Rozmowa · Jajkogłowiec

„Tak jest, panie raubritter!”

„POŻREĆ BIEDNYCH!”

Jesteś gotów przysiąc, że w szerokim uśmiechu Jajkogłowca widzisz wykresy zysków.

„Już prawie. Potrzeba tylko odrobinki więcej konsolidacji, odrobinę mniej regulacji...”

„RYNEK SAM SIĘ REGULUJE!”

„Nie, to wciąż nie to”.

„Wspaniale!”

„Mylisz się. Naród nie jest w stanie nagiąć wszystkiego do swojej woli”.

„Przepraszam”.

Młody mężczyzna ze wstydem opuszcza swoją przerośniętą głowę. Jest mu naprawdę przykro, że nie zdołał wymyślić pełnego zapału okrzyku, który zadowoliłby Wielkiego Wodza.

„Już prawie. Potrzeba tylko odrobinki więcej serca...”

„WITAM W REVACHOLU!”

„Witam w Revacholu!”

„WITAM W REVACHOLU! WITAM W REVACHOLU! DOMU MISTYCZNEGO NARODU!”

W szerokim uśmiechu Jajkogłowca odbija się świetlana przyszłość Revacholu. Jego dominacja nad światem, wybrzeża wolne od niepożądanych wpływów.

„Nie, to wciąż nie to”.

„Witam w Revacholu!”

„Oczywiście. Nie należy podejmować decyzji w zbytnim pośpiechu”.

„Szybko zmierzam do rozwiązania, które nikogo nie zadowala!”

Czujesz, że uśmiech Jajkogłowca jest nieco zbyt entuzjastyczny, ale będzie musiał wystarczyć. Przynajmniej na razie.

„Już prawie. Potrzeba tylko odrobinkę więcej... czegoś...”

„STOPNIOWA ZMIANA!”

„Stosownego”.

„Ale czemu nie jesteś komunistą? Komunizm jest prawdą”.

„Mogę być komunistą” – kiwa głową. „Jeśli tego chcesz. Chcesz, żebym był komunistą?!”

„Proszę, nie zmieniaj go w komunistę”.

„O tak, niech go pan zmieni w komunistę! Dalej! To byłoby super!”

„Nie bądź komunistą. To zbyt hardkorowa ścieżka”.

„AAAAAJJJJJ!” – krzyczy. Chyba nie stanie się komunistą.

„Nie bądź komunistą... Zaraz, co ja gadam? Oczywiście, że bądź komunistą!”

„AAAAAJJJJJ!” – krzyczy. Chyba stał się komunistą.

„Bądź komunistą, Jajkogłowcze. Przyszłość potrzebuje twojej pomocy”.

„A więc nie czytasz w myślach, tylko jesteś komunistą?”

„On nie jest komunistą. Po prostu lubi to wykrzykiwać. Podpatrzył to u taśmdżokejki w Paliseum... Ona była komunistką”.

„TAAAK! Z REBELIĄ KRZYCZ!”

„Mówiłeś, że się niepokoisz. Co twoim zdaniem jest nie tak z muzyką?”

„Nic nie jest z nią nie tak. Wciąż jestem zakochany w hardkorze” – nagle wpada w melancholijny nastrój.

„Tylko czasem mam wrażenie, że muzyka anodic jest dopiero w powijakach. Weźmy na przykład ten kawałek Arno van Eycka, który puszczam od miesiąca... i będę puszczał do końca 51 roku...”

„Czy nie czujesz, że coś go powstrzymuje? Przed byciem hiper?” – pyta i pogrąża się przez chwilę w myślach, po czym jego twarz się rozchmurza...

„Teraz jest jakby tylko ultra”.

„Według mnie to superhardkorowy kawałek, ale masz rację – to nie jest hiper–hardkor”.

„Mogę rozwiązać wam ten problem, ale nie teraz. Powiedz mi coś innego, Jajkogłowcze”.

„Taaak!”

„Prawo to ja, jestem w tych sprawach ekspertem. Pozwól, że osądzę, co jest hiper-, super- i ultrahardkorowe”.

Młody mężczyzna spogląda na ciebie z namaszczeniem, jakby obserwował proces zapadania wyroku w twojej głowie. Werdykt rośnie – przybiera wyraźną formę.

W tle jego przyjaciel upuszcza ciężką elektryczną wiertarkę. On też czeka na twój wyrok, skupiając na nim całą swoją uwagę.

Szczerze, brzmi to nieco pierwotnie, jakby nie było jeszcze w pełni ukształtowane. Może jesteś umierającym alkoholikiem i policyjną porażką, ale masz niemal pewność, że coś nie może być jednocześnie pierwotne i hardkorowe.

„To tylko ultrahardkorowe”.

„Prawda?” – kiwa głową. „Wiedziałem!”

„Ale jak sprawić, aby ten kawałek stał się bardziej hardkorowy? Znam odpowiedź w moim sercu, ale nie jestem w stanie pomyśleć jej w swojej głowie. Jeśli to nie jest hiper, to czy cokolwiek innego mogłoby takie być...?”

„Nie mogę teraz z tym pomóc. Potrzebuję czegoś więcej, czegoś ekstra...”

„Taa...”

„TAAAAK!” (Nie jest nawet trochę zawiedziony).

„Brzmi to podejrzanie jak pytanie. Myślałem, że pytanie brzmi: jak brzmi pytanie?”

„Nie, to jest ODPOWIEDŹ!”

„Zaraz! Coś sobie właśnie przypomniałem! Jestem z policji!”

„Aha?” – młody mężczyzna wręcz pęka z niecierpliwości!

„Prawdę mówiąc, prędzej nam wszystko utrudni”.

„Och...”

„Nie, nic. To, że jestem z policji, w niczym nam nie pomoże”.