Konuşma · NOYAK

"Kim normal, mantıklı seçeneklerim olmamasından artık çok sıkıldım."

"Ne seçeneği? Dedektif siz neden bahsediyorsunuz hakikaten ya?"

Dök içini. Bu son şansın olabilir.

"Aşağıda her şey çok berbat. Burada her şey daha güzel."

"Ama dedektif, o his mesafenin oluşturduğu illüzyondan başka bir şey değil. Gerçeklik siz baksanız da bakmasanız da değişmiyor."

"O zaman ben illüzyonu seçiyorum."

Teğmen düşüncelerini toplamak için bir an duraksıyor...

"Dedektif, hepimizin bu dünyada bir rolü var. Benim rolüm vakaları çözmek. Rolümün bütüne kıyasla küçük olduğunun ben de farkındayım..."

"Ama rolümü kabul ediyorum çünkü bu benim rolüm. İster kabul edin ister etmeyin dedektif, sizin rolünüz de bu!"

Aerostatiğin ana motorlarının gürültüsü teğmenin son sözlerini neredeyse boğuyor...

"Ateşte Yürüyen, Koalisyon Savaş Gemisi Archer konuşuyor. Laurel'ın konumunuza vardığı bilgisini iletme emri aldık. Anlaşıldı mı?"

Yapma ya! Kendi motorlarının gürültüsünden senin anlayıp anlamadığını nasıl duyacaklar acaba?

"Anlaşıldı Archer. Ateşte Yürüyen konuşuyor."

"Teşekkürler. Revachol Mesuliyet Komitesinden size oradan derhâl çıkma önerisini sunma emri aldık. Kabul ediyor musunuz?"

"Kabul ediyorum Archer. Çıkarın beni buradan." (Aerostatiğe bin.)

"Anlaşıldı. Laurel tahliye prosedürünü başlattı. Beklemede kalın..."

"Marianne hat mir erzählt, dass Oskar nicht mehr derselbe ist, seit er auf einem Luftschiff... zurückgekommen ist..."

"Bir dakika, önce birkaç soru soracağım."

"Soru faslını çoktan geçtik Ateşte Yürüyen. Artık tek bir soru kaldı; hazır mısınız, değil misiniz?

"Bunu... yapamam." (Vazgeç.)

"Tekrar edin Ateşte Yürüyen. Nasıl 'yapamazsınız'? Sizi alıkoyan bir şey mi var?"

"Bu benim vakam. Bu işi bitirmem gerek."

"Bunun tam bir hayal kırıklığı olduğunu belirmemiz gerek Ateşte Yürüyen..."

"Mesuliyet almayı reddetmenizin ne tür sonuçları olacağını söyleyemiyoruz. Kaldırabileceğinizden ağır olmamalarını umuyoruz."

"Şimdi, frekansları güncelliyoruz. Bir daha konuşmayacağız. Bağlantının kesilmesine dört... üç..."

Bir şey söyleme.

"İki... bir... 'Après le monde, le gris'..."

"'Après le gris, le monde encore'..."

"Özür dilerim Archer."

"Bekle! Fikrimi değ..."

"Mesuliyet almayı reddetmenizin ne tür sonuçları olacağını söyleyemiyoruz. Kaldırabileceğinizden ağır olmamalarını umuyoruz."

"Partnerim Kim'i öylece bırakıp gidemem."

"Hâlâ halletmem gereken... bazı kişisel işlerim var."

Son kez etrafına bak.

Kavşak, Kuzey Martinaise, gündüz vakti. Meydanın öteki tarafında bir çift martı bir parça tavuk kanadı için kavga ediyor.

Günlerdir baktığın meydan. Daha önce görmediğin ne görmeyi umuyorsun?

Yazılımcı merakla sana bakıyor. Neden duraksadığını anlamıyor.

Her ne kadar Koalisyon'a karşı kuşkuları olsa da, sadece konuşarak bir aerostatik getirdiğin gerçeği onun hiç beklemediği bir başarı...

Teğmen başını kaldırıp sana bakıyor. Konuşmak için ağzını açıyor ama hatasını fark ediyor.

"Diyeceğimi dedim," diye düşünüyor. "Karar artık sana kalmış."

GİDEMEZSİN. HER ŞEY SANA BAĞLI.

Şehrin sokaklarında ve elektrik hattında bir şey var. Bir fısıltı. Ama ne dediğini anlayamıyorsun. Bu başka birine gönderilen bir mesaj...

Teğmen ne sana ne de 20 metre yukarısında duran devasa aerostatiğe bakıyor. Amplifikatörden çıkan bir kablo düğümüne odaklanmış gibi görünüyor.

Burada kalmanı beklemiyor. Neden beklesin ki zaten?

Peki görev arkadaşın teğmen nerede? Burada olmalıydı...

Tozutmuş, huşuyla karışık küçümser gözlerle sana bakıyor.

Ne düşüneceğini bilemiyor. Bir taraftan onun dünya görüşüne göre Koalisyon'dan daha zayıf bir şey yok. Öte taraftan, sadece konuşarak bir aerostatik çağırmış olmak yapılabilecek en havalı şeylerden biri...

"Yanlış bakıyorsun Kim. Belki de mesafe her şeyi olduğu gibi görmemizi sağlıyordur."

"Bu vakaya bakmaya başladığımızdan beri her şeyin daha da garipleştiğini fark etmedin mi?"

Teğmen düşüncelerini toplamak için bir an duraksıyor...

"Bu vakanın bizi nereye götüreceğini bilmiyorum dedektif ama aslında bunun bir önemi yok. Bizim işimiz sonuçları ne olursa olsun kanıtları takip etmek..."

"Bir RHM memuru olmak bu demektir!"

"Bazı günler kendimi sıkışmış gibi hissediyorum. Kazanmamın mümkün olmadığı, artık oynamak bile istemediğim bir oyunda sıkışıp kalmış gibi Kim!"

"Yani tek 'normal, mantıklı' seçeneğinizin hayatınızı ve işinizi bırakıp bir En‑Merkezciler savaş gemisine binip gitmek olduğunu mu söylüyorsunuz dedektif? Doğru mu anladım?"

"Evet, aynen öyle."

Teğmen düşüncelerini toplamak için bir an duraksıyor...

"Geçmişinizi bilmiyorum dedektif ama kesin bir şekilde söyleyebilirim ki kaçtığınız şey her ne ise, eski hayatınızı terk etseniz bile peşinizi bırakmayacak..."

"Çünkü kaçtığınız şeyler sizin içinizde dedektif!"

"Evet, aynen öyle."

"Kim, hiç bu vakanın aslında o kadar önemli olmama ihtimalini düşündün mü?"