Konuşma · BAHTI KARA BUDALA

"Peki ya ben? Ben sadece son derece yüksek konseptli fikirler sunarım. Senin ihtiyaçlarını da hâlihazırda anladığım için fikirlerimi rahatlıkla markanla birleştirebilirim. Dünyada izini bırakmana yardımcı olacağım."

"Sana biraz daha içki getirdim. Sıradaki hikâyeni anlatır mısın?"

"Ya, az önce kabalık ettiğim için özür dilerim. Hikâye anlatırsan sana içki vereceğim."

"Çok güzel!" Ellerini bir defa çırpıyor.

"Kafası Kesilmiş FALN Süvarisi'nin hikâyesini tekrar dinlemek istiyorum."

Derin bir nefes alıyor, sunumuna hazırlanıyor...

"Kişisel markamı geliştirmem konusunu tekrar konuşalım..."

"Tabii." Birasını yudumluyor. "Karar verdin mi?"

"Hadi görüşürüz." (Bitir.)

"Tamam, biraz kenara çekilelim. Sizinle konuşmak istediğim bir konu var."

"Görüşürüz, Akşamcı Kovboy!"

"İşte ceketin, tertemiz!"

"Benim ceket mi?"

"Evet, bana üzerindeki martı bokunu temizlettiğin ceket."

Adamın yüzünde şaşkın bir ifade beliriyor. Sana bakıyor, sonra şişesine, sonra tekrar sana...

"Sen ne diyorsun be Akşamcı?"

"Şimdi bu ceket senin değil mi diyorsun?"

"'FALN' mı? Orta konsept bir giysi. Hiç benim tarzım değil... Bunu söylediğime inanamıyorum ama belki içkiyi bıraksan iyi olacak, artık aklını karıştırıyor."

Bu adamın anahtarlarını, işini ve kız arkadaşını nasıl kaybettiği artık çok net bir şekilde görebiliyorsun.

Ben söyleyeyim. Nörolojik.

"Bunu bulmak için çok emek verdim. Al şu siktiğimin ceketini." (Ceketi ver.)

"Tamam. Peki. Belki satıp içki alabilirim."

"Evet, iyi düşündün."

"Sen bilirsin. O zaman ceket bende kalacak." (Ceketi verme.)

"O paçavra o kadar orta konsept ki görmek bile beni rahatsız ediyor. Ama tamam, olur. Eminim sana çok yakışıyordur."

"Fena bir ceket değil." Teğmen omuzlarını silkiyor. "Eğer o tarz hoşunuza gidiyorsa tabii."

"O paçavra o kadar orta konsept ki görmek bile beni rahatsız ediyor. Ama tamam, olur. Eminim sana çok yakışıyordur."

"Asıl sen ne diyorsun be?"

"Rosemary, Akşamcı ne diyor be?"

"Evet, iki hafta önce çaldığın ceket o. Kız arkadaşıyla sahilde yiyişen oğlandan çalmıştın."

"Bu söylediğin iğrenç. Ben asla öyle bir şey yapmam. İkiniz de hayal görüyorsunuz." Alaycı bir şekilde gülüyor. "'FALN' mı? Orta konsept bir giysi."

"Evet ama çok kirliydi, senin için temizlettim."

"Ceketini buldum."

"Ah Akşamcı, başaracağını biliyordum. İşte bu çok iyi oldu!"

"Hikâye anlatmaktaki yeteneğin öne çıkıyor gibi görünüyor. Bir ara bana başka bir hikâye anlatmak ister misin?"

"Hayda. Şimdi de hikâyeci olduk..." diyor, dizine vuruyor. "Tamam, neden olmasın? Sahilde yatan evsiz olarak bilinmekten iyidir."

"Evet, bana nasıl Bahtı Kara Budala olduğunu anlatmak ister misin?"

"Değişir. Bana yardımcı olur musun?"

Gözlerindeki parıltı ve duruşundaki eğiklik çok tanıdık...

Dolandırılıyor olabilirsiniz.

"Bana pahalıya patlayacak gibi hissediyorum."

"Hayır, durumun gerçekliği makul bir katkı, küçük bir motivasyon paketi gerektiriyor."

Demek namlunun öbür ucunda olmak böyle bir hismiş.

"İçki istiyorsun, değil mi?"

"İstediğimden değil." Gözleri parlıyor. "İhtiyacım var. İçmeden hikâye anlatamıyorum. Hikâyeyi kuru kuru anlatsam sıkıcı olur."

"Dostun Bahtı Kara Budala'ya verebileceğin bir şey var mı? Bir şişeye bir hikâye. Bence adil."

"Ne istiyorsun?"

"İçki. Partimizi unuttun mu?" Parmağıyla şakağına vuruyor. "Hani daha evvel anlatmıştım?"

"Hayır, hikâyelerin bana yetti. Hepsi BOK gibi. Hoşça kal." (Bitir.)

...diyecektin ama sözler boğazında düğümleniyor. Tüm bu hikâyeleri kaçırmak istediğinden emin misin? Belki önemlilerdir.

(Evet, söyle. Söyle!) "Hikâyelerin BOK GİBİ! Bir daha asla dinlemeyeceğim. Asla!"

"Ha, ne? Hıı, şey..." Lafı geveliyor. "Hikâye anlatmayı pek beceremediğimi söylemiştim. Sorun değil, ben de zaten anlatmak istemiyordum."

Yo, hayır. Kaçırmak istemiyorum. Hiç istemiyorum.

Aynen öyle. Şimdi ne söylemen gerektiğini biliyorsun.

"Evet, bir sürü güzel hikâye bilen birine benziyorsun. Bana nasıl Bahtı Kara Budala olduğunu anlatmak ister misin?"

Neden ki? Ne işime yarayacak?

İlginç detaylar, taze deneyimler, heyecan verici ödüller içeriyor olabilirler... Gerçekten hepsini görmezden mi geleceksin?

"İsminin hikâyesini tekrar dinlemek istiyorum."

"İsim dediğin nedir ki..." Bu sorunun cevabını arıyormuş gibi yüzünü gökyüzüne çeviriyor, sonra sana dönüyor.

"İşte gelmiş! Adamım! Kral! Finansal Çar!" Seni sahneye davet eder gibi gruba sunuyor. "Bakmaya fırsatın oldu mu?"