Wewnętrzne imperium · Kwestie umiejętności

Strach i wahanie... Powinieneś najpierw spytać, co cię tam czeka.

Kiedy patrzysz na krawat, ogarnia cię złowrogie i złowróżbne uczucie.

A może trafił tam za karę? Czujesz, że jest w swojej istocie twoim przyjacielem i chce znów uczepić się twojej szyi. Abyście mogli kontynuować swoją wspólną przygodę w tym dziwnym świecie!

Czekaj! Ewidentnie tego nie przemyślałeś. Nie spodoba ci się to, co tam zobaczysz. I już nigdy nie przestaniesz tym być.

Nie, nie! Tylko nie głos! Niech zamilknie...

Budzisz przerażenie nawet w sobie samym!

Te słowa – „powiedz mi coś jeszcze” – sprawiają wrażenie wypowiedzianych już niezliczoną liczbę razy. Twoje usta nieomal zastygły w ich kształcie.

Oto twoja szansa na wymyślenie sobie naprawdę dobrego imienia. Czas na odrobinę kreatywności. Rozmyślaj!

Na widok zwierzęcia czujesz w sercu jakąś gorycz...

Nikt nie twierdzi, że wzorzysty krawat, który wisiał na twoim sufitowym wentylatorze, umie mówić. Nikt. To jak nic twoja wyobraźnia, ale...

To się wydaje... niebezpieczne. Jesteś pewien?

Nie. Czujesz, że to było co innego. Ale co?

Wpatrując się prosto w ciebie. Bezradne, uwięzione w sobie samym.

Alkoholem i miłosnym zawodem.

Niczym łuski jakiegoś pradawnego, białego potwora, popękane i perłowe.

Rybie usta milczą w odpowiedzi. Chyba ci odbija, że pytasz go o to raz za razem...

Delikatne i kruche wydają się nie pasować do świata wokół ciebie. Jakby były nie na miejscu.

Trup jest trupio milczący. Nie masz pojęcia, czemu to właśnie powiedziałeś.