Rozmowa · Kim Kitsuragi

„Rozumiem. Jesteś jednym z tych staroszkolnych detektywów...” (Kiwnij z szacunkiem głową).

„Czyli co, ty jesteś nowoczesnym detektywem? Boże uchowaj...”

„Gdy chodzi o prawdziwą detektywistyczną robotę, nic nie przebije dobrego notatnika...”

„Kim, masz na sobie kurtkę rewolucyjnej brygady powietrznej, prawda?”

„To?” – zapina zamek błyskawiczny pod samą brodę. „To zwykły sezonowy ubiór”.

„I te lotnicze spodnie. Z dobrymi na narzędzia kieszeniami”.

Spogląda na swoje spodnie. „Do czego zmierzasz?”

„Widzisz, Kim, mam takie miejsce w głowie”. (Wskaż na swoją głowę). „Powstają tam nowe pomysły i skojarzenia”.

„Interesujące. Zdaje się, że mówią na to »mózg«”.

To nie jest tylko mózg.

„Tak. Mózg”.

„W porządku. I coś się wydarzyło w tym mózgu?”

„Tak. Mój mózg podejrzewa, że coś cię jakoś łączy z rewolucyjnymi brygadami powietrznymi”.

„Nic mnie nie łączy z rewolucyjnymi brygadami powietrznymi”.

„A gdybym spytał po prostu o brygady powietrzne w ogóle?”

„No dobrze. Chciałem zostać pilotem aerostatu. Ale gdy skończyłem dziesięć lat, zdałem sobie sprawę, że nie mamy już sił powietrznych”.

„Jesteś pewien, że rewolucyjność nie ma tu nic do rzeczy?”

„Zupełnie nic”.

Rewolucyjność musiała nadać temu odrobinę blasku w oczach dziesięcioletniego Kitsuragiego. Ale nigdy się do tego nie przyzna.

Rewolucyjność musiała nadać temu odrobinę blasku w oczach dziesięcioletniego Kitsuragiego. Ale nigdy się do tego nie przyzna.

„Dziękuję. Mój umysł jest usatysfakcjonowany”. (Wskaż ponownie na swoją głowę).

„To dobrze” – zerka ze zniecierpliwieniem na swój elektroniczny zegarek.

„Na pewno nic?”

„W porządku, przyznaję. Rewolucjoniści korzystali z bardziej zaawansowanej, ośmiowirnikowej konstrukcji. Ich łopaty były składane, a piloci lepiej wyszkoleni i zmotywowani”.

Poprawia swoje okulary. „Mam na myśli kwestie czysto taktyczne, oczywiście”.

Nie chodzi o kwestie czysto taktyczne. Nie wykluczajmy, że porucznik przechodził w przeszłości okres... nieco buntowniczy.

„Zauważyłem – i w porządku. Rewolucjoniści korzystali z bardziej zaawansowanej, ośmiowirnikowej konstrukcji. Ich łopaty były składane, a piloci lepiej wyszkoleni i zmotywowani”.

„To tyle. Chciałem ci tylko dać znać, że tak mam”. (Wskazuj dalej na swoją głowę).

„Teraz już wiem” – kiwa głową.

„Nie, to coś więcej. W każdym razie...”

„W każdym razie”.

„W tym wyjątkowym miejscu zrodziła się myśl, że coś cię łączy z rewolucyjnymi brygadami powietrznymi”.

„Nie, zwykli ludzie tego nie mają. To jak laboratorium umysłu. Duchowy dział badań i rozwoju. Albo nie, paleta! Albo jeszcze lepiej: malarskie atelier koncepcji!”

„Niech ci będzie, artystyczny glino”.

„Tak, to by pasowało. I w tym swoim atelier doszedłem do wniosku, że żywisz jakiś sentyment do rewolucyjnych brygad powietrznych”.

„Nie darzę sentymentem rewolucyjnych brygad powietrznych”.

„Do niczego. Zmieńmy temat, ale mówmy dalej o tobie”.

„Lepiej nie”.

„O mnie?”

„Tak, o tobie”.

„Nie rozumiem, jaki związek ma moje życie ze śledztwem”.

„Masz rację. Co można chcieć wiedzieć o nudziarskim pinglarzu?”

„»Pinglarzu«? Więc tak to wygląda na 41.? Nic dziwnego, że macie takie kiepskie statystyki”.

„Będzie nam się łatwiej współpracować, jeśli się lepiej poznamy”.

„Hmm... Słuszna uwaga. W porządku, dla dobra śledztwa. Co chcesz wiedzieć?”

„No, poruczniku, otwórz się trochę przede mną”.

Wzdycha. „Skoro nalegasz. Co chcesz wiedzieć?”

„Mam ważną wiadomość, Kim”. (Powiedz Kimowi, że pozbyłeś się już obsesji na punkcie własnej seksualności).

„Słucham”.

„W sumie to nic. Zacząłem mówić i zdałem sobie sprawę, że nie powiedziałbym prawdy”.

„W porządku. Masz mi coś jeszcze do powiedzenia?”

Nie jest w najmniejszym stopniu ciekaw tego, co chciałeś powiedzieć.

„Zdołałem porzucić tę całą obsesję na punkcie własnej seksualności”.

„Świetnie. Wyobraź sobie tylko, ile dodatkowego czasu będziesz mógł teraz poświęcić pracy. I tak właściwie powinniśmy do niej wrócić”.

„Tak”.

„Mhm”.

„Tylko jedna rzecz...”

„Tak?”

„Jesteś może częścią homoseksualnego podziemia?”

„Wcale niczego nie zdołałeś porzucić, prawda? Po prostu teraz masz obsesję na punkcie seksualności innych ludzi”.