Konuşma · BAHTI KARA BUDALA

Aynen, bu tam da senin tarzın...

Teğmenin kaşları çatık. Dinlerken olabildiğince sakin görünmeye çalışıyor.

"Lütfen devam et."

"Biz cumartesi gecesi Bir Ayağı Çukurda Alkolikler Derneği olarak içiyorduk. Burada şaşırılacak bir şey yok, biz 7/24 içiyoruz. İçki her şeyi sıcak ve parlak yapıyor, eminim bu hissi biliyorsundur."

Tabii ki biliyorsun, biraderim. O histen daha iyi bir tek kravatına öpücüğü kondurduktan sonra gaza basmak vardır. Sonra uçar gideriz...

"Bir anda meydanda bir otomobilin motor sesini duyduk, sonra çatırtılar ve patırtılar geldi."

Çatırdayan tahtaların sesini hatırlıyor musun? Reklam panosu...

"Yüksek sesler, başının iki yanında birer kulağı olan herkesin ilgisini doğal olarak çeker. İçinde bulunduğumuz gerçeklik böyle."

"Iıı... Ben bu hikâye treninden şu an inmek istiyorum."

Artık inemezsin.

Sonuna kadar durmak zorundasın.

Gaz takılı kalmış ve frenci kayıp! Bu trenden iniş yok!

"Hikâyeye devam etmesine izin versek iyi olur."

"Aynen öyle! Ben o gece tüm hikâyelerini anlatmana izin verdim."

"Neyse, deyim yerindeyse, nefesler tutulmuş gibi bir sessizlik oldu, sonrasında bir gürültü koptu. Otomobilin son hız sahile geldiğini duyduk."

"Biri kanalı uçarak aşmış gibi bir ses geldi. İçkilerimizi de alıp iskeleye koştuk, bir alkoliğin hızını asla hafife alma..."

Üç adam harap hâldeki balıkçı köyünden denize doğru uzanan ahşap bir platformda duruyorlar. Ellerinde biralar, yanakları kırmızı, keyifleri yerinde, gözleri bulanık.

"Gördüğümüz şey müthişti. Hurdaya dönmüş bir polis otomobili, içinde de sen varsın. Sahilin ortasındasın. Motoru bağırttın ve avazın çıktığı kadar bağırdın..."

"'VAKTİ GELDİ.'"

"Ben de meraklı biri olduğum için neyin vakti geldi diye sordum, ona da şöyle yanıt verdin..."

"'AKŞAMCI KOVBOY'UN VAKTİ GELDİ. HER ŞEYİN SONU GELDİ.'"

Sessiz kal. Böylesi daha onurlu.

"Sonra gerçekliğin küçüldü. Gaza bastın, iskeleyi kırıp geçerek buzu deldin."

Sağ bacağındaki kaslar kasılıyor.

Ellerin kumanda kollarını sımsıkı kavrıyor.

"Biz buza doğru koşarken sen otomobilden sürünerek çıktın. Mucizevi bir şekilde hiç yaralanmamıştın. Üstün başın hep yosundu, deniz canavarı gibi görünüyordun."

"Sonunda yanına vardığımızda sahilde oturmuş ağlıyordun. Polis kimliğinin ve üniformanın arabada kaldığını söyledin. Otomobile girip alman için çok geç olmuştu, çok derine batmıştı."

Bu açıdan bakınca, seninle otomobilinin arasında çok benzerlik var.

"Yardıma ihtiyaç duyan bir kardeşimizi gördüğümüz için sana başsağlığı diledik ve seni bizimle içmeye davet ettik, sen de doğal olarak kabul ettin..."

Başka ne yapacaktık ki? Yardım eli uzattığınız için teşekkür ederim, kardeşlerim.

"Akşamcı Kovboy olayını da sorduk, bize artık isminin bu olduğunu ve sana öyle hitap etmemiz gerektiğini söyledin."

"Benim gerçek ismim Harry."

"Hayır, bu annenin sana koyduğu isim. Senin gerçek ismin Akşamcı Kovboy. Kaçma bundan, kardeşim."

"Ne kadar süre içtik?"

"Saatlerce. Gece boyunca kafayı bulduk. Sonra bir noktada, sanırım pazar sabahıydı, öfkelenip Revachol'lu kadınlar hakkında konuşmak istediğini söyledin."

"Ne kadar güzel olduklarından ama aslında hepsinin orospu olduğundan falan bahsettin. İçlerinden birinin seni fena sikip attığını söyledin. Bir süre sonra kendinden geçtin, suratını asıp hiçbir şey söylemeden kalkıp gittin."

"Vay canına. Ne hikâyeymiş."

"Evet. Eminim Akşamcı, karakolda efsanedir. Onunla çalıştığın için gurur duyuyor olmalısın."

"Ah bir bilseniz."

"Nasıl bir polis olduğumu anlayabildin mi?"

"'Ben süperstarım ulan!' ve 'Ben 501 vaka çözdüm.' deyip durdun..."

Hâlihazırda belirlediğin üzere, çözdüğün vaka sayısı aslında 216 ama dostlar arasında biraz abartının sakıncası yok.

"Bir de 'karakoldaki o örümcek kafalılara rağmen' dedin."

Hâlihazırda belirlediğin üzere, asıl çözdüğün vaka sayısı 200'den biraz fazla ama dostlar arasında biraz abartının sakıncası yok.

"Bu kadar kötü bir polis olduğun ve etrafındaki herkese zarar verdiğin için özür dileyip duydun..."

"Bir de durup durup avuç içlerinle şakaklarına vurdun ve 'salak, salak, salak' dedin."

"İşinde ne kadar çok kan gördüğünü ama tüm gördüklerinin gelmek üzere olan 'Büyük Katliam'a kıyasla bir hiç olduğunu söyleyip durdun..."

"Sanırım yerin yarılıp hem şehirleri hem de rüyaları yutacağından bahsettin. Evet... Yaptığın teşbih buydu, doğru kelime bu mu bilmiyorum."

"Polisliğin çok sıkıcı bir iş olduğunu ve hakkında konuşmaya değmeyeceğini söyledin." Omuzlarını silkiyor.

"Bir de durup durup avuç içlerinle şakaklarına vurdun ve 'sıkıcı, sıkıcı, sıkıcı' dedin."

"Çoğunlukla 'Kanun benim' diye bağırıp nasıl kanun çenenle tüm kanunsuz yerlere kanun götüreceğinden bahsettin."

"Pek bir şey söylemedin, konuşasın yoktu. Kendi kendine sessizce homurdanıp durdun."

"Soruşturmadan bahsettim mi?"

"Evet, 'mühim değil' dedin ve kısa sürede çözeceğini söyledin." Birasını dikiyor. "Ayrıca başka kimsenin yardımına ihtiyacın olmadığını söyledin. Artık tek başıma takılıyorum dedin."

"Çoğu polis o seviyede alkolik olunca tek başına takılmaya başlıyor, keşişe bağlıyor."

Şaka yapmıyor. Keşiş Polis'e üzülüyor.

"Bu 'ağzıma sıçan' kişi hakkında herhangi bir detay verdim mi?"

"Bu konudan bahsederken hep üstü kapalı konuştun ama ağzına çok fena sıçıldığını, bizim de ağzımıza sıçıldığını söyleyip durdun..."

Lütfen, o kapıyı açma.

"Kimse benim ağzıma sıçmadı. Asıl ben insanların ağzına sıçarım."