerów. Mam wrażenie, że sprawcy użyli tego, co mieli akurat pod ręką. Nie zadbali nawet o to, aby się nie pogrążyć”.

„Co to dokładnie za pas?”

„Przemysłowy. Używa się takich do zabezpieczania ładunków na ciężarówkach”.

Jak w cyrku! Kiedy cyrk wyjeżdża z miasta i przywiązują czarnoplamiastą żyrafę do klatki na czas transportu!

„Jak w cyrku przy transporcie żyraf czarnoplamiastych?”

„Ee...” – zastanawia się. „Nie. Bardziej jak w porcie. Takim jak ten na wschód stąd. Mam wrażenie, że sprawcy użyli tego, co mieli akurat pod ręką, nie zwracając nawet uwagi na to, że w ten sposób się pogrążają”.

„Jak na przykład w porcie?”

„Tak. Wygląda na to, że sprawcy użyli tego, co mieli akurat pod ręką, nie dbając nawet o to, aby się nie pogrążyć”.

„Jak na przykład w... Nie przychodzi mi do głowy nic innego niż port”.

Co takiego? Słowo?

Napisane żółtymi literami po długości wijącego się pasa transportowego słowo VERMILLION. Tylko głęboka tęsknota za złocistym trunkiem o tej nazwie pozwala ci rozpoznać wyblakłe logo miejscowego browaru.