Polityka

„Co, chcesz więcej forsy, tak?! CHCESZ, KURWA, PIENIĘDZY?!!!” (Uderz telefon jeszcze raz).

„Nie ufaj mi – ufaj Matce. Ja jestem tylko posłańcem, homes” – odpowiada głosem, który odbija się echem w zimnym powietrzu wypełniającym kościół.

„Nie ufaj mi – ufaj Matce. Ja jestem tylko posłańcem, homes” – odpowiada głosem, który odbija się echem w zimnym powietrzu wypełniającym kościół.

„I to świetnie! Takie zróżnicowanie dobrze służy gospodarce”.

„Byłem niegrzeczny. Przepraszam”.

„A więc byłeś w gangu i nie bardzo to pamiętasz? Wygodna sprawa”.

(Pokręć głową). „Tylu ludzi traci pamięć... Jasna oznaka nadchodzącej zagłady...”

„Czyli jesteś kolejnym imigrantem, który tu przybył, żeby zabierać miejsce i pracę miejscowym...”

„Byłem niedelikatny. Przepraszam. Przejdźmy dalej”. (Przejdź dalej).

„Przepraszam, po prostu nie poruszałeś się jak człowiek”.

„Mam nadzieję, że nie będziesz przeszkadzał tej przedsiębiorczej młodzieży? Ich pomysł na interes wygląda obiecująco”.

„Nie boję się. Nie rozumiem tylko, czemu kobiece narządy rozrodcze muszą być kojarzone ze słabością”.

„Nie bądź dla nich zbyt surowa. To wszystko ze względu na ich sytuację socjoekonomiczną”.

„Dobra. Jeśli tylko działa, znajomość szczegółów nie jest mi potrzebna”.

„Policyjny detektyw zajmujący się amatorsko entroponetyką... Chciałbym powiedzieć, że słyszałem już dziwniejsze rzeczy, ale nie jestem tego pewny. Jednak niezłe jest to twoje przypuszczenie. I ładnie sformułowane, jeśli mogę dodać...”

„To typowe dla gwiazd rocka. Opieszałość”.

„Było mi bardzo miło. Dziękuję”. (Zakończ randkę).

„Prawdę mówiąc, jestem całkiem niezły w planowaniu”.