Rozmowa · Titus Hardie

„Ona też! Ona nigdy by tego nie zrobiła” – blondyn rozgląda się wokoło. „Dlaczego jej nie bronicie? To jakaś pieprzona głupota, Titus”.

„Glen” – odzywa się. Wygląda na przygnębionego. „Ja też o tym pomyślałem, gdy zwiała z miasta i zostawiła nas po uszy w tym szambie”.

Ooo, a więc nie wykluczył jej tak zupełnie? W dodatku uciekła z miasta. Dobrze.

„Pierdol się, typku. W życiu bym tak nie wydymał swoich kumpli” – piszczy zagniewany.

„Eugene, załóżmy, że ty go zabiłeś...”

Prycha drwiąco.

„Pomyśl. Zabijasz go. Dostajesz się na górę. Strzelasz. Wracasz na dół...”

„Wolałbyś stanąć przed sądem wraz z przyjaciółmi za zbiorowy lincz? Czy sam za morderstwo?”

Mężczyzna milczy.

„Jak nas wykorzystała do ukrycia własnego syfu... to to jest poważne naruszenie kodeksu Hardiego, szefie”.

„I właśnie dlatego ona tego nie zrobiła! To jakaś pieprzona głupota, Titus. To i ta gadka, o byciu homo – i wszystko!” – blondyn wymachuje swoim piwem. „Dlaczego jej nie bronicie? To jakaś pieprzona głupota, Titus”.

„I właśnie dlatego tego nie zrobiła! Ona nigdy by tego nie zrobiła” – blondyn wymachuje swoim piwem. „Dlaczego jej nie bronicie? To jakaś pieprzona głupota, Titus”.

„Wolałbyś stanąć przed sądem wraz z przyjaciółmi za zbiorowy lincz? Czy sam za morderstwo?”

„Titus, załóżmy, że ty go zabiłeś...”

„Stąpasz po cienkim lodzie, dupku” – ostrzega, wskazując cię palcem.

„To eksperyment myślowy, Titusie” – wyjaśnia. „Pomyśl. Zabijasz go. Dostajesz się na górę. Strzelasz. Wracasz na dół...”

„Wolałbyś stanąć przed sądem wraz ze swoimi za zbiorowy lincz? Czy sam? Za morderstwo z zimną krwią?”

„Sam. Nie wciągam moich ludzi ze sobą w bagno”.

„Jak nas wykorzystała... to to jest poważne naruszenie kodeksu Hardiego, szefie”.

„Ale ona tego nie zrobiła! To jakaś pieprzona głupota, Titus. To i ta gadka, o byciu homo – i wszystko!” – blondyn rozgląda się wokoło. „Dlaczego jej nie bronicie? To jakaś pieprzona głupota, Titus”.

„Ale to nie ona! Ona nigdy by tego nie zrobiła” – blondyn rozgląda się wokoło. „Dlaczego jej nie bronicie? To jakaś pieprzona głupota, Titus”.

„Takiego chuja!”

„To był jej pomysł, prawda? To wieszanie?”

„I pewnie masz na ten temat jakąś hipotezę?”

„Klaasje powiedziała mi kilka ciekawych rzeczy o Ruby”.

„Taa? Na przykład?”

„Jest częścią homoseksualnego podziemia”.

„Czego znowu?”

Musisz mówić o wiele bardziej wprost.

„Seks. Chciała od niej seksu”.

Olbrzym milknie.

Za zmrużonymi oczami, w jego głowie, bardzo szybko kręcą się tryby. Wszystko zaczyna składać się w całość.

„Tak, ale...” – grubas, niczego nieświadom, podnosi wzrok. „Obie są dziewczynami”.

„Dziewczyny też lubią dziewczyny, Angus” – wyjaśnia porucznik. „Czasem. To jest właśnie taki przypadek – ona lubiła Klaasje”.

„Wiem. Dla mnie to też zaskoczenie, ale tak właśnie powiedziała”.

„Żadne tam zaskoczenie, raczej... wszystko jedno, koleś” – rozgląda się. „Słuchajcie, nie tylko ja wiedziałem, prawda?”

„Co wiedziałeś?” – mężczyzna nie jest w stanie uwierzyć w to, co słyszy. „Najpierw mówi, że to ona go zabiła – a teraz, że jest też lesą*? To kłamstwo!”

Glen ewidentnie lubi facetów i nie chce się do tego przyznać. To jego sprawa i nie chcesz jej poruszać. Przejdźmy dalej.

„Daj spokój, Glen, cycki Moniki jarają ją bardziej niż ciebie” – uśmiecha się Mesk. „Wszyscy wiedzą, o co tutaj chodzi”.

„Wiedziałem! Ja! To dlatego nie przeleciała mnie na urodzinach Grubego”.

„Nie przeleciała cię, bo masz czterdzieści lat i wciąż mieszkasz z mamusią, Dennis” – w pomieszczeniu rozlega się śmiech. Raczej nerwowy.

To dlatego Kosior jej nie lubi. Przydatna wiedza – będzie gardłował przeciwko Ruby.

„Klaasje mówiła, że Ruby się do niej przystawiała, ale została spławiona”.

„Wtedy Ruby jej zagroziła – i kazała zakończyć związek z denatem”.

„To jest niezła machloja” – olbrzym pociera brodę. „No i tego typu numery odstawia nasza miss Oranje, żeby kryć swój tyłek”.

Coś w tym stylu. Ale on nie musi o tym wiedzieć!

„Powiedziała nam tuż przed tym, jak ją aresztowaliśmy”.

„No tak” – stwierdza, wyglądając przez okno. „Ale żeby Ruby kręciły babki... Jak tak teraz o tym myślę... Rzeczywiście jest w tym jakaś prawda...”

„I to w porządku. Jedni różnią się mniej, inni bardziej – to nie przeszkadza, by być Hardiem” – stwierdza i zerka na Glena. „Ale gdy prywatne sprawy zaczynają wpływać na oddział...”

„A potem, szefie...” – kręci głową. „...się nas wykorzystuje, żebyśmy wszystko zamietli pod dywan? To już totalnie pojebane”.

„O ile to prawda” – spogląda na Kosiora, a potem na Titusa. „Ale tak nie jest. Prawda?”

„Jeśli tak jest, to nie w porządku” – spogląda na Titusa, potem na Alaina. „Ale tak nie jest. Prawda?”

Jest wiele kawałków układanki, które w taki sposób do siebie pasują, Eugene. Pogódź się z tym.

„Powiedziała nam to, kiedy byliśmy bliscy jej aresztowania”.

„Właśnie nam powiedziała. Wystraszyła się Ruby i wszystko wyśpiewała”.

„Jak tak teraz o tym myślę, to rzeczywiście babki kręcą Ruby jak karuzela. Nie wiem, dlaczego dotąd jakoś tego nie widziałem...” – stwierdza, wyglądając w zamyśleniu przez okno.

„To coś nadnaturalnego. Zakrzywiające rzeczywistość wydarzenie. Musimy się z tym po prostu pogodzić”.

„Nie jest duchem, tylko lesbijką. Trzeba by być idiotą, żeby nie zau...” – rozgląda się. „Słuchajcie, nie tylko ja to wiedziałem, prawda?”

„Straszne to, tak. Pewnie poszła na uniwersytet i nauczyła się tego od jakiegoś liberała”.

„Liberała, chłopie? Ruby jest do szpiku kości patriotką. Musiałbyś być ślepy, żeby...” – rozgląda się. „Słuchajcie, nie tylko ja wiedziałem, prawda?”