Konuşma · BAHTI KARA BUDALA

"Yoo! Kazıklamaya mı? Ne bu, Kanal 8'in hikâye kuşağı mı? Dostlar birbirini dolandırmaz! Yo, biz burada öyle işler yapmayız."

"Dinle, şu an biraz yetersiz göründüğünün farkındayım ama sürece güvenmen gerek. Her şey kontrolüm altında. Grev bitince işçiler anıta girişecekler..."

"Gazetelerde fotoğraflı motoğraflı haber olacağını garanti ediyorum. Tüm şehir seni konuşacak; topluma yatırım yapıyor, değer üretiyor, halka olan borcunu ödüyor diyecekler..."

"Başka hikâyen var mı?"

"Var ama gördüğün gibi benzin depom neredeyse boş, anlarsın ya..." Şişeyi elinde çeviriyor. İçinde bir damla dahi sıvı kalmamış.

"Neden sürekli bir şeylerini kaybedip duruyorsun?"

"Çok güzel bir soru, Akşamcı! Sence cevabını bilsem önceden pahalı olan ama artık inanılmaz kirli Liykra(TM) eşofmanlarımla bu sahilde yatıyor olur muydum?"

"Eskiden gerçekliğimin sahibi bendim. İş arkadaşlarımla kendi yaratıcı hizmetler ajansımız vardı. Güzel bir apartmanım, daha da güzel bir sevgilim vardı ama nasıl olduysa hepsini kaybettim..."

"Kaybetmediğim bir tek bu iki ayyaş kaldı."

"Sana başka bir şey sorayım." (Sonuçlandır.)

"Dinliyorum, Akşamcı."

"Peki ya diğer sarhoşlar?"

"Bir Ayağı Çukurda Alkolikler Derneği'nin diğer üyeleri mi? İçi dışı bir insanlardır."

"Şşş! Akşamcı! Toz almak ister misin?"

"Sus be amına koyayım, Rosemary! Herif polis, unuttun mu?"

"Havalı bir polis olduğunu düşünmüştüm."

Baygın adamın olduğu yerden boğuk bir ses geliyor.

"Abs'le zaten tanışmıştın." Borudaki adama işaret ediyor. "Böyle işte, bu kadarız. Birlikte içiyoruz."

"Aman Abigail duymasın!"

"Bu da Abs." Borudaki adama işaret ediyor. "Böyle işte, bu kadarız. Birlikte içiyoruz."

"O eşofman ne öyle?"

"Ne? Daha önce hiç %100 Liykra(TM) görmedin mi? Buyur, lüks kumaşına bir dokun." Adam kolunu uzatıyor...

Dokunmamanı şiddetle öneririm.

"Ben uzaktan inceleyeyim, teşekkürler."

"Sanırım doğrusunu yapıyorsun. Bu eşofman, türünün son örneği. Açıkçası müzede sergilenmeli." Bir yudum daha alıyor. "Artık hiçbir yerde bulunmuyor. Graad için bile fazla lükstü."

"Lüks" derken aslında "kansere yol açma ihtimali var" diyor. Liykra(TM), 40'lı yılların ortasında üreticilerin geliştirdiği ve giyenlerin yürürken çıkardığı hışırtı sesiyle bilinen sentetik bir kumaştır.

Ayrıca iyi bir bakımdan geçmezse çok fazla kaşındırmasıyla bilinir.

"Vay be, şanslısın ha. Benim dokunmama asla izin vermiyor."

"Çünkü ellerin leş gibi kirli, Rosemary! Koyun da hemen yanındayız, istediğinde gidip yıkayabilirsin."

Dokun.

"Çok güzel, değil mi? Bu eşofman, türünün son örneği olabilir. Açıkçası müzede sergilenmeli." Bir yudum daha alıyor.

Of, kumaşın ne kadar kirli olduğunu anlatmak neredeyse imkânsız. Sanki iki denizanasını birbirine sürtüyorsun. Bu kumaşa dokunduktan sonra kendini yaklaşık %15 daha az insan hissediyorsun.

Ayrıca bilimsel çalışmalar, Liykra(TM)'nın daha önce görülmemiş ve oldukça kötü huylu birçok kanser türüne yol açtığını göstermiştir. Bunu da aklının bir köşesine not et.

Bir de kokusu var ama bunu düşünmek dahi istemiyorsun.

"Vay be, şanslısın ha. Benim dokunmama asla izin vermiyor."

"Çünkü ellerin leş gibi kirli, Rosie! Koyun da hemen yanındayız, istediğinde gidip yıkayabilirsin."

"Ajansının adı neydi?"

"Ah ajansım..." Uzun ve melankolik bir yudum alıyor. "Çek Geç Ajans. Konseptimiz, yüksek sanatı en alt reklamcılık şekilleriyle birleştirmekti. Kırmızı renk, göğüsler ve yağlı boya..."

"Partnerlerimi, kârımızın bir kısmıyla 'Hiç Yoktan' adında bir 'kültürel geliştirme merkezine' yatırım yapmaya ikna ettim. Sanatçılar da memnundu, müşteriler de memnundu."

"Doğu Revachol'da bir grup şaire yeni bir evrensel şiir dili oluşturmaları için para ödüyordum ama sonra hepsi bombok oldu..." Koya doğru bakıyor.

Kulağa ilginç geliyor. Sen ne diyorsun, sanat polisi?

Eğer kulağa hiç mantıklı gelmiyorsa mantıklı olmadığı içindir.

"Vay be, yüksekle alçağı karıştırmak, kültürü metalaştırmak tam benlik mevzular."

"Evet, Akşamcı, aynen!" Omzuna yumruk atıyor. "Biz işte buyduk... Tabii şimdi hepsi gitti."

"Yağlı boyayla göğüsleri birleştirerek reklam yapmak yüksek sanat değildir, gülünç adiliktir."

"Yine de, seks her zaman satar. Reklamcılığın ilk kuralı budur."

"Olabilir ama bu bayat bir görüş."

"Belki haklısındır, kim bilir... Belki de geride kaldık. Yine de deli gibi zengindik, onu biliyorum..."

"Evet, aslında haklısın. Bu konuyla piyasa ilgilensin. Benim denetlememe gerek yok."

"Reklamcılığın güzel yanı da bu. Biraz sanat gibi ama reklamcılık yaparak deli gibi zengin olabiliyorsun."

"Kadınlar sizin malınız değildir! Ne sanatta ne başka bir yerde kadını nesneleştirebilirsiniz!"

"Bunu senin söylüyor olman çok ironik, Akşamcı. Geçen hafta sonu kadınlar hakkında çok ilginç fikirlerin vardı..."

"Bu görüşleri nereden edindi bilmiyorum ama bu konuda samimi görünüyor."

"Neyse, zaten konu bu değil. Konu, sanatla seksin birleşiminin adamı acayip zengin edebildiği."

"Bu söylediğin o kadar yüksek konseptli ki anlamadım bile."

"Biliyorum..." Birasından uzun ve düşünceli bir yudum alıyor. "Gerçekten müthişti. Şimdi hepsi gitti."

"Peki, tamam. Sormadım farz et."

Şakağına hafifçe vuruyor. "İnsan, sorarak ilerler."

"Bu kayıp ceket meselesi nedir?"

"Çok üzücü bir olay, Akşamcı. Yepyeniydi. Liykra(TM) kıyafetlerime uymuyordu evet, ama çok daha az kaşındırıyordu..."