Rozmowa · Lena, żona kryptozoologa

„Wiedziałem...” – mamrocze Kim sam do siebie.

Nie dziwi go, że już wymyka się to spod kontroli.

„W takim razie, skarbeńku, przyjmij taki mały dowód wdzięczności” – wręcza ci wstążkę spiętą srebrną ptasią czaszką. „To krawat bolo pochodzący z Meski. A spinka to antyk... ma dużą wartość dla społeczności kryptozoologów”.

Mała, srebrzysta gałka spinająca krawat wydaje się ciepła w dotyku. Ma kształt ptasiej czaszki. Z ośmiorgiem oczu.

Mógłbyś ją zapytać w wolnej chwili o szczegóły – pewnie to kryptyda. Straszyk, rzecz jasna, jest jednak ważniejszy...

„To była naprawdę godna eposu, daleka podróż”.

„Naprawdę... sporo zachodu. Mój partner uwielbia takie rzeczy...” – porucznik nadal próbuje złapać oddech.

„Proszę, skromny dowód mojej wdzięczności” – wręcza ci cienką wstążkę spiętą srebrną ptasią czaszką. „To krawat bolo pochodzący z Meski. A spinka to antyk... wyjątkowa rzecz”.

„Akurat było mi po drodze, kiedy pracowałem nad sprawą”.

„Wykonuję tylko swoją pracę, proszę pani”.

„Dziękujemy ci bardzo za pomoc w badaniach, skarbeńku” – mówi rozpromieniona. „Mam nadzieję, że ta cała afera nie była dla ciebie zbyt kłopotliwa...”

„O, witaj, złotko. Wróciłeś” – wyraźnie cieszy się na twój widok.

„O, cześć, złotko. Nie zauważyłam cię w pierwszej chwili” – uśmiecha się do ciebie półprzytomnie.

„O, cześć, złotko. Nie zauważyłam cię w pierwszej chwili” – uśmiecha się do ciebie półprzytomnie.

„Co do pani męża... Często tak znika?”

„Właśnie w tym rzecz! To całkiem nie w jego stylu. Zawsze tak dokładnie planuje swoje ekspedycje...”

Zimny powiew przemyka z sykiem wśród gęstwy trzcin... Niesie ze sobą coś słodkiego, sennego. Po plecach przebiega ci zimny dreszcz. Rozglądasz się, ale wciąż jesteś w Whirling-in-Rags.

„Ale ty masz ważniejsze sprawy na głowie” – spogląda przez okno w kierunku zatoki.

Ważniejsze niż zaginiona ekspedycja? No nie wiem. Ekspedycje często znajdują ciekawe rzeczy.

„Wszystko w porządku?”

„Widzisz, mój mąż Morell i Gary mieli wrócić w poniedziałek wieczorem, a nadal ich nie ma i nie wiem, co się z nimi dzieje...”

„Natknęliśmy się na wybrzeżu na pani męża. Planował załatwić jeszcze tylko parę spraw i wracać”.

„To na pewno był on? Dzięki bogu! O, ja stara, a głupia” – uśmiecha się, choć jej mimika nadal zdradza zatroskanie.

„Oczywiście wiedziałam, na co się piszę, wychodząc za kryptozoologa. Po prostu... czekanie, aż wróci z wyprawy, to zawsze nerwówka...”

„Powinnam była się spodziewać, że tym razem wróci później. Odnalezienie insulindiańskiego straszyka jest dla niego bardzo ważne” – spogląda przez okno na zatokę.

„Mam wrażenie, że natknęliśmy się na pani męża na wybrzeżu. Wydawał się bardzo zajęty rozstawianiem jakiejś pułapki, więc nie rozmawialiśmy z nim długo”.

„Chyba natknąłem się na pani męża na wybrzeżu. Wydawał się bardzo zajęty, więc nie zaprzątałem mu zbytnio głowy”.

Taka zabawa w szukanie zaginionego może pomóc ci zapomnieć choć trochę o kacu.

Słyszysz? Ktoś zaginął. Mogło dojść do przestępstwa!

