Konuşma · BAHTI KARA BUDALA

"Hayır."

"Haa!" Birasından bir yudum alıyor. "Akşamcı Kovboy'un nasıl ortaya çıktığını dinlemek ister misin?"

"Anlatabileceğin başka hikâyen var mı?"

"Şu an aklıma gelmiyor, hayır."

"Mantıklı. Son zamanlarda çok içtin."

"Bundan kaynaklanıyor olabilir, evet."

"Sana bir kere daha alkol getirdim, bana üçüncü hikâyeyi anlatır mısın?"

"Tamam, fikrimi değiştirdim. Bana Akşamcı Kovboy'un şarkısını söyle."

"Peki bana Akşamcı Kovboy hikâyesini anlatır mısın artık?"

"Durumu sana açıklayan kişi olmak istemediğimi zaten söylememiş miydim? İlk önce olayı görmen gerek! Öbür türlüsü sorumsuzluk olur..." Başını sallıyor. Gri gözleri sana bakıyor.

...ve sana durumu anlatmaktan korkuyor.

Yüzleşmen gerek. Denize git, otomobilini incele.

"Burada ne yapıyorsunuz?"

"Dünyayı kurtarıyoruz!" Dostlarına bakıyor.

Borudaki adam, "Lütfen... aman ha... Aman duymasın..." diye yalvarıyor.

"Tamam, içiyoruz. Alkol içiyoruz, yaptığımız şey bu. Daha önce, uzun zaman önce girişimcilikle, yaratıcılıkla ve irade gücümle dünyayı kurtarmayı denedim ama olmadı."

"O yüzden artık korsan hayatı yaşıyorum."

"Buralarda son zamanlarda Ruby adında bir kadın gördün mü?"

"Anahtarlarımı kaybettiğimden beri hiç kadın gördüğümü hatırlamıyorum."

Hassas bir konu. Çok uzun süredir birileriyle sevişmemiş.

Gerçekten bu Ruby denen kadının kim olduğunu bilmiyor, beyim.

"Bahtı Kara Budala... Artık hazırım. Gördüm. Bana Akşamcı Kovboy'un hikâyesini anlat."

"Hı hı. Önce bir yudum alıp ses tellerimi nemlendireyim..." Büyük bir yudum alıp başlıyor: "Akşamcı Kovboy, Martinaise'e geçen cuma geldi. Akşamcı Kovboy derken seni, efsaneyi kastediyorum."

"Atlı anıtına baktım..."

"Benden iyisi yok, ha?" Ellerini zevkle kavuşturuyor. "İstediğim gibi oldu, çok da hızlı yaptım. Bir vakitler endüstri lideri olmam hiç şaşırtıcı değil..."

"Dinle, hissedebiliyorum, Akşamcı Kovboy'u çok parlak bir gelecek bekliyor! Marka değerin artmaya başladı bile. Yakında kâr akışının da başlayacağından şüphem yok."

Sansar hâlâ seni kazıkladığını kabul etmiyor!

"Bu kadar mı? İskele borularından başka bir şey görmüyorum ben!"

"Tabii ki değil. İşçiler işe başladığında her yerinde senin markan olacak. Grevden dolayı başlayamıyorlar. Bu konuda yapabileceğim pek bir şey yok." Omuzlarını silkip şişesinden bir yudum alıyor.

"Bittikten sonra gazetelerde fotoğraflarıyla haber olacağını garanti ediyorum. Tüm şehir seni konuşacak; topluma yatırım yapıyor, değer üretiyor, halka olan borcunu ödüyor diyecekler..."

Gazete mi? Belki o kadın da gazeteyi okuyup ismini görür... Belki böylece geri döner...

Mutfak masasında oturan bir kadın, tereyağlı tost yiyor ve bitki çayı içiyor. Üç aylık ekonomi dergisi Salzneben Raporu'nu açıyor. İşte orada parlak, üç renkli baskıda o var, geçmişten gelen bir ruh gibi muzaffer...

Baksana, yeni kişisel marka stratejistin söz vermesine rağmen içkiyi bırakmamış.

Bu grev çok uzun sürebilir... Belki de yol yakınken vazgeçip zarardan dönsen daha iyi olur.

"Acaba gazeteler ne der..."

"Ne demelerini istersin?"

Medyayı nasıl kontrol edeceğini biliyor... Doğru soruyla başlayarak.

"Yerli dedektif, cinayeti çözerken bir yandan zengin oldu!"

Teğmen "Cinayeti daha çözmedik ki," diyor. "Bu işe zaman harcamasaydınız çözmüş olabilirdik."

"Çok güzel. İstesen kendi reklamcın olabilirmişsin, Akşamcı." Başıyla onaylıyor.

"Hayırsever adam, çocuğu şiddete meyilli babasından kurtardı, şehir minnettar!"

"Borsa devi şehrin iflas lanetini çözdü!"

"Gece kulübü sahibi, gençlik kültürüne can katarak zengin oldu!"

"Zengin iş adamı çirkin heykeli restore etti!"

"Hani iş üstündeyken daha az içecektin?"

"Akşamcı... Bunun kolay olmadığını sen de biliyorsun. Gerçekten uğraşıyorum." Göz kırpıyor, şişeyi daha da sıkı tutmaya başlıyor.

"Uğraştığı" falan yok, içmeyi asla bırakmayacak.

İç çekiyor. "O kadar kolay değil... ama uğraşıyorum. Gerçekten. Jamrock'ta bir toplantı grubuna bile kaydoldum."

Beyim, doğruyu söylüyor.

"Projeyi iptal ediyorum. Bitirilebileceğine inancım yok." (Tüm görevi iptal et.)

"Ama Akşamcı..." Umutsuzluk içinde başını öne eğiyor. "Neden? Bu sefer gerçekten başarmaya çalıştım; senin için, kendim için, yüksek konseptli fikirlerin zaferi için..."

"Ayrıca hiçbir şey kaybetmiş değilim!" Boşluğa bakıyor, gözleri bira şişesi kapakları gibi boş. "Tamam, sanırım geriye döndüm. Başladığım yere. Daha önce yaşamadığım bir şey değil."

"İstediğin başka bir şey var mı?" İleri geri sallanarak şişesinden devasa bir yudum alıyor.

"Tamam, son ürünü oluşturma işini sana bırakıyorum." (Göreve devam et.)

"Bu konuda tek bir nöronunu bile yorma, bana bırak... Son eser muhteşem olacak. Sadece biraz zaman alacak..."

"Başka bir şey var mı?" Bacak bacak üstüne atıyor, memnun ve kendini beğenmiş bir hâli var.

"Müthişti. O iskeleyi oraya bu kadar hızlı kurabilmen, gerçekten asrın başarısı."

"Duydun mu, Rosie? Geri döndüm, hem de nasıl döndüm." Şişe tokuşturmak için arkadaşına uzanıyor, sonra tekrar sana dönüyor.

"Ayrıca bu sadece bir başlangıç. Sen bir de grev bitip işçiler eseri tamamlayınca gör. Gazetelerde fotoğraflarıyla haber olacağını garanti ediyorum. Tüm şehir seni konuşacak; topluma yatırım yapıyor, değer üretiyor, halka olan borcunu ödüyor diyecekler..."

"Dinle, beni kazıklamaya çalıştığını biliyorum..." (Tehditkâr bir şekilde öne adım at.)