Konuşma · BAHTI KARA BUDALA

"Akşamcı, hayır. Bırak ben ilgileneyim."

Göz açıp kapayıncaya kadar adam şişeyi yere bırakmış, kalkmış ve gitmiş bile. Dakikalar geçiyor, bulutlar gökyüzünde farklı şekillere bürünüyor...

İhtiyar Rosemary ile biraz sohbet ediyorsun...

Sonra Aman Abigail Duymasın'la Abigail dışında bir şeylerden bahsetmeyi deniyorsun (ama ne fayda!)... Konu hep Abigail.

Teğmen, bu süre boyunca sessiz kalmayı ve not defterine odaklanmayı tercih ediyor.

Oturup ayyaşlarla sohbet etmek dışında iş mi kalmadı?!

Çok uzun süredir bekliyormuşsun gibi hissediyorsun, ardından çit, üzerine ağır bir yük binmiş gibi gıcırdıyor. Adama bak. Dönüp şu adama bir bak.

Bahtı Kara Budala! Geri dönmüş. Sarılık hastalığından ve iğrenç polipropilenden oluşan bir canavar gibi, korkunç bir düşmanla mücadele ederek geri dönüyor.

"Ne yapıyorsun?!"

"Biliyorum, farkındayım. Birkaç sorunla karşılaştım, malzeme kıtlığı falan. Ama merak etme, asıl dehalar zorluklar karşısında kendilerini gösterirler!" Gururlu ve mutlu bir ifadeyle kendine işaret ediyor. "Bu yüzden en başarılısını işe aldın..."

Hmm, öncesinden çok daha sarhoş görünüyor...

Gerçek bir atlet! Bunun gibi sarhoş hareketlerine yeni bir isim vermek gerek. Belki alkol-et veya cin-nastikçi!

Zar zor ayakta duruyor. Katot ışınlarla ismini nasıl yazmış olabilir?

"Güzel, güzel. Şimdi gidip şu anıta bakabilir miyim?"

"Evet, hazır olduğunda, ki buna asla hazır olabileceğini düşünmüyorum..." Durup şişesini alıyor.

"Atlı anıta geri dön. Göreceksin. Bütün dünya seni, beni ve banka hesabımızdaki parlak rakamları duyacak."

Teğmen not defterini kapatıyor, başıyla gitmeye hazır olduğunu işaret ediyor.

"Bu kardeşinin senin için yapabileceği bir şey varsa söyle." Biradan büyük bir yudum alıp şarap gurmesi gibi ağzında gezdiriyor.

"Biraz sarhoş görünüyorsun. İyi bir iş çıkardığından emin misin?"

"Tabii ki. Hazır olduğunda, ki buna asla hazır olabileceğini düşünmüyorum..." Durup şişesini alıyor.

"İşte adamım gelmiş!"

"Bitti mi?"

"Teğmeni kızdırdık!" (Kim'e bak.)

"Tabii, işe biraz ara versek güzel olur."

"Aynen öyle! Bana birkaç dakika ver..."

"Rahatlayın. İkinizin de deli gibi bir ileri bir geri koşturup durduğunuzu görüyorum. Biraz hayatınızı yaşayın, günün tadını çıkarın."

Şişmiş yüzünü yağan kara dönüyor, sakalındaki bira damlacıkları donuyor.

"Rahatlayın. İkinizin de deli gibi bir ileri bir geri koşturup durduğunuzu görüyorum. Biraz hayatınızı yaşayın, güneşin tadını çıkarın."

Şişmiş burnunu aya çeviriyor. Yanakları, esen sert rüzgârdan kızarmış.

Şişmiş burnunu güneşe çeviriyor. Yanakları, esen sert rüzgârdan kızarmış.

"Rahatla. Deli gibi bir ileri bir geri koşturup durduğunu görüyorum. Biraz hayatını yaşa, günün tadını çıkar."

"Rahatla. Deli gibi bir ileri bir geri koşturup durduğunu görüyorum. Biraz hayatını yaşa, günün tadını çıkar."

"Rahatla. Deli gibi bir ileri bir geri koşturup durduğunu görüyorum. Biraz hayatını yaşa, güneşin tadını çıkar."

"Bir şey daha diyeceğim. İçkiyi azaltman gerek."

"Hop, orada dur bakalım!" Şaşırmış görünüyor, elleri yukarıda. Bira damlacıkları sakalında minik inciler gibi parlıyor.

Evet, hop, orada dur bakalım! Kimsin sen, eğlence polisi mi?!

"O konuda hiç endişelenmene gerek yok," diyor, sarhoşluğundan ağzı tuhaf şekillere giriyor. "Tamamen kontrolüm altında. Zaten yaratıcılığıma katkı sağlıyor, iş yapmamı kolaylaştırıyor." Göz kırparak cümlesini tamamlıyor.

"Hayır, içmeyi bırakman gerek. Israr ediyorum."

"Mümkün değil. Üzgünüm." Elindeki şişeye bakıp derin bir iç çekiyor...

Sarhoş zihninde bazı karmaşık hesaplar yapıyor.

Bu adama ve elindeki şişeye bakarken bir anda kendini mutsuz hissediyorsun... Nedense yıllardır bu düşünceler tarafından kovalanmış bir antika gibi görünüyor.

"Hayır, haklısın. Bunu yapmaya mecburum. Buna ihtiyacım var." Yumruk yaptığı elini beline koyuyor. "İhtiyar, Akşamcı, bak sana ne diyeceğim. Teklifini değerlendireceğim."

"Peki, madem işine yardımı dokunacak..."

"Aynen! İstediğin havalı şeyleri içki olmadan yapamayacağımı biliyorum." Şişesinden hızlıca bir yudum alıyor.

"Seni anlıyorum, ben de sarhoşken bir süper güç oluyorum."

"Aynen! Biz ikimiz partneriz, hem içki masasında hem de işte..." Kutlamak için şişeyi kafasına dikiyor.

"Ben başarabiliyorsam sen de başarabilirsin."

"Ben başarabileceğimden emin değilim. Üzgünüm." Elindeki şişeye bakıp derin bir iç çekiyor...

"İçki içmen işteki performansını nasıl etkiliyor?"

"İçki, benim içimdeki alevin yakıtıdır. Beni nemlendirerek yüksek konseptlerin inişini kolaylaştırır." Şişeden bir yudum almaya çalışırken ıskalayıp yakasından içeri bira döküyor.

"Hay sokayım..."

El‑Göz Koordinasyonu'na daha çok çalışsa fena olmaz...

Onu işe alıp içkiyi bırakmasını söyle. Herkes ikinci (veya üçüncü) bir şansı hak eder.

Pek sorumlu birine benzemiyor. Tüm varlığını bu adama emanet edebileceğinden emin misin?

"Kafamdaki bir ses seni işe almamı söylüyor ama ben pek emin değilim..."

"Üzgünüm, ben aradığım kişiyi zaten buldum." (Başınla Kim'i işaret et.)

Teğmen tam bir şey söyleyecekken adam lafa giriyor...

"Dinle, ikinizin arasına girecek değilim. Ben yerimi biliyorum. Ben sadece senin kişisel marka stratejistin olacağım. Yüksek konseptli fikir üreticiliğini yapacağım. Anlaştık mı?"

"Hayır, beni yanlış anladın. Bana bir kişisel marka stratejisti önermeni istiyorum, bu işi benim için yapmanı değil."

"Akşamcı, Akşamcı... Neyi kaçırdığını bilmiyorsun. Diğer herifler var ya, onlar sana vasat bir hizmet sunarken paranı çalarlar."