Konuşma · KLAASJE (DİSKOCU ORANJE GÜZELİ)

"Hayır, öyle demedin." Bir sessizlik oluyor.

Ve bu sessizliği, teğmenin tükenen sabrı bozuyor: "EM ile aramızdaki kısmi iş birliğinin bununla ne gibi bir ilgisi var?"

"Devamlı arkana bakıp durmanın sebebi bu mu? En‑Merkezciler'den mi korkuyorsun?

Başıyla onaylıyor. "Onlarla aynı veri tabanını paylaşıyorsunuz. İnsanları onların mahkemelerine yolluyorsunuz." Sigarasını yakıyor.

Denizin ötesinde ne var?

Pus. Mundi isolası. Occident. Ve sonra Oranje. Eski Eski Dünya.

Konferans merkezleri... Ona sinirlenen insanlar. Mazisi...

Engin okyanus kütlesine ve ardında kalan bambaşka dünyaya bakıyor.

Tüm koy boyunca uzanıp ufuk çizgisiyle birleşen engin bir su kütlesi... Öğle ışığında grimsi bir altın rengine bürünmüş.

Tüm koy boyunca uzanıp ufuk çizgisiyle birleşen engin bir su kütlesi... Akşamın karanlığında, koyu şarap kırmızısına bürünmüş.

Engin su kütlesi, gecenin karanlığında zar zor seçiliyor. Ufuk çizgisi de oralarda bir yerde...

Az önce ne dedi lan bu kadın? Sen bu AMINA KOYDUĞUMUN yerinde kimseye hesap vermezsin.

"Orada dur bakalım. Hardie Biraderler kanun değil, kanun benim."

"Bunu biliyorum. Ama buradaki insanlar öyle görmüyor. Ve eğer burada kalacaksam onlarla iyi geçinmem gerek."

"Güzel. Bu açıklama beni tatmin etti."

"Beni etmedi. Dahası da var, öyle değil mi, hanımefendi?"

"Sanki dalga geçiyormuşsun gibi geldi. Pekâlâ. Gerçek şu ki, sizin maaşınızı Enternasyonal Merkezciler ödüyor..." Paketten yeni bir sigara almak için duruyor.

"Peki niçin vaktimizi boşa harcadınız?"

"Madem öyle ya da böyle öğreneceğimi biliyordun, niçin vaktimi boşa harcadın?"

"O hâlde niçin vaktimi boşa harcadın?"

Öyle mi? Burada bir şeyler ters gibi...

"Şaşırmış gibi görünmüyorsun. Bunun olmasını bekliyordun."

"Onları bir şekilde konuşturma ihtimalin olduğunu biliyordum. Neticede bu senin işin, polissin."

Kadın, yüzünü buruşturuyor. "Bu noktada bir önemi var mı bilmiyorum ama vaktini boşa harcadığım için üzgünüm."

"Sakin ol. Ben havalı polisim, unuttun mu?"

Kadının suratına yorgun bir gülümseme yayılıyor. "Vaktinizi boşa harcadığım için üzgünüm. Er ya da geç öğreneceğinizi bilmeliydim."

"Vaktimizi boşa harcadın."

"Biliyorum." Bir an için başını öne eğiyor ve gözlerini kâkülünün arkasına gizliyor. "Bir şey fark eder mi bilmiyorum ama çok üzgünüm. Tüm bu olanlar için, vaktinizi boşa harcadığım için."

Kim... Ne... İnanmıyorum, size yalan söylemiş! Sevgilisini gerçekten de öldürmüş ve herkese başka bir yalan söylemiş olabilir! Hiç de açık sözlü değil. Sürekli bir alavere dalavere, karşısındakini kandırmaya yönelik hareketler...

Muhtemelen size gerçek ismini bile vermedi, niye versin ki? Çabuk, yalanlarıyla ördüğü ağa daha fazla dolanmadan tutuklayın şu kadını!

Sakin ol. Rotamı düzelteyim derken dümenini tamamen terse kırma. Önce sorularını sor...

Evet. Soruları sormaya en tepeden başla, kararını en son ver. Her zaman yaptığımız gibi, acele etme...

Gördünüz mü?!

"İblis kadın..."

"Ne?" Gergin bir hâlde, tırnaklarıyla metal korkuluğa vuruyor. Soğuk metalden çıkan çınlama sesi, esen rüzgâra karışıyor.

Kadının eli titriyor. Az önce iblis kadın dediğini duymamış gibi yapıyor.

(Teğmene dön.) "Kim, biz bu kadını şimdiye kadar niçin tutuklamadık?"

"Yeterli gerekçemiz var gibi duruyor... En azından uzatılmış gözaltı için."

İrade timsali olarak bildiğimiz Kim'in de gözcüleri uyutulmuş, artık bundan kesinlikle emin olabilirsin. Ama nihayet o da kendine geliyor.

Küçük bir inilti işitiyorsun. Genç kadın seni duymuş. Etrafa bakınıyor.

"Ruby ile sen meselesine geri dönelim."

Başını sallıyor, gergin bir hâlde paketten bir sigara alıyor.

"Tamam. Ruby ile ilgili sorularım bu kadardı." (Konuyu toparla.)

"Tamam." Kadın rahatlıyor.

Tamam? Şimdi NE OLACAK?

Tutuklayın şu yalancıyı! Derhâl.

Niye? Bize çok ilginç şeyler anlattı.

Kadını tutuklama. Biraz daha üzerine git ve sonra onu rahat bırak. Şu Ruby teorisi bayağı sağlam duruyor. (Ayrıca kadın çok güzel.)

Kadın buraya kısılıp kalmış. Zaten hapiste sayılır, etrafına baksana! Yalnızca sana yardım etmeye çalışıyor...

"Tamam, şimdilik seni kendi hâline bırakıyorum, hanımefendi." (Tamamen geri çekil.)

"Teşekkürler." Isınmak için kendisini sarmalıyor. "Teşekkürler. Pişman olmayacaksın."

İçinden bir ses, olacağını söylüyor.

"Bunlar önemli bilgiler ancak yine de her ihtimale karşı seni tutuklamamız gerekecek." (Kadına biraz yaklaş.)

"Tüm bu..." diye cümlesine başlıyor ama sesi çatlıyor. "...anlattıklarıma rağmen, öyle mi? Dedektif, lütfen... boktan bir dünyada yaşıyoruz ve ben de boktan bir insanım, bunu biliyorum..." Elini yavaşça yumruk yapıyor, parmaklarının arasındaki sigarayı parçalıyor.

"Ama sırf muhasebenin kutsallığını ihlal ettim diye En‑Merkezciler'in elinde heder olmayı hak etmiyorum. Bazı çok uluslu..."

Son direnişine hazırlanıyor. İşte bu kadar.

"Kararımı verdim." (Kadınla ilgili ne yapacağına karar ver.)

Yüzü korku dolu, dudakları aralık, sessizce sana bakıyor...

Dur! Tutuklanması durumunda kadını merkeze Kim'in götürmesi gerekecek. Yani günün geri kalanını partnerin olmadan geçireceksin...

SUSSANA SEN! Adam şurada bir karar vermeye çalışıyor, karışma.