Kim Kitsuragi
- rozmów
- 402
- Miejsca
- 16
Dialogi
402- Te same dwa podświetlone neonowo kształty – kobieta i mężczyzna. Z ust mężczyzny…
- To drzwi do warsztatu pinballowego, które zostawiłeś zablokowane belką od wewnątrz.
- W chwili, kiedy spoglądasz na kwiaty, powiew wiatru podrywa je z dachu i unosi w…
- Winda stoi otwarta, jakby zapraszała, żebyś do niej wszedł.
- Wszystkie te niesamowite urządzenia... Tylko czekają, żeby je podłączyć do prądu i zagrać.
- Nieomal widzisz kształt splecionych tam w środku ciał kobiety i mężczyzny. Skąpanych w…
- A więc to tutaj dawno temu naprawiali uszkodzone maszyny do pinballa. Dziś wszystko jest…
- Na szarym dywanie z kurzu pokrywającym podłogę warsztatu widzisz czyjeś wyraźne ślady.
- Łagodne, jasnobrązowe oczy odpowiadają swoim spojrzeniem na twoje – patrzą w głąb twoich…
- „Titus Hardie dał mi nagranie. Zabity stwierdza na nim, że zamierza kogoś zgwałcić”.
- „Ale o czym mówisz?”
- To była właściwa decyzja. Wydaje się dobra. I czysta.
- Na dłoni leży ci sześć kruchych płatków. Są białe; tworzą koronę w kształcie dzwonu.
- „Myślisz, że to ich przekona do współpracy?”
- Przenośny odtwarzacz – tego właśnie potrzebowałeś. Szpule wczepiają się w urządzenie z…
- „No dobrze” – stawia kubek z kawą na stole.
- Zaraz, czekaj. Ten napuchnięty do granic możliwości mężczyzna miał 42 lata?
- Wznosi się wokół ciebie kolumna ciepłego powietrza – otacza budynek, na którym stoisz…
Notatki
461- „W takim razie ruszajmy”.
- Porucznik jedynie kiwa głową.
- Porucznik kiwa głową, wyrażając swoje poparcie.
- „Zapewniam, że to był on”.
- „Jestem zadowolony z pracy, którą dzisiaj wykonaliśmy” – stwierdza porucznik, kiwając głową. „Najważniejsze są drobiazgi – takie jak wręczanie ludziom wypcha…
- „Cudownie”.
- „Hmm... Słuszna uwaga. W porządku, dla dobra śledztwa. Co chcesz wiedzieć?”
- „To by było coś, prawda? I kto mógłby temu zaprzeczyć? Jeśli rzeczywiście niczego nie pamiętasz... to skąd miałbyś wiedzieć, że to nieprawda?” – ta myśl spra…
- „Cieszę się, że się ze mną zgadzasz” – odpowiada, po czym milknie na chwilę.
- „Mam taką nadzieję”.
- „W porządku, porozmawiajmy o tym. Ukradłeś te buty” – odpowiada, przyglądając się lśniącemu technologicznemu obuwiu, które masz na stopach.
- „Och! Doprawdy?” – stawia kołnierz swojej kurtki i mruży oczy. „W takim razie ci w tym pomogę. A teraz...”
- „Poważnie?” – porucznik przygląda ci się, jakby oceniał stan twojego zdrowia na potrzeby triażu. „Wyglądasz w porządku”.
- „Dlatego nie sądzę, aby wybór ciebie był żartem. A nawet jeśli, to czeka ich niespodzianka”.
- „»Pinglarzu«? Więc tak to wygląda na 41.? Nic dziwnego, że macie takie kiepskie statystyki”.
- „Jesteś pewny? Skąd wiadomo, że to nie jest prawda? Jeśli rzeczywiście niczego nie pamiętasz... to skąd miałbyś wiedzieć?” – ta myśl sprawia, że czuje się ni…
- Porucznik mruga, po czym zastyga z lekko otwartymi ustami. Mija mikrosekunda.
- „Tak, rozumiem. Jesteś tak zwanym kozakiem, tak?” – bierze „kozaka” w wykonany palcami w powietrzu cudzysłów, z czego wynika, że nie jest pewny twojej kozack…