Polityka

Nie!!! Kim...

Porucznik rzuca na ciebie okiem. Po chwili, wciąż patrząc prosto przed siebie, dołącza do ciebie, wygwizdując wyższy, nieco bardziej melodyjny trel.

Genialne! Zabawne i nihilistyczne.

Król jest królem i może robić, co chce.

Też chciałbym spać na złocie. Jak prawdziwy kozak.

„Bo tak naprawdę chciał on stabilności i stopniowego rozwoju. Dokładnie jak ja”.

„Kras Mazow był ohydnym homoseksualistą”. (Popatrz na popiersie).

„Kras Mazow był ohydnym homoseksualistą”. (Popatrz na popiersie).

„Bo wierzę, że potężne narodowe państwo to jedyne, co może ochronić klasę robotniczą przed podludźmi”.

„Bo jestem komunardem”.

„Bo ewidentnie był gangsterem i napadającym na banki rabusiem, który chciał zagarnąć całą forsę świata. To ja”.

„Przepraszam, nie mogłem tego zrobić, mam problem z mózgiem...” (Postukaj się w głowę).

„Bardzo długo, proszę pani. Przykro mi”.

„Jest trochę tak, jakbym przy każdej rozmowie z ludźmi wybierał odpowiedź D – »żadne z powyższych«. Czy to właśnie moralizm?”

„Nie, to nic takiego. To moja praca”.

„Moralizm to ideologia obcego okupanta. Revacholem powinni rządzić revacholczycy!”

„Wygląda na to, że ofiara była nieprzytomna. Albo co najmniej obezwładniona. Dobra robota, detektywie” – porucznik kiwa głową.

„No wiesz. Kiptów”.