Konuşma · DOLORES DEI

"Hiç daha iyiymişsin gibi gelmiyor, Harry. Merkezciymişsin gibi bile gelmiyor, görünüşe göre sen sadece..." Kollarını açıyor. "...beni tekrar kazanmaya falan çalışıyorsun. Artık bunu denemeni istemiyorum, tamam mı? Çok üzücü. Gitmem lazım..."

Tam bir yok oluş. Yok edildik Harry. Mesele hiçbir zaman sorumluluk falan değildi, mesele senin hiç güçlü olmamandı. Onun karşısında, kendi karşında, herhangi bir şeyin karşısında. Seni o hava gemisine bu yüzden almadılar: Bu kadın olmadan sen delisin.

"Sana bu Kafası Kesilmiş FALN Süvarisi heykelciğini aldım!" (Ona ver.)

"İstemiyorum..." Almıyor. "Pahalı gibi duruyor. İstemiyorum."

"Heykelcikleri sevdiğini sanıyordum. Heykelciklerin seni geri kazanmak için olduğunu sanıyordum."

"Heykelcikler bu işe yaramıyor Harry."

"O zaman heykelcikler hiçbir işe yaramıyor..."

Parmaklarının arasındaki Kafası Kesilmiş FALN Süvarisi heykelciğine bakıyor ve ne diyeceğini bilemiyor.

Heykelcikler... hiçbir işe yaramıyor mu? Hiç mi? Ama sandım ki... tarihî heykelcik... ondaki...

Savaş oyunlarını ve heykelcikleri mi seviyordu?

Evet. Ben... iyi olur sandım.

Kelimelerin kifayetsiz kaldığı noktadaki bir iletişim şekli mi?

Evet.

Güzel bir fikirdi. Fakat Kafası Kesilmiş FALN Süvarisi ona kendini yükümlü hissettirdi. Karşılığında sana bir şeyler vermesi gerekirmiş gibi. Artık sana vermek istemediği şeyler. Bu yüzden reddetti. Bu işler böyledir. Süvari heykelciği fikrin naifti.

"Peki ya bu devrimci heykelciği?" (Ona göster.) "Belki bu devrimci heykelciğini alabilirsin? Ufak bir tüfeği var."

"Hayır. Lütfen