Konuşma · JOYCE MESSIER

"Alaca Karanlık olmayacak. Yavaş yavaş ilerleyen korkunç bir iç savaş olacak. Başarısız bir devletin başlangıcı. Göğe yükselişten ziyade etrafta sadece çirkinlik olacak."

"Elinizde ne varsa getirin ve onları yeryüzünden silin."

"Böyle şeyler karakterime ters."

Değil. Karakterine gayet uygun.

"Liman, işçilerin olmalı."

"Limanı onlara vermek gibi bir yetkim olduğunu mu düşünüyorsunuz? Yönetim kurulunu ve gönderdikleri savaş travması yaşayan paralı askerleri kontrol edebileceğimi mi sanıyorsunuz?"

Var. Hem de öyle bir yetkisi var ki. Bu kadının söylediğinden daha büyük bir rolü olduğu bir süredir belliydi.

"Öncelikle, bu karar verme sürecinizi etkileyecek mi?"

"Her şey karar verme sürecini etkiliyor, dedektif."

"Dedektif..." Teğmenin yüzündeki ifade tereddüdünü gösteriyor. Sesinde kızgınlık bile yok.

Bu sefer yapılacak doğru şeyin ne olduğunu ben de bilmiyorum.

Zıt güdülerden oluşan sıkı bir düğüm; açgözlülük, korku. Bunları kullanarak onu etkilemenin bir yolu olabilir...

"Yılanın kafasını kesin. Bütün bunları Evrart yaptırıyor."

"Sendikanın önceki liderlerinin öldürülmesi gibi mi? O konuda da Evrart ve Edgar'dan şüpheleniyorum..." Bunu göz önünde bulunduruyor.

"Bu fikirde de biraz şiirsellik var, evet. Ve şiir gibi bu fikir de işe yaramaz. Edgar hâlâ orada olacak. Bunu hesaba katıyorlar. Sendika onların ve onlar da Martinaise'in tamamını temsil ediyor."

"Bu kararları vermek RHM'nin işi değil."

"Tabii ki. Sizin işiniz arkalarını temizlemek. Ve görünüşe göre yakın zamanda büyük bir temizlik gerekecek gibi."

"Blöf yapıyorlar. Yumruğu masaya vurun. Bırakın ateş açsınlar, ne kadar dayanabildiklerini görün."

"Bir gün korumaya çalıştığımız vatandaşlar hakkında etrafta öylece bu lafları edemeyeceğinizi fark edeceksiniz."

"Jamrock'taki uyuşturucu ticareti onları destekledikçe dayanırlar. Affınıza sığınarak söylemeliyim, bu uzun ve kanlı bir süreç olur."

"Siz zaten kararınızı vermişsiniz han'fendi. Ne yapacaksınız?"

"Keşke diskolu bir seçenek olsaydı."

Hatırı sayılır bir pişmanlıkla "Maalesef bu olaydan diskoyla kurtulamayacağız..." diyor.

Fark eder mi? Yoksa zaten kararını uzun bir süre önce mi vermişti?

"Katliam olacak. Sendika karşı koyacak güce sahip değil."

"Arkalarında onları destekleyen Batı Revachol var. Konumları da güçlü. Bu uzun ve kanlı bir çatışma olacak. Asıl soru ne kadar uzun ve kanlı olacağı." Susuyor.

"Onları gördüm. Sendika Krenel ile yüzleşmeye fazlasıyla hazır."

"Wild Pines'ın tuttuğu tek paralı askerlerin Krenel olduğunu mu sanıyorsunuz? Onlar yalnızca başlangıç olacak. Arkası gelecek. Asıl soru kaç sene süreceği ve kaç canın feda edileceği." Susuyor.

"Hepsini öldürmek uzun bir zaman alır. Çok fazla can kaybı yaşanır."

"Sizi içeri almasını isteyebilirim."

"Hayır." Bakışlarını sana çeviriyor. "Benim saflığım. Bana sizi gönderdi. Artık müzakere bu."

"Ve planında değişiklik yapmazsa bu bir savaş müzakeresi olacak, dedektif."

"Savaşa hazır. Hepsi öyle."

"Kesinlikle değiller." Gözleri sana dönüyor. "Krenel'in emrinde 1000 adam var. Sıradaki grup 20 kişilik bir müfreze ve bir savaş gemisinden oluşacak."

"Zaten onların isteği de savaş. Siz başladığını fark etmeden kazanabileceklerini düşünüyorlar."

"Çılgın bir istek." Bakışlarını sana çeviriyor. "Krenel'in emrinde 1000 adam var. Sıradaki grup 20 kişilik bir müfreze ve bir savaş gemisinden oluşacak. Onları öylece kandırmak kolay değil."

"Evet. Grev falan yok. İçeri alınmıyorsunuz çünkü müzakere edecek bir şey yok. Sendika terminali devralıyor."

"Eğer onlar devralıyorsa..." Martinaise üzerinde renkli oyuncak bloklar gibi yükselen dağa doğru bakıyor.

"Sorun olmazsa şimdilik başka bir konuyu konuşmak istiyorum." (Sonuçlandır.)

"Tabii ki, dedektif." Sakinleşiyor. "Bir şey öğrenirseniz istediğiniz zaman yanıma uğrayabilirsiniz. Şimdi, sizin için başka ne yapabilirim?"

"Tabii ki, dedektif." Sakinleşiyor. "İleride yeni bir şeyler öğrenirseniz sohbet etmek için uğramaktan çekinmeyin."

"O zaman dek sizin için benim yapabileceğim başka bir şey var mı?"

"Han'fendi, bütün bunlar bir devralma operasyonu."

...demek istiyorsun ama kalbin soğuk bir esintiyle ürperiyor. Laf ağızdan bir kere çıktıktan sonra geri dönüşü olmaz Harry.

Doğru. Linç olayı hakkında bildiklerini bile anlatmadı.

Evet... Bu konuya sonra dön. Bu bilgiler çok önemli olabilir.

Az daha kalp krizi geçirtiyordu sana...

(Hayır. Söyle.) "Han'fendi, bu bir devralma operasyonu."

Evet, hâlâ ondan edinebileceğim gerçeklikle ilgili bilgiler var.

Evet. Ya ona bir şey olursa ve sorulmamış bir soru kalırsa... Uyanık bir sorucuk gözünden kaçarsa...

"Bir zarf teslim etmemi istedi."

"Size ayak işlerini yaptırmış gibi duruyor dedektif. Sağlam bir hâkimiyet kabul ettirme şekli..." Düşünüyor. "Nereye teslim etmenizi istedi?"

"Buraya."

"Buraya mı?" Etrafa bakıyor. "Olamaz... O şişko cehennem yarasası benim tatlı tuğla evlerimden ne istiyor?"

Buraya garip bir şekilde bağlandığı belli... Neden buraya geldi ki zaten?

"Yok yok, söylemeyin. Burayla ilgili neler planladığını bilmek istemiyorum... Muhtemelen heykel falandır. Heykel, değil mi?"

"Kendisinin dev bir heykeli, hatta daha da iyisi, ikiz kardeşinin heykeli. Neredeyse aynı şey ama kendisini daha az bir psikopat gibi gösterir."

"Bu köyü çok sevdiniz, değil mi?"

"Sevmem normal." Başıyla onaylıyor. Yine zoraki gülümsemesi yüzünü kaplıyor. "Gençliğimde Martinaise'deyken burada küçük bir flörtüm olmuştu. Benden büyük biriydi, olağanüstü geniş omuzları vardı..."

"Şimdiye çoktan ölmüştür. Barakası bile çoktan yıkılmış... Bir önemi olduğundan değil de. Bu binaların hepsi birbirinin tıpatıp benzeri."