Konuşma · BAHTI KARA BUDALA

"Senin için ne yapabilirim, patron?"

"Sen ve arkadaşların bu belgeyi imzalayabilir misiniz?" (Evrart'ın mektubunu göster.)

"Konu ne?" Elini umursamaz bir tavırla sallıyor. "Neyse, bırakayım da bu işi elim çözsün."

"Belki duymuşsundur, eskiden çok başarılı bir iş adamıydım. Bissürü kira formu falan filan imzaladım." Etrafına bakıyor. "Kalemi olan var mı? Bu işi ustası halledecek."

"Bende bu mavi uzun dolma kalem var." (Kalemini ödünç ver.)

"Tamamdır!" Kalemi ve kâğıdı elinden alıyor, "Lilienne Carter" yazan yerin yanına, noktalı çizgiye "Bahtı Kara Budala" yazıyor.

"Iıı, kalemi de alabilir miyim?"

"Bahsettim mi bilmiyorum ama ben eskiden bir iş adamıydım ve bir iş adamının yapması gerekeni yaparak, sunduğum hizmet karşılığında bu kalemi alacağım." Kendinden emin bir şekilde başını sallıyor.

Haaayıııır! Sahip olduğun şeyler arasında o kalem en sevdiğimdi. Umarım bu iş kalemi kaybettiğine değer.

Benim favorim tabanca.

Benim favorim, kaybettiği tabancaydı.

"Bahsettim mi bilmiyorum ama ben eskiden bir iş adamıydım ve bir iş adamının yapması gerekeni yaparak, sunduğum hizmet karşılığında bu kalemi alacağım." Kendinden emin bir şekilde başını sallıyor.

"O zaman tamamdır. Bu iş bitti."

"Yardımcı olabildiğime sevindim!" Başparmağıyla onaylayıp zarfı geri veriyor. "Onca zaman sonra bir fark yaratabilmişim gibi hissediyorum..."

Baygın ayyaş, eski ve paslı bir traktör gibi horlayarak uyumaya devam ediyor.

"Yardımınız için teşekkürler." Sana dönüyor. "Gidip zarfı postalayalım mı? Sanki meydanda bir posta kutusu görmüştüm."

"Posta kutusu, meydan. Tamamdır! Görüşürüz!" (Bitir.)

"İlk önce bu adamlara birkaç şey sormak istiyorum."

"Tamam, aklında ne var?"

"Bu şen maceracı grubunun senin için yapabileceği başka bir şey var mı, yoksa gidip o ciddi görünüşlü belgeni mi postalaman gerekiyor?" Yüzü aydınlanıyor. "Meydanda bir posta kutusu var."

"Aman Abigail duymasın!" Borudaki sarhoş, burnunu çektikten sonra şişesinden bir yudum almaya çalışıyor ama şişe boş.

"Bu topluluğa, RHM'ye ve Revachol'a çok büyük bir hizmette bulundun."

"Çocuklar, bakın! Kahraman oldum!" Zarfı sana verip arkadaşlarına el sallıyor.

"İşte bu be!" Kırmızı burunlu sarhoş, elini başına götürerek selam veriyor.

"Tamamdır!" Kalemi ve kâğıdı dikkatlice alıyor, Lilienne'in imzasının yanına, noktalı çizgiye "Bahtı Kara Budala" yazıyor.

"Belgeyi en az iki kişinin imzalaması gerek."

"Hop, Abs!" diye hâlâ ağzının kenarından salyası akan baygın hâldeki sarhoşa bağırıyor.

"HOP, ABS! ABS!" Baygın arkadaşını omzundan tutup sarsıyor.

Adam homurdanıyor, ne dediği anlaşılmıyor.

"Hop! Abigail geldi, uyan! UYAN!" Tüm çabalarına rağmen bir yanıt alamıyor.

"Yardımcı olabileceğini zannetmiyorum, adam dağılmış."

"Vay anasını... Ee, neyse... Bu yüzden Rosemary'miz var!" Üçüncü sarhoşa işaret ediyor. "Bize yardım edebilirsin, değil mi?"

Şen adam önce sana, sonra eşofmanlı arkadaşına bakıyor. "Tabii ederim ulan! Size imza lazımsa bende imza var."

Yanıt vermene fırsat bırakmadan kâğıda hızla bir şeyler yazmaya başlıyor. Belgeyi sana geri uzattığında imza yerinde büyük harflerle "AMAN ABIGAIL DUYMASIN" yazdığını görüyorsun.

Mükemmel bir sahte imza sayılmaz. Aman Abigail Duymasın imzalasa muhtemelen Hanam Aphikali Doymaszın gibi bir şeyler yazardı.

"Bu köye, RHM'ye ve Revachol'a çok büyük bir hizmet bu."

"Çocuklar! Bakın! Kahraman olduk!" Diğerlerine el sallıyor.

"Sonunda ulan. Görevimi yaptım." Elini başına götürerek selam veriyor.

Baygın ayyaş, eski ve paslı bir traktör gibi horlayarak uyumaya devam ediyor.

"Hizmetleriniz için teşekkürler, beyefendiler." Sana dönüyor. "Gidip zarfı postalayalım mı? Sanki meydanda bir posta kutusu görmüştüm."

"Posta kutusu... meydan... Tamamdır!" (Bitir.)

"Önce birkaç sorum daha var."

"Tamam, aklında ne var?"

"Bu şen maceracı grubunun senin için yapabileceği başka bir şey var mı, yoksa gidip o ciddi görünüşlü belgeni mi postalaman gerekiyor?" Yüzü aydınlanıyor. "Sanırım meydanda bir posta kutusu görmüştüm."

"Aman Abigail duymasın!" Burnunu çektikten sonra şişesinden bir yudum almaya çalışıyor ama şişe boş.

"Teşekkürler."

"Sorun değil!" Etrafına bakınıp bir şişe arıyor. "Nereye koymuştum ki..."

"Bugün de iyi iş çıkardık anasını satayım."

"Iıı, kalemi de alabilir miyim?"

"Polislere bak ya, hep fakir fukarayı darlıyorlar." Başını sağa sola sallıyor. "Bak ne diyeceğim. Kalem bende kalır, bu konu da burada kapanır."

Haaayıııır! Sahip olduğun şeyler arasında o kalem en sevdiğimdi.

Benim favorim tabanca.

Benim favorim, kaybettiği tabanca.

"Bahsettim mi bilmiyorum ama ben eskiden bir iş adamıydım ve bir iş adamının yapması gerekeni yaparak, sunduğum hizmet karşılığında bu kalemi alacağım." Kendinden emin bir şekilde başını sallıyor.

"Polislere bak ya, hep fakir fukarayı darlıyorlar." Başını sağa sola sallıyor. "Bak ne diyeceğim. Kalem bende kalır, bu konu da burada kapanır."

"Bahsettim mi bilmiyorum ama ben eskiden bir iş adamıydım ve bir iş adamının yapması gerekeni yaparak, sunduğum hizmet karşılığında bu kalemi alacağım." Kendinden emin bir şekilde başını sallıyor.

"Iıı, sanırım bu kadar."

"Yardımcı olabildiğime sevindim!" Başparmağıyla onaylıyor. "Onca zaman sonra bir fark yaratabilmişim gibi hissediyorum..."

"Bin reállik bir his... Hayırlı iş yapmak..."

"Belki başka biri yardımcı olabilir." (Üçüncü adama işaret et.)