Konuşma · BAHTI KARA BUDALA

"Sen dedektifsin, değil mi?" Üzgün gözlerle sana bakıyor. "Belki dostun Bahtı Kara'ya yardımcı olabilirsin... Kayıp ceket vakasını çözebilirsin! Ne dersin, Akşamcı?"

"İskelede bulup öylesine temizlettiğim bu ceketi mi diyorsun?"

"Hımmm." Adam yüzünde şaşkın bir ifadeyle ceketi inceliyor...

"Yok, bu değil. Bu 'FALN.' Orta konsept bir giysi. Hiç benim tarzım değil."

"Hadi be abi, bu senin ceketin. Sadece hatırlamıyorsun."

"Mümkün değil. Bahtı Kara Budala, yüksek kalite bir kıyafeti asla unutmaz..."

"Lan, Bahtı Kara! Bu senin geçen hafta çaldığın ceket değil mi?"

"Siktir oradan, Rosemary! Herkes ne saçmalıyor? Sanki düşük konseptli bir bisikletli kurye gibi 'FALN' giyip gezecek biriymişim gibi..."

"Bak ne diyeceğim, Akşamcı. O ceket sende kalsın, ben eninde sonunda bir tane daha bulurum..."

"En azından emeğinizin karşılığında güzel bir ceketiniz oldu." Teğmen omuzlarını silkiyor.

"Yani bir yerlerde kayıp bir ceket daha mı var diyorsun?"

"Dünya büyük, Akşamcı. Bir sürü kayıp ceket var. Bunun neden benim ceketim olduğunu düşündüğünü anlamadım..."

"İskelede kirli bir ceket bulmuştum zaten."

"Aaa! Akşamcı, nasıl buldun? Neyse, umurumda değil, ceketi göster bakalım."

"Aradığımdan daha fazlasını buldum."

"O da ne demek oluyor?"

"Hiç." (Ceketi ver.)

"Bakayım. Ne? Bu benim ceketim değil. Benim ceketim çok güzeldi. Bu leş gibi! Ne yapayım ben bununla?"

"Üzgünüm, bulduğumda böyleydi."

"Böylesine iğrenç bir evsiz paçavrasını giymem ben. Bahtım tek yönlü bir biçimde kararmaya devam ediyor ama yine de belli standartlarım var..."

"Ya eski hâliyle getir ya da yakacak bir çöplük bul." Ceketi sana geri veriyor.

Teğmen, elindeki ceketi inceliyor. "Üzerindeki kuş dışkısı tabakasına rağmen leke tutmaz malzemeden yapılmış gibi görünüyor. Sanki biraz çitilense geçecek gibi."

Ceket, üzerinde biriken kire rağmen leke tutmaz malzemeden yapılmış gibi görünüyor. Sanki biraz çitilense temizlenecek.

"Dinle, başka bir ceset buldum. Ceket meket umurumda değil."

"Ne bekliyordun ki? Bir hafta dışarıda bırakmışsın!"

"Yakınlarında bir ceset vardı."

"Bunun benim ceketimle ne alakası var?"

"Çok tuhaf bir tesadüf."

"Ölüden bana ne? Ceketi bana verecek misin, vermeyecek misin?"

"Tamam be, al şunu." (Ceketi ver.)

"Muhtemelen yok. Unut gitsin. (Ceketi ver.)

(Ceketi ver.)

"Dur biraz. Çalıp kaybettiğin ceketi bulması için polisten mi yardım istiyorsun?"

"Evet, aynen. Görevin halka hizmet etmek değil mi?"

"Peki, tamam. Nerede kaybettin?"

"Nerede kaybettiğimi bilsem sence bulmaz mıydım? Belki iskeledeydim, belki sahilde yürüyordum. Belki de terk edilmiş balık pazarında geziyordum."

"Çok yer söyledin."

"Buranın kuzeyinde olduğundan eminim. İstersen insanlara sor, bak bakalım gören olmuş mu."

"Buna zamanım yok."

"Vay be, havalı bir polis olduğunu sanıyordum."

"Şimdi her şeyimi kaybedip duruyorum. Daha geçen hafta çok güzel bir ceket çaldım ama onu da kaybettim. Kaybetmediğim bir tek bu iki ayyaş kaldı."

Onun durumunu herkesten daha iyi anlıyor olman gerek. Belki bu kayıp ceket konusunda ona yardımcı olabilirsin...

Kayıp bir ceket mi? Kulağa araştırabileceğin bir gizem gibi geliyor...

"Akşamcı Kovboy nedir? Söyleyip duruyorsun."

"Sensin. Sen Akşamcı Kovboy'sun."

"Bunu nereden biliyorsun?"

"Daha önce tanışmıştık, hatırlamıyor musun?"

"Fikrimi değiştirdim. Ceketini bulmana yardım edeceğim."

"Çok güzel." Ellerini ovuşturuyor. "Ne zaman başlayabilirsin? Ceketimi ne kadar erken bulursam hayatımı da o kadar erken düzene sokabilirim."

"En son nerede üzerindeydi, hatırlıyor musun?"

"Nerede kaybettiğimi bilsem kendim bulmaz mıydım sence? Hadi ama!"

"Gerçi şimdi düşününce... Belki iskeledeydim, belki sahilde yürüyordum. Belki de terk edilmiş balık pazarında geziyordum."

"Buranın kuzeyinde olduğundan eminim. İstersen insanlara sor, bak bakalım gören olmuş mu."

"Hemen aramaya başlıyorum."

"Sen gerçek bir kahramansın, Akşamcı!" Şişesini kaldırarak seni selamladıktan sonra devasa bir yudum alıyor.

"Hiç tanıdığın kişisel marka stratejisti var mı? İmajımı oluşturmaya başlamam gerekiyor." (Sertifikayı göster.)

Belgeyi şöyle bir taradıktan sonra boğuk ve uzun bir ıslık çalıyor. "İşler senin için çok yolunda gidiyor, ha? Artık büyük paranın getirdiği dertlerin var." Sana bakıyor, gözlerinde bir parıltı var.

"Utanmana gerek yok, Akşamcı. Tabii ki yapacağım." Başparmağını göğsüne doğrultuyor. "Senin aradığın adam benim."

"Nasıl yani 'aradığım adam sensin'?"

"Senin kişisel marka stratejistinim. 'Normalde' tercih edeceğin biri olmadığımı biliyorum. Takım elbise giymiyorum, 100 yaşında değilim, yarın öleceğim de yok..."