Rozmowa · Lena, żona kryptozoologa

„Czemu w ogóle musi pani skorzystać z telefonu?”

„Zaraz, a co jest nie tak z linią telefoniczną?”

„Kierownik nie był zbyt wylewny” – marszczy brwi.

To musi być linia telefoniczna Whirling, którą Klaasje „nacięła”.

Czemu miałby nie być wylewny w sprawie problemów z telefonem? Warto się tym później zająć. Może spytać Garte'a?

„Wygląda pani na zajętą. Wrócę później”. [Odejdź].

„Dzień dobry pani. Wszystko w porządku?”

„Proszę, nie kłopocz się mną, skarbeńku. Chciałam tylko zadzwonić, ale linia telefoniczna Whirling nie działa”.

„Przepraszam panią, nie chciałem podsłuchiwać rozmowy. Proszę powiedzieć, jak mogę to pani wynagrodzić?”

„Chwileczkę, komisarzu”.

Odwraca się w stronę kierownika baru. „I nie ma w pobliżu innych telefonów?”

Jest podenerwowana i wciąż skubie wystrzępiony brzeg swojego koca.

„Najbliższa budka telefoniczna znajduje się dalej przy wybrzeżu. Przepraszam za tę niedogodność” – wydaje się szczery w swych przeprosinach.

„W porządku, rozumiem. Mimo wszystko dziękuję” – zwraca się ku tobie ze zmęczonym uśmiechem. „Słucham”.

„Wygląda pani na zajętą. Wrócę później”. [Odejdź].

„Dzień dobry pani. Wszystko w porządku?”

„Proszę, nie kłopocz się mną, skarbeńku. Chciałam tylko zadzwonić, ale linia telefoniczna Whirling nie działa”.

„W biurze Związku mają pewnie telefon, ale się tam nie dostanę. Ani do budki telefonicznej przy oceanie... A telefon Gary'ego padł...” – wzdycha.

Nie ma się tu nad czym głowić. To robota Klaasje.

„Po co w ogóle potrzebuje pani telefonu?”

„Zaraz, a co jest nie tak z linią telefoniczną?”

„Kierownik nie był zbyt wylewny” – marszczy brwi.

To musi być linia telefoniczna Whirling, którą Klaasje „nacięła”.

„Porucznik Kitsuragi” – szorstko ściska jej dłoń. „Czy mogę zapytać, po co potrzebny pani telefon?”

„Po co w ogóle potrzebuje pani telefonu?”

Czemu miałby nie być wylewny? Warto się tym później zająć. Może spytać Garte'a?

„Przepraszam panią, nie chciałem podsłuchiwać rozmowy. Proszę powiedzieć, jak mogę to pani wynagrodzić?”