Uwielbiam szukać zaginionych.

Właśnie tak. I daruj sobie całą tę grę wstępną. Czas ruszać w ciemne zaułki, zacząć przepytywać standardowych podejrzanych. Rozumiesz, praca w terenie.

„To brzmi jak jakaś poboczna sprawa. Najpierw muszę się zająć tą główną, a potem wrócę do tego”. [Odejdź].

„Oczywiście, skarbeńku. Pewnie i tak niepotrzebnie się nakręcam. Będę tu czekać” – spogląda przez okno na zatokę.

„No dobrze, połknę ten haczyk. Czy pani mąż kiedykolwiek wcześniej zaginął?”

Zrobienie czegoś dobrego osłabi trochę kaca. Komuś się przynajmniej przydasz.

Czemu to właśnie ja muszę się bawić w ratownika?

Żeby zrehabilitować się w oczach innych stróżów prawa. A teraz zacznij zadawać pytania, jak przystało na funkcjonariusza służb porządkowych.

Szukanie zaginionych nie jest za bardzo w moim stylu.

Nie masz czegoś takiego jak styl. Masz za to obowiązek. A teraz zacznij zadawać pytania, jak przystało na funkcjonariusza służb porządkowych.

„Czemu musi pani skorzystać z telefonu?”

„Chcę zawiadomić młodą kobietę, która zajmuje się naszym domem, że wrócimy później. Mój mąż Morell i Gary mieli być z powrotem w poniedziałek przed zmrokiem, a nadal ich nie ma i nie wiem, co się z nimi dzieje...”

„Miałam też nadzieję, że Morell się do niej odezwał...” – wbija wzrok w podłogę.

„Wszystko w porządku, proszę pani?”

„Widzisz, mój mąż Morell i Gary mieli wrócić w poniedziałek wieczorem, a nadal ich nie ma i nie wiem, co się z nimi dzieje...”

„Och, przepraszam, że się nie przedstawiłam. Jestem Lena. Mój mąż i ja zatrzymaliśmy się u naszego przyjaciela, Gary'ego, który mieszka dalej przy tej ulicy. Przychodzę tu na herbatę, kiedy ich nie ma”.

„Dzień dobry raz jeszcze, proszę pani. Czemu musi pani skorzystać z telefonu?”

„Chcę zawiadomić młodą kobietę, która zajmuje się naszym domem, że wrócimy później. Morell – mój mąż – i nasz przyjaciel Gary mieli być z powrotem w poniedziałek przed zmrokiem, a nadal ich nie ma i nie wiem, co się z nimi dzieje...”

„Miałam też nadzieję, że Morell się do niej odezwał...” – wbija wzrok w podłogę.

„Co do pani męża... Często tak znika?”

„Jedną chwilę” – starsza kobieta odwraca się w stronę kierownika baru.

Sądząc po tym, jak podskubuje wystrzępiony brzeg swojego koca, jest podenerwowana.

„I nie ma w pobliżu innych telefonów?”

„Najbliższa budka telefoniczna znajduje się dalej przy wybrzeżu. Przepraszam za tę niedogodność” – kierownik baru wydaje się szczery w swych przeprosinach.

„W porządku, rozumiem. Mimo wszystko dziękuję” – zwraca się ku tobie ze zmęczonym uśmiechem. „Dobrze znów cię widzieć, złotko”.

Kobieta jest mocno zdenerwowana. Może coś radośniejszego nieco ją rozweseli?

„Siamanko, Lenka! Jak tam, co tam?”

„Proszę, nie kłopocz się mną, skarbeńku. Chciałam tylko zadzwonić, ale linia telefoniczna Whirling nie działa”.

Jej delikatny uśmiech podpowiada ci, że docenia twoje starania, lecz zaprząta sobie głowę ważniejszymi sprawami...

„W biurze Związku mają pewnie telefon, ale się tam nie dostanę. Ani do budki telefonicznej przy oceanie... A telefon Gary'ego padł...” – wzdycha.

Nie ma się tu nad czym głowić. To robota Klaasje. Ona przecięła kabel.