Konuşma · JOYCE MESSIER

"Gerçekten mi?"

"Tabii ki hayır. Evrart olağanüstü derecede yozlaşmış biridir. Bizim damarlarımızda kan akarken onunkilerde koyu, yapış yapış bir madde olduğunu tahmin ediyorum."

Ona keskin bir şey batırırsan bu maddenin sızdığını görebilirsin. Bıçak belki? Hayır, hayır, sivri bir kılıç!

"Evet, Evrart öyledir."

"Gördüğüm en yozlaşmış insan o. Bir de benim işim onun gibileriyle ilgilenmek. Rüşvet almak ve ıslah edilemeyecek düzeyde adam kayırmakta ondan daha beteri varsa o da ikizi Edgar'dır."

"Şu Edgar'la ilgili bir şeyler duymuştum."

"Onu gördünüz mü?"

"Bana başka bir konudan bahsetmenizi istiyorum."

"Hayır."

"Edgar tıpkı kardeşine benziyor, tek farkı onda göz tembelliği yok. Ayrıca tıpkı Evrart gibi konuşuyor. Ve başkan olarak birinin dönemi bittiğinde yerine diğeri geçiyor."

"Dönem sınırlarının açığını bu şekilde kullanıyorlar anlayacağınız. Kaşla göz arasında yer değiştirerek. Bu sırada görevdeyken kim bilir ne kadar fazla işçi ücretini zimmetlerine geçirdiler."

"Claire biraderlerin dışında sendika hakkında ne söyleyebilirsiniz?"

"Port İşçileri Sendikası eskiden tamamen sıradan bir kurumdu. 20 yıl önce öyleydi en azından. Acil Ticaret Yasası altında kurulması kolay olmamıştır ama yine de bunu başardılar. Buna saygı duyarım."

"Özetle en yüksek standartta sendikalaşmış iş gücü anlayacağınız. Ama sonra yerel kurul seçimlerinde bir şey oldu. Claire biraderler geldi ve sendikayı şeye çevirdi... Ne deniyor ona?" Tereddüt edip doğru ifadeyi arıyor.

"Mafyaya," teğmen kısa ve öz bir şekilde açıklıyor. "Port İşçileri bir suç örgütü. Her ne kadar üzücü olsa da onlarla iş birliği yapmak zorundayız."

"Dürüstlüğünüz insanı rahatlatıyor memur bey." Kadın, başıyla onaylıyor. "Şirket geçmişte ortalığı yatıştırmayı denedi ama korkarım ki sağladığımız imtiyazlar Evrart ve kardeşini cesaretlendirmekten başka bir işe yaramadı." Sana dönüyor:

"Siz ne düşünüyorsunuz dedektif? Sormamda sakınca yoksa. Anlayacağınız meraklı ve konuşkan biriyim," diye kendini açıklıyor. "Port İşçileri Sendikası hakkında ne diyebilirsiniz?"

"Revachol'un kanını emen dev bir sülük."

"Ya da bir mafya." Başıyla onaylıyor. "Maalesef Wild Pines bir suç örgütünden farkı olmayan bu kurumla 20 yıldır iş birliği içinde. Yüzünü bulan astarını da istiyor."

"Bu tarz konularda fikir sahibi olmamayı tercih ediyorum."

"Siz bilirsiniz memur bey."

"Kısacası sosyalist bir mafya onlar."

"Samimi olduğunuz için teşekkürler," diyerek başıyla onaylıyor. "Maalesef Wild Pines bir suç örgütünden farkı olmayan bu kurumla 20 yıldır iş birliği içinde. Yüzünü bulan astarını da istiyor."

"Bölgedeki işçilerin haklarını etkili bir şekilde savunan bir kurum."

"Bunu düşünme sebebiniz nedir?" Sesi sakin, yalnızca biraz meraklı.

Onun yozlaşma dediği sadece estetik bir kategori.

"Onlar iyi işçiler. Biraz yozlaşma yüzünden onları suçlayamam."

"Ha!" Saçını arkaya atıyor. "Gerçek bir solcu. Size başka nelerden bahsedebilirim?"

"İnsan Sülüğü Evrart ile Kafatasçı gibi iki uç noktanın bulunduğu bu sendika rengârenk bir ekibe benziyor. Hoşuma gitti." (Göz kırp.)

"Hmm..." Koyun karşı tarafına doğru bakıp kelimeleri toparlamaya çalışıyor. "Sanırım bu da farklı bir bakış açısı. Aşağılık olsalar da ilginç bir oluşum gerçekten. Ama Evrart'tan yeterince bahsettik. Sizin için başka ne yapabilirim?"

"Görünüşe göre ölümüne Revachol'cular. Ben de ölümüne Revachol'cuyum. Gerisi umurumda değil."

"Ha!" Güçlü bir kahkaha patlatıyor. "Sanırım öylesiniz memur bey. Ölümüne Revachol. Ama Evrart'tan yeterince bahsettik. Sizin için başka ne yapabilirim?"

"Estetik kategorilerle konuşmak toplumun üst tabakasının ayrıcalığıdır. Gördüğüm kadarıyla çoğu insan sadece hayatta kalmaya çalışıyor."

"Anlaşıldı." Sessizleşiyor. Gözünün köşesindeki kırışıklıklar derinleşiyor. Önce arkandaki şehre, sonra da kıyıya doğru bakıyor. "Ama Evrart'tan yeterince bahsettik. Sizin için başka ne yapabilirim?"

"Greve dönelim."

"Bir saniye, ondan iki tane mi var?"

"Evet. Edgar tıpkı kardeşine benziyor, tek farkı tembel gözü. Ayrıca tıpkı Evrart gibi konuşuyor. Ve başkan olarak birinin dönemi bittiğinde yerine diğeri geçiyor."

"O kadar kötü biri mi?"

"Evrart işçi hareketinin bir kahramanı."

"O kadar kötü biri olamaz."

"O kadar da kötü biri değil."

"Sanki elinizde kılıçla adamın kapısına dayanacak gibi konuşuyorsunuz."

"Ağzınızdan yel alsın! Biz yeterince iyi anlaşıyoruz... Ancak siz şimdi öyle deyince o pekmez gibi akan siyah maddeyi düşünmeden edemiyorum... Gıdısından aktığını..." Durup gülümsüyor.

Bir şey söyleme.

"Gerçekten böyle düşünmüyorsunuz, değil mi?"

"Talepleri ne?"

"Her yerde broşürler ve afişler var... Ne yazıyordu? Ah, evet..."

"HER İŞÇİ YÖNETİM KURULUNUN ÜYESİDİR!"

İşçilerin çoğu muhtemelen bunun ne anlama geldiğini bilmiyordur.

"Görünüşe göre işletmeden hiç anlamıyorlar."

"Gerçi bir başka sloganda DEMOKRASİ İSTEYİN diyorlar. HER İŞÇİ YÖNETİM KURULUNUN ÜYESİDİR sloganıyla karşılaştırıldığında oldukça yumuşak bir slogan."

"Çoğu muhtemelen bunun ne anlama geldiğini bilmiyordur."

"Neyse ki açıkladılar. Wild Pines Grubu'nun ne zaman bir karar vermesi gerekirse, konu ne olursa olsun Martinaise terminalindeki 2.200 işçinin her birinden imza alması gerekiyor."

"Anlayın diye söylüyorum, bu Wild Pines'ın sahip olduğu 22 terminalden yalnızca biri. Temelde sadece şirketin kralları olmakla kalmayıp Wild Pines Grubu'nun 72.000 çalışanının da kralları olacaklar."

İlk hamle olarak tabii.

"İşçiler kral olamaz. Kral, kral olur."

"Olabilir. Kimin kral olduğunu söylemek bana düşmez. Ancak iş müzakerelere gelince buna iyi bir başlangıç denemez."

"Ne yapacaksınız?" (Devam et.)

"Emin değilim. Doğal olarak bunun sadece açılış hamleleri olduğunu, bir yandan alaycı, inatçı bir taktik olduğunu düşünmüştüm. Ancak konunun devamı gelmedi, sadece aynı saçma sloganı tekrarlayıp duruyorlar..."

"Ve şimdi de insanların linç edildiğini duyuyorum. Whirling‑in‑Rags'in arkasında... Böyle korkunç bir olay görülmemiştir."