Konuşma · BAHTI KARA BUDALA

"Abigail..."

"Açıkçası çok acı çektiğin belliydi. Tahminimce hâlâ aşmaya çalıştığın bazı meseleler var."

"İş arkadaşlarımla ilgili herhangi bir şey söyledim mi?"

"Ana amaçları 'tarzını bozmak' olan ezikler olduklarından bahsettin..."

Aslında daha çok sen onların tarzını bozuyordun.

"Detay vermedin. O gece daha çok senden bahsettik. Gösterinin yıldızı sendin."

"Bu kadarı yeter." (Sonuçlandır.)

"Bir insanın geçmişiyle yüzleşmesi zordur." Başıyla onaylıyor. "Ben de bu yüzden kendi geçmişimden ne pahasına olursa olsun kaçınıyorum."

"Kaybettiğimi söylediğim başka bir şey var mıydı?"

"Silahın ve polis kimliğin haricinde mi? Kalbini, umudunu falan kaybettiğinden bahsettin. Açıkçası detaylar zihnimde biraz bulanık..."

"Şimdi düşününce, sanırım otomobilini de kaybettin. O da büyük bir kayıp."

"Şey, siyasetten bahsettik mi hiç?"

"Evet, nedense göçmenlere yönelik çok öfkeliydin..." Ensesini ovuyor.

"Detaya girmesem daha iyi. Bayağı düşük konseptliydi."

"Evet, kömür madeni patronlarının aynı o kadının senin ağzına sıçtığı gibi hepimizin ağzına sıçtığından bahsedip durdun..."

"Bu arada, fikirlerine katılmıyorum. Piyasanın ruhani eli, herkesin layığını bulduğundan emin olur." Birasından büyük bir yudum alıyor.

"Evet, dedin ki piyasanın ruhani eli seni yönlendirdiği için otomobilini buza çarpmış olmanın hiçbir sakıncası yokmuş."

"Sonra pembiş solcuların nasıl hep seni sikmeye çalıştığından bahsettin."

"Evet, dedin ki gerçekten mantıksız davranmışsın, Koalisyon'un bir temsilcisi olarak sorumluluklarını yerine getirememişsin."

"Yok, hayır... Hüzünlü kiliselerden ve nasıl herkesin seni sikmeye çalıştığından bahsedip durdun."

"Amma fena hikâyeymiş."

"Rosemary bir yengeçle bira açmaya çalıştığından beridir bu balıkçı köyünde görülmüş en müthiş şeydi."

"Evet, bak o da bir klasiktir."

"Olayların bu şekilde olduğundan emin misin?"

"Emin ol, Akşamcı, öyle oldu. İstersen diğer tanıklara sor."

"Evet, söyledikleri kelimesi kelimesine doğru."

"Gördün mü?"

"Aman Abigail duymasın! Aman duymasın!"

"Benim ismim o değil. Benim ismim Raphaël Ambrosius Costeau. Bana böyle seslenin."

"Olmaz, bu berbat bir isim. Senin ismin Akşamcı Kovboy. Kaçma bundan, kardeşim."

"Demek Akşamcı Kovboy. Güzelmiş."

"Evet, bence de." Gülümsüyor.

"Bir saniye, Akşamcı Kovboy'un bir alt metni var mı, yoksa sadece bir isim mi?"

"Sanırım alt metnin sen olduğunu ve gerçekliğin dokuma tezgâhını kırıp atacağını söyledin. Evet... Bu dokuma tezgâhı laflarını bir yerde duyduğumu biliyordum."

"Emin değilim. Sanırım alt metin sendin. Akşamcı Kovboy. Gününde Kovboy değildin, günün geçeli çok olmuştu."

"Söylediklerimin hepsi gerçek. Akşamcı Kovboy, gerçekliğin dokuma tezgâhını paramparça edecek."

"Dokuma tezgâhı, tamam. Sonra da gaza bastın, iskeleyi kırıp geçerek buzu deldin."

"Amanın. Sonra ne oldu?"

"Gerçekliğin küçüldü. Gaza bastın, iskeleyi kırıp geçerek buzu deldin."

"Hangi trenden bahsediyorsun?" diye soruyor, birasından bir yudum alarak.

Tren falan yok. Sadece sen varsın, karşında da gerçeğin soğuk ışığı.

"Tren falan yok. Devam et lütfen."

"Doğal olarak."

"Evet, bunu ilk duyuşum değil." (Utanarak öksür.)

"Seni yargılamıyorum, dostum." Şişeyi sana doğru sallıyor. "Bu hayat dediğin bir keder deryasıdır. Tarihteki en yüksek konseptli insanlardan bazıları kendini öldürdü, ayrıca ayyaştılar."

"Neyse, biz cumartesi gecesi Bir Ayağı Çukurda Alkolikler Derneği olarak içiyorduk. Burada şaşırılacak bir şey yok, biz 7/24 içiyoruz. İçki her şeyi sıcak ve parlak yapıyor, eminim bu hissi biliyorsundur."

"Evet, öyle yaptım. Yaptıysam ne olmuş?!"

"Ne, sanki sen hiç yabancıları duvarları kendi beyninle boyamakla tehdit etmedin."

Bu senin yapacağın bir şeye benziyor mu? Evet, muhtemelen.

Teğmenin kaşları çatık. Dinlerken olabildiğince sakin görünmeye çalışıyor.

"Dur. Bu hiç de benim yapacağım bir şeye benzemiyor."

"İnsanların söyledikleri dedikodudan ibaret olabilir tabii ama sonrasında olanlar gerçek. Ben şahit oldum, buradaki herifler de oldu."

Yalan, yalan, yalan! Ağzından tek çıkan sssadece yalan.

"Sonra ne oldu?"

"Dur, biz cuma günü mü tanıştık?"

"Nedense Akşamcı ismi tüylerimi ürpertiyor. Belki ne anlama geldiğini öğrenmesem daha iyi olacak."

"Şu an kötü hissediyorsan bir de hikâyeyi dinle."

Hayır, olmaz. Bilgeliğe ihtiyacın var.

"Henüz o seviyede bir gerçekliğe hazır olduğunu düşünmüyorum. Girişi kendin yapman gerekiyor. Otomobile bakıp öyle gel, Akşamcı." Birasını yudumluyor.

Şişesiyle kıyı şeridine işaret ediyor.