Rozmowa · Jajkogłowiec

„Dzień dobry, towarzyszu! Taaaak!” – woła, wymachując ręką. „Mocniejszy hardkor!” – jego słowa odbijają się w nawie wspaniałym echem.

„Dobrze. Do widzenia, Jajkogłowcze”. [Odejdź.]

„Jest moc! NADCHODZI NOC!”

„Jesteś telepatą?”

„ŻADNEGO NARODU POZA NARODEM TRANCE'U! ŻADNEJ WOJNY POZA KLASOWĄ!”

„Tak czy inaczej, to dobrze, że nie jesteś komunistą. Powinieneś być ultraliberałem”.

„Mogę być ultra!” – kiwa głową. „Jeśli tego chcesz. Chcesz, żebym był ultra?!”

„Proszę, nie zmieniaj go w ultraliberała”.

„O rety, niech pan tego nie robi. Świat nie potrzebuje dodatkowego wyzysku”.

„Nie bądź ultra... Zaraz, co ja gadam? Oczywiście, że bądź ultraliberałem!”

„AAAAAJJJJJ!” – krzyczy. Zdaje się, że Jajkogłowiec stał się ultraliberałem.

„Bądź ultraliberałem, Jajkogłowcze. Kapitał potrzebuje twojej pomocy”.

„Nie bądź ultraliberałem. To zbyt hardkorowa ścieżka”.

„AAAAAJJJJJ!” – krzyczy. Zdaje się, że Jajkogłowiec nie stanie się ultraliberałem.

„Komuniści to lalusie. Nie da się pokonać najeźdźców internacjonalistycznym bełkotem. Potrzeba na to czystej, narodowej siły”.

„Mogę to zrobić!” – kiwa głową. „Jeśli tego chcesz, to mogę być manifestacją mistycznego nacjonalizmu!”

„Proszę, nie zmieniaj go w faszystę”.

„O tak, jasne – to jest dokładnie to, czego potrzebujemy”.

„Bądź faszystą, Jajkogłowcze. Nasza przyszłość potrzebuje twojej pomocy”.

„AAAAAJJJJJ!” – krzyczy. Zdaje się, że Jajkogłowiec stał się faszystą.

„Nie bądź faszystą... Zaraz, co ja gadam? Oczywiście, że bądź faszystą!”

„Nie bądź faszystą. To zbyt hardkorowa ścieżka”.

„AAAAAJJJJJ!” – krzyczy. Zdaje się, że Jajkogłowiec nie stanie się faszystą.

„Najlepiej jest nie być komunistą. Przyjmowanie radykalnych poglądów znacząco utrudnia zrozumienie innych ludzi”.

„Och, jasne – mogę to zrobić!” – kiwa głową. „Jeśli tego chcesz, to mogę unikać opowiadania się po którejkolwiek stronie!”

„Proszę, nie zmieniaj go w moralistę”.

„Ja... nie wiem nawet, co na to powiedzieć”.

„Nie bądź moralistą. Ta ścieżka wymaga rozsądnej oceny całej masy niedostępnych dla większości ludzi niuansów”.

„AAAAAJJJJJ!” – krzyczy. Zdaje się, że Jajkogłowiec nie stanie się moralistą.

„Nie bądź moralistą... Zaraz, co ja gadam? Powinieneś rozważyć swój wybór w ostrożny i racjonalny sposób”.

„AAAAAJJJJJ!” – krzyczy. Zdaje się, że Jajkogłowiec stał się moralistą.

„Bądź moralistą, Jajkogłowcze. Równowaga potrzebuje twojej pomocy”.

„Czy to znaczy, że jesteś telepatą?”

„Nie wygłupiaj się. Oczywiście, że nie jest. Germaine po prostu wykrzykuje różne losowe rzeczy. Po pewnym czasie siłą rzeczy coś z tego sprawia wrażenie czytania w myślach”.

Nie, on nim nie jest. Czyżby w tym równaniu czytającym w myślach był świat?

„Taak! REVACHOLSKI IMPERATYW!”

„No, chyba że właśnie pomyślałeś sobie o »REVACHOLSKIM IMPERATYWIE«... W każdym razie miałem podobne wrażenie związane z pokrzykiwaniem Głowca, więc wiem, co masz na myśli”.

(Skłam). „Ale ja myślałem o imperatywie revacholskim!”

„To popieprzone, stary. Żeby tak kłamać. I to będąc gliną...”

„Masz rację, nie myślałem tego”.

„Hardkorowa supergwiazda!”

„Czyli to świat czyta w myślach?”

Młody mężczyzna podnosi poziomice i przygląda się jej pod światło. Woda połyskuje w małej pomiarowej ampułce. „Tak” – odpowiada po pewnym czasie. „Myślę, że to właściwa obserwacja”.

ŚWIAT TO ZIMNA UMYWALKA.

SPOCZYWASZ W JEJ OBJĘCIACH.

„Powiedz mi coś innego, Jajkogłowcze...”

„Taaaak!”

„Już prawie. Potrzeba tylko odrobinki więcej pracy...”

„Robotnik musi RUSZYĆ DUPĘ!”

„Wspaniale!”

„NADCHODZI SŁOŃCE!”

Mógłbyś przysiąc, że czujesz, jak od wielkiego uśmiechu odbija się na twoją twarz jasna przyszłość klasy robotniczej! Powiew rewolucji sprawia, że aż podwijasz w oczekiwaniu palce u stóp.

„Nie, to wciąż nie to”.

„Przepraszam”.

Młody mężczyzna ze wstydem opuszcza swoją przerośniętą głowę. Jest mu naprawdę przykro, że nie zdołał wymyślić proletariackiego okrzyku, który zadowoliłby Wielkiego Wodza.

„Tak jest, towarzyszu luminarzu!”

„Mylisz się. Komunizm nie rządzi narodem”.

„Mylisz się. Kapitał nie rządzi narodem”.

„Przepraszam”.

Młody mężczyzna ze wstydem opuszcza swoją przerośniętą głowę. Jest mu naprawdę przykro, że nie zdołał wymyślić zyskownej strategii rynkowej.