Konuşma · PAZAR GÜNÜ DOSTU

"Sana söyleyecek hiçbir şeyim yok. Yıkıl karşımdan."

"Başka bir şey var mıydı?"

"Bana arkadaşından bahsedebilir misin?"

"Arkadaşım, arkadaşım... Ne olmuş arkadaşıma?"

"Bana hâlâ onun kim olduğunu söylemedin."

"Affedersiniz, kim?" Adam saatine hızlı bir bakış atıyor.

"Arkadaşın. Balkonda tüttüren eleman. Az önce ondan bahsediyorduk."

"Size bunu zaten söyledim, memur bey. Buraya eğitim için gelmiş zeki bir genç adam. Eğitim geleceğimizin temelidir, özellikle de sanat. Uygarlığımızın mihenk taşıdır."

"Tamam ama gerçek adı ne?"

"Memur bey, umarım anlıyorsunuzdur, size onun kişisel bilgilerini veremem. Bu bilgileri edinmek için eminim kendi yöntemleriniz ve veri tabanlarınız vardır. Lütfen beni böyle zor bir duruma sokmayın."

"Yani bana söyleyebileceğin tek şey buraya sanat öğrenmeye geldiği mi?"

"Güzel sanatlar öğrenimine gömülmüş durumda, evet."

Sanki çocuğu zaten yeterince kıskanmıyordun.

"Hangi sanatlar?"

"Cidden özgür ruhlu biri. Hepsini seviyor. Belki grafik tasarım. Baskı resim? Kim bilir... Onun gibi yetenekli ve genç biri için tüm kapılar açık."

"Arkadaşın Martin Martinaise."

"Yok, adı o değil..." teğmen iç çekiyor. "Martin Martinaise bir espri, Martinaise'lilere söylenen bir şey."

"Ayrıca arkadaşım tipik bir Martinaise'li de değil, herhangi bir Martin Martinaise veya Raoul Revachol hiç değil. Belki de bu yüzden arkadaşımdır."

"Buraya eğitim için gelmiş zeki bir genç adam. Eğitim geleceğimizin temelidir, özellikle de sanat. Uygarlığımızın mihenk taşıdır."

"Martin Martinaise mi? Bu gerçek bir isim değil. Arkadaşımdan mı bahsediyorsunuz? Size onun Kedra'lı olduğunu söylemiştim, herhangi bir Martin Martinaise veya Raoul Revachol hiç değil. Belki de bu yüzden arkadaş olmuşuzdur..."

"Kedra nerede?"

"Kedra EPIS'in bir aday üyesidir. Aramızda kalsın ama Kedra'nın üye olma ihtimali biraz daha... tartışmalı bir mevzu."

"Nasıl yani?"

"Asla üye olamayacak. 21 yılında müzakerelere başladılar ve üyelik süreçleri o zamandan beri sürüyor."

"Bahsedip durduğun bu EPIS nedir?"

"EPIS, En‑Merkezciler'in bazı Occident ülkelerini desteklemek için geliştirdiği çok özel bir programdır. Bütünleşik bir ağırlık ve ölçü sistemi olarak başladı. Bu program muhteşem bir başarı elde etti, görebileceğin herkes kilogram ve santimetre kullanıyordu!"

Of, evet. Standartlaşma ne güzel. Aklın ve ticaretin bel kemiği.

"Öylesine büyük bir başarı elde etti ki onu çelik işlemeye dayalı bir ekonomik birliğe çevirdik. Bu da başarılı oldu ve aramızda kalsın ama... En‑Merkezciler, bu başarıdan cesaret alıyorlar. Bu yüzden EPIS'i bir sonraki aşamaya taşımaya cesaret edebiliyorlar."

"Bir sonraki aşama nedir?"

"Uluslarüstü bir siyasi birliktelik, Occident Birleşik Devletleri."

"Burası gibi mi olacak?"

"Revachol'u mu kastediyorsunuz? Hayır, şeffaf bir demokrasisi olacak."

"Revachol EPIS'in bir parçası olacak mı?"

"Bir gün EPIS'in aday üyesi olacak, evet."

Tabii aday üyeler asla tam üye olamıyorlar, değil mi?

"Aday üyeler asla gerçek üye olamıyor dememiş miydin?"

"Yo, hayır, aday ülkeler, tam üye oluyorlar, olmuyor olsalar neden tüm bu sistemi kurmuş olalım? Sadece zaman alıyor. Daha doğrusu zaman ve değerlendirme."

"Ama arkadaşımdan bahsediyorduk, siyasetten değil..." Kıkırdıyor.

"Tamam ama ne anlama geliyor?"

"Tabii ki En‑Merkezciler'in geneli gibi kalkınma ve istikrar anlamına geliyor."

"Hayır, harfleri ne anlama geliyor?"

"Şu ana kadar muhteşem, hatta sıra dışı bir başarı elde etti. Bir sonraki seviyeye taşımak için sabırsızlanıyoruz..."

"Söylediğim sözleri duymuyorsun bile, değil mi?"

"Peki, tamam. Bahsettiğin bu bir sonraki aşama nedir?"

"Hâlâ Kedra hakkında hiçbir fikrim yok. Sıcak bir yer mi? Soğuk mu? İkisinin arasında bir şey mi?"

"Ilık." Başıyla onaylıyor. "Ayrıca mandalina ağaçlarıyla ve Supramundi'den gelen kum fırtınalarıyla ünlüdür."

"Kedra gelişen bir pazardır ama daha çok yolu var. Belki de bu yüzden arkadaşımın ailesi göç etmeye karar verdi."

"Aklımda başka bir şey vardı."

"Dinliyorum, memur bey."

"Onun dairesinde tek başına ne yapıyorsun?"

"Sadece manzaranın tadını çıkarıyorum." Adam başıyla pencereyi işaret ederek gülümsüyor.

"Manzara mı? Ağaçta asılı bir ceset var!"

Teğmen iç çekiyor. "Hâlâ aşağı indirmemiz gereken bir ceset."

"Dinleyin," diyor, elini kaldırarak...

Bitişik dairede bebek ağlıyor.

Uzaktan kıyıya çarpan dalga sesleri geliyor. Bu, pencerenin altındaki denizin sesi.

"Dalgaları duyabiliyorum."

"Insulinde Koyu."

"Arkadaşını soruyordum."

"Gelip gidiyor. Eminim karşılaşırsınız, arı gibi çalışır."