Rozmowa · Acele

Spogląda w dół, udając, że jest zajęta urządzeniem.

Zmuś ją, żeby spojrzała ci w oczy.

To nie jest objaw arogancji. Ona po prostu boi się popatrzeć ci w oczy. Pokazałeś jej, gdzie jej miejsce.

„Jestem z policji. Radziłbym ci unikać używania takich słów podczas rozmów ze mną”.

„Masz rację. Nie powinnam była przeklinać. Przepraszam” – wygląda jak skarcona uczennica, której wiek skrywa gruba warstwa makijażu.

Ma pofarbowane na blond włosy z ciemnymi odrostami. Większość facetów raczej nie nazwałaby jej ładną – jest w niej coś męskiego. Jakaś szorstkość.

„Dobrze. Mam do ciebie kilka pytań”.

Przez chwilę zbiera się w sobie, po czym odpowiada: „W porządku”.

„Dobrze. A więc moja praca tutaj dobiegła końca”. [Odejdź].

(Kopnij śnieg tak, żeby sypnąć jej nim w twarz). „Chyba NIE zwróciłaś się tak właśnie do policjanta?”

„Przepraszam. Przepraszam. Próbowałam skupić się na tym sprzęcie i przykro mi, że się tak odezwałam. Mój ojciec klnie, mój chłopak klnie... Cała moja rodzina klnie. Wyrobiłam sobie ten zły nawyk. Powiedziałam to odruchowo... i przepraszam”.

W nodze pulsuje ci ból. Korzystanie z niej nadal jest trudne, nawet jeśli tylko sypiesz nią komuś śniegiem w twarz.

Spogląda na ciebie z bólem wymalowanym na twarzy pokrytej grubą warstwą makijażu. Ściera lewą ręką śnieg, który spadł na jej policzek, a wraz z nim część makijażu.

Więcej uczucia. Podkręć emocje. Mocno.

„Mój boże! JEBAĆ CZAPKĘ?! To mi właśnie powiedziałaś? No NIE WIERZĘ, że kazałaś mi właśnie jebać czapkę!”

Mówisz to bardzo głośno, ale nie brzmi to, jak powinno. Może włóż w to więcej gniewu?

„Więc mam... mam.. ot tak zdjąć czapkę z głowy i ją WYJEBAĆ, tak?” (Wskaż swoją głowę, na której widnieje czapka). „Odbyć stosunek seksualny z czapką tu, na twoich oczach, bo tak mi powiedziałaś? Na MORSKIM LODZIE?!”

Jeszcze.

„TUTAJ, NA MORSKIM LODZIE?!”

JESZCZE.

„DAĆ CI... POLICYJNY POPIS DYMANIA?!”

„Nie mówiłam poważnie, przepraszam...” – dziewczyna jest wyraźnie wstrząśnięta.

Porucznik przygląda się tej scence i nie jest pewny, jak na nią zareagować.

„TAK MNIE WŁAŚNIE POSTRZEGASZ?”

Dziewczyna spuszcza wzrok i powoli zwija się w kłębek.

Trzy postaci na wiosennym lodzie. Jedna, niewysoki mężczyzna, stoi, garbiąc się lekko. Druga, młoda kobieta, stara się bardzo zignorować trzecią – mężczyznę w średnim wieku z napuchniętymi policzkami, który krzyczy na nią na całe gardło...

Po drugiej stronie zatoki dwie osoby przyglądają się temu widokowi przez lornetkę na monety. „Mój boże” – mówi z zaniepokojeniem jedna z nich. „Daj popatrzeć” – mówi druga.

Dobrze, zasłużyłeś sobie – rozpłacz się, życie jest ciężkie.

Twoje barki są całe spięte od emocji. Wyrzuć ją z siebie.

Rozpłacz się.

Młoda kobieta spuszcza wzrok na przewody swojego urządzenia, czekając na koniec przykrego spektaklu, ale robi się strasznie cicho. Po chwili rozlega się szloch...

Spoglądając w górę, widzi dorosłego mężczyznę grubo po czterdziestce z twarzą opuchniętą od alkoholu i bóg wie czego jeszcze, który płacze na cały regulator.

„Tak naprawdę wcale nie chodzi o czapkę, prawda?”

„Nie...”

„Wiesz, nie tylko ty masz problemy” – w jej głosie słychać matczyne tony. „Ja biorę leki na własną rękę, szlag... życie jest straszne”.

„Ale płacz pomaga. Wyrzuć to z siebie, a później może pogadamy, okej? Nigdzie się stąd nie wybieram”.

(Otrzyj łzy). „No więc... Nie mogę uwierzyć, że użyłaś takich wulgaryzmów w obecności funkcjonariusza policji. I powinnaś też... założyć czapkę”.

„Klnę się na boga, że od teraz będę już zawsze nosiła czapkę”.

„Dobrze. A więc moja praca tutaj dobiegła końca”. [Odejdź].

„Chwila...”

„Czy mógłbym... zadać ci teraz kilka pytań?”

„Tak! Najzupełniej tak!”

„No więc... Nie mogę uwierzyć, że użyłaś takich wulgaryzmów w obecności funkcjonariusza policji. I powinnaś... Powinnaś...”

Słowa więzną ci w gardle. Zamiast nich wydobywasz z siebie łzy, które spływają po twoich policzkach. Młoda kobieta spuszcza wzrok na przewody swojego urządzenia, czekając na koniec wykładu, ale zamiast słów słyszy szloch...

Spoglądając w górę, widzi dorosłego mężczyznę grubo po czterdziestce z twarzą opuchniętą od alkoholu i bóg wie czego jeszcze, który płacze na cały regulator.

„Tak naprawdę wcale nie chodzi o czapkę, prawda?”

(Otrzyj łzy). „I powinnaś założyć czapkę. I już. To wszystko, co chciałem powiedzieć”.

Trzy postaci na wiosennym lodzie. Jedna, niewysoki mężczyzna, stoi, garbiąc się lekko. Druga, młoda kobieta, stara się bardzo zignorować trzecią – mężczyznę w średnim wieku z niesamowitymi bokobrodami, który krzyczy na nią na całe gardło...

Dwie postaci na wiosennym lodzie. Jedna, młoda kobieta, stara się bardzo zignorować drugą – mężczyznę w średnim wieku z napuchniętymi policzkami, który krzyczy na nią na całe gardło...

Dwie postaci na wiosennym lodzie. Jedna, młoda kobieta, stara się bardzo zignorować drugą – mężczyznę w średnim wieku z niesamowitymi bokobrodami, który krzyczy na nią na całe gardło...

(Nadmij policzki, jakbyś uniesiony gniewem po tej zniewadze nie był wręcz w stanie oddychać!)

„Nie mówiłam poważnie, przepraszam...” – dziewczyna jest wyraźnie wstrząśnięta.

Porucznik przygląda się tej scence i nie jest pewny, jak na nią zareagować.

(Zacznij podskakiwać na lodzie, gestykulując w jego stronie, jakbyś chciał podkreślić, że miałoby się to wydarzyć właśnie tutaj!)

Dziewczyna spuszcza wzrok i powoli zwija się w kłębek.

Trzy postaci na wiosennym lodzie. Jedna, niewysoki mężczyzna, stoi, garbiąc się lekko. Druga, młoda kobieta, stara się bardzo zignorować trzecią – mężczyznę w średnim wieku z napuchniętymi policzkami, który podskakuje dziko na zamarzniętej wodzie...

Trzy postaci na wiosennym lodzie. Jedna, niewysoki mężczyzna, stoi, garbiąc się lekko. Druga, młoda kobieta, stara się bardzo zignorować trzecią – mężczyznę w średnim wieku z niesamowitymi bokobrodami, który podskakuje dziko na zamarzniętej wodzie...

Dwie postaci na wiosennym lodzie. Jedna, młoda kobieta, stara się bardzo zignorować drugą – mężczyznę w średnim wieku z napuchniętymi policzkami, który podskakuje dziko na zamarzniętej wodzie...

Dwie postaci na wiosennym lodzie. Jedna, młoda kobieta, stara się bardzo zignorować drugą – mężczyznę w średnim wieku z niesamowitymi bokobrodami, który podskakuje dziko na zamarzniętej wodzie...

„Więc mam... mam.. ot tak wziąć skądś czapkę i ją WYJEBAĆ, tak?” (Wskaż swoją głowę, na której powinna być czapka). „Odbyć stosunek seksualny z czapką tu, na twoich oczach, bo tak mi powiedziałaś? Na MORSKIM LODZIE?!”