Jajkogłowiec
Ty
Noik
Andre
Logika
Dreszcze
Elektrochemia
Empatia
Retoryka
Savoir faire
Opanowanie
Półmroczność
Siła woli
Konceptualizacja
Wytrzymałość
Percepcja (słuch)
Wewnętrzne imperium
Encyklopedia
Zręczne palce
Acele
Próg bólu
Ciało jako narzędzie
Kim Kitsuragi
Programistka Soona
Czas reakcji
Władczość
Dramaturgia„Mam robotę do wykonania i nie powinienem tracić czasu na ten absurdalny idiotyzm! Do widzenia”. [Odejdź].
„Mam robotę do wykonania i nie powinienem tracić czasu na ten absurdalny idiotyzm! Do widzenia, ruszam na wyspę”. [Odejdź].
„Cooo?!” – woła, przyglądając ci się z charakterystycznym sobie zachwytem. „Chłopaki, w jego głowie coś się dzieje!”
Twój mózg ciężko pracuje, a takt przestaje dudnić ci w uszach. Słyszysz, jak w głowie szumi ci twój własny puls, krew dostarcza myślom tlen. Ten rytm jest znajomy...
Pojawiające się przed tobą abstrakcyjne kształty są nieistotne. To sprawa wnętrza. Odpowiedź tkwi w dwutakcie niosącym mililitry krwi przez twój umysł. Jego mroczny stukot to źródło wszelkiego rytmu, inspiracja dla matematyki...
„Chyba masz rację! Ale w takim razie jak sprawić, aby ten kawałek stał się bardziej hardkorowy? Znam odpowiedź w moim sercu, ale nie jestem w stanie pomyśleć jej w swojej głowie. Jeśli to nie jest hardkorowe, to czy cokolwiek innego mogłoby takie być...?”
Przez moment wydaje ci się niemal, że odłoży magnetofon. Ale to by było absurdalne.
„Psst” – słyszysz, jak rzekomy przywódca szepcze do swojego kolegi: „Nie pozwól, żeby się zorientował, że nie rozumie tego o rybie”.
Wydaje się pewien, ale nie możesz uwolnić się od wątpliwości, czy nie przeceniłeś hardkorowości tego numeru...
„Wszyscy słyszymy, że to nie jest hiperhardkor. Jeśli autorytety powtarzają nam, że coś jest hiper, gdy to coś wyraźnie takie nie jest, to jak mamy wyewoluować do hiperspołeczności?”
„Hę?” – w oczekiwaniu Jajkogłowiec unosi swoje pięści jeszcze wyżej.
MOR? To skrót od słów Milicja Obywatelska Revacholu. Chodzi o ciebie! Czy wszystko, co wykrzykuje ten człowiek, coś oznacza? Czy to jest naprawdę wewnętrznie spójne?
„O taaaaak! Znowu w akcji, bez wakacji!” – woła, unosząc energicznie zaciśniętą pięść. „Rozkręcimy to imprezowisko!”
„TO PIERWSZA STRONA DRUGIEGO ROZDZIAŁU!” – woła, a jego głos odbija się echem w wielkiej sali.
Czyżby? Może dla niego. Tobie został tylko jeden czy dwa rozdziały. Prędzej to ostatni z przedostatnich...
Posłuchaj. Możesz wykorzystać kompresor i wybrać, którą ścieżkę przetwarza – sygnał poboczny albo główny, ten z taśmy. Zrób tak, żeby kompresował raz jeden, raz drugi.
Kompresor kontroluje wzmocnienie w oparciu o poziom sygnału w ścieżce pobocznej. Pozwoli to na utrzymanie wysokiej głośności bez pików, które wypełniają całą przestrzeń dźwiękową.
„Kluczowanie, mówisz?” – ścisza muzykę, a jego ręce poruszają się pewnie wśród kontrolek miksera i wprowadzają niezbędne ustawienia...
Po chwili nakłada słuchawki na uszy i otwiera szeroko oczy – szerzej niż po narkotykach. Zaczyna podskakiwać w miejscu z błogim wyrazem twarzy i w totalnej ciszy, bo muzykę słyszy tylko on w słuchawkach.
„Hej...” – odzywa się Acele znad swojego mikrofonu. „Co zrobiłeś Jajkogłowcowi, gliniarzu? Zepsułeś go?”
Dźwiękowy szturm jest wspaniały. Speedziarz tańczy na scenie, intensywnie wymachując w powietrzu rękami.
„Co tu się wyrabia?” – pyta Acele, zaskoczona widowiskiem. „Sposób, w jaki melodia i bas płyną ze sobą razem jest... nienaturalny”.
Twoje ciało jest wręcz przygniatane przewalającymi się nad tobą niskimi częstotliwościami. I dzięki temu... znów czujesz, że żyjesz.
„A niech mnie” – mówi do siebie Andre wśród pulsujących uderzeń dźwięku. „Ten klub może wypalić”.
„DOLORIAŃSKI KOŚCIÓŁ – MIEJSCE, W KTÓRYM WARTO BYĆ!” – woła Głowiec, zatracając się w dźwięku. „Pompuj! Pompuj!”
Oto jest. Nadeszła nowa era. Tkanka wszechświata została trwale odmieniona.