Konuşma · KLAASJE (DİSKOCU ORANJE GÜZELİ)

"Tamam." Kahve fincanını masaya koyuyor.

"Madem saklanıyorsun, polisleri niye aradın?"

"Çünkü ben aptalım." Cevap çok hızlı geliyor.

Ki bu da, doğruyu söylediğinin bir göstergesi...

Aptal mı? Uzaktan yakından alakası bile yok.

"Ben hiç de öyle düşünmüyorum. Polisi neden aradın?"

"Şunu anlaman lazım, buradaki insanlar... Kimse telefon açmadı, adam orada çürümeye devam etti. Sonra kıyafetlerini aldılar. Sonra o küçük piç kurusu, Lely'nin cesedine taş atmaya başladı..."

Dişlerini sıkıyor. Yutkunuyor. Bir kerecik... yalnızca bir kere olsun yere yığılıp hüngür hüngür ağlamamak için tüm gücünü kullanıyor.

"O piç kurusu tam üç gün boyunca cesede taş fırlattı. Çarpan her bir taşın sesini duyabiliyordum, küt, küt..." Başını sağa sola sallıyor. "Ben de sizi aradım. Tüm kalbimle umuyorum ki Revachol'da yaptığım son şey bu olmaz..."

Polisi arayan kişi kesinlikle bu kadındı. Böylelikle vazifesini yerine getirmiş oldu. Bu yalan olamaz. Kesinlikle olamaz.

Amanın. Bu da yalanmış. O hâlde polisi kim aradı?

Kadın aradı, tabii ki.

Dostum, paranoyaklaşma. Bir polis memuruna hiç yakışmıyor, ayrıca terlemene sebep oluyor.

"Bu konuda sana karşı gelmeyeceğim."

"Böyle düşünmemi istiyorsun. Ama aptal falan değilsin."

"Merdivenlerden aşağı indikten sonra ne oldu?"

"Ruby, Titus ve diğer biraderlerle konuşmak için dışarı çıktı. Bense yalnızca... Lely'ye bakıyordum. Banyoda. Kıyafetlerini ona geri giydirmem gerekiyordu. Zırhını da. Kolay iş değildi. Ama zırhını nasıl giyip çıkardığını daha önce defalarca görmüştüm."

"Ruby'nin Titus ile gelmesi belki yarım saat sürmüştür. Onlar gelene kadar Lely'yi hazırlamıştım. Cesedi alıp dışarı taşıdılar. Ne yapacaklarını biliyordum, sanki asılarak öldürülmüş gibi göstereceklerdi. Ruby, biraderlerin bunu yapabileceğini söyledi."

"Onlar Lely'yi asarken sen ne yapıyordun?"

"Ruby bana burada beklememi söyledi. Ayrıca bir süre ondan haber alamayacağımı ve ortalıkta görünmememiz gerektiğini falan söyledi... Ben de öyle yaptım."

"Şu Ruby... Şu anda nerededir şu Ruby?"

"Bilmiyorum. O günden beri kendisini görmedim."

"Bu soruyu gidip Hardie Biraderler'e sormamız gerekecek."

İlginç. Şu Ruby niçin bunca zahmete girdi, başka birinin yaptığı şeyi gizlemeye çalıştı? Daha sonra bu konuyu araştır!

Ne yapıyorsun?

Yeni bir teori ortaya atıyorum. Henüz bir şey söylememişken, Ruby'nin ortada bir sorun olduğunu anladığını söyledi. Bu nasıl olur? Aşağısı çok gürültülüydü, Ruby silah sesini duyamazdı...

Durum hiç de hayra alamet değil. Daha şimdiden, suçu Klaasje dışında birilerine yükleyen teoriler üretmeye başladın.

Bu teoride şüpheli bir şeyler var ama tam olarak ne olduğunu göremiyorsun.

"Sylvie barda duruyordu." Kadın aşağı bakıyor. "Çok fazla insan vardı. Hardie Biraderler, sahnenin önündeki masada oturuyordu. Sanırım Sendika locası doluydu..."

"Ruby de oradaydı. Çok da keyifli vakit geçiriyorlardı..." Kadın duraksıyor. "Yanlarına oturdum, hepsi de beni hoş bir şekilde karşıladı. Bir şey söylememe bile gerek kalmadı, Ruby ortada bir sorun olduğunu anladı."

Ruby mi?!

"Pekâlâ, devam edelim. Sonra ne oldu?"

"Ruby bana gel, yukarıda konuşalım dedi. Ona odayı gösterdim... Bu insanları aralık ayından beri tanıyorum, durumumu biliyorlar. Doğal olarak, arkamda en ufak bir iz bırakamayacağımı da... Bu olayı anlattığım ilk kişi Ruby'ydi..."

"Bu meseleyi halledeceğini söyledi. Hani, onun asıl olayı da bu aslında. Meseleleri halletmek. Cesedi banyoya taşımasına yardım ettim. Vücudu duşta yukarı kaldırmak için bir kemer kullandık. Dik durabilmesi için."

Seni kandırmak için! Cesede müdahale etmişler.

"Böylelikle adamın vücudunda, sanki asılmış gibi morluklar oluşacaktı, öyle mi?"

"Evet."

Bu durum, otopsi esnasındaki şüphenle de örtüşüyor. Adamın vücudundaki morlaşma hakkındaki şüphen...

Söylemesem daha iyi.

Bu düşünceli yaklaşımın sebebiyle kendinle övünme hakkını kaybettin. Ama olsun! Benim için önemli olan açılar ve zaman çizelgeleri. Kayıp senin kaybın.

"Bu kadarı yeterli. Başka bir sorum var."

Kadın, bakışlarını kaçırmadan gözlerini kırpıştırıyor.

"Sonra ne yaptınız?"

"Biliyordum, cesedin alt uzuvlarındaki morlaşma soluktu."

"Bu sırada ölüm anının üzerinden yaklaşık yarım saat geçmişti, değil mi?"

Başıyla onaylıyor.

"Geç kalmışsınız. O noktada oluşacak izler soluk olur." Elindeki kalemle sanki not veriyormuş gibi ufak bir hareket yapıyor. Bu hareket senin için.

Yapmış olduğun bir diğer nokta atışı adli yorumun şerefine.

Şampiyonluk senin kanında var. Şimdi odaklan ve kafanı oyuna ver...

Yapmış olduğun nokta atışı adli yorumun şerefine, memur bey. Tam isabet.

Kadın sessizce durup sigarasına bakıyor.

"Bu müdahalenizi tamamen gözden kaçırmışız. Demek ki zamanında hareket etmişsiniz. Ölümün üzerinden ne kadar vakit geçmişti, 20 dakika mı?"

Hay aksi...

"Yaklaşık 20 dakika, evet. Ruby açıkladı, böylelikle kan... Biliyorsunuz işte." Kadın yere bakıyor. Daha sonra başını kaldırıp açık kahverengi gözleriyle gözlerinin içine bakıyor.

"Nasıl oldu da bunu gözden kaçırdık..." Teğmen, başını sağa sola sallıyor. "Bu müdahaleyi yaptığınızda ölümün üzerinden ne kadar geçmişti, 20 dakika mı?"

"Vakit ayırıp kapsamlı bir otopsi yapamadık, ne yazık..." Başını iki yana sallıyor. "Peki bu müdahale ne zamandı, ölümden 20 dakika sonra mı?"

Ölüm sebebini gizlemek için cesede müdahale etmişler.

"Cesede müdahale etmişsiniz."

"Evet. Ruby, vücuttaki kanın... sanki asılmış gibi görüneceğini söyledi."

"Hayır, biraz bekleyin." Teğmen, kadına dönüyor. "Ruby de kim?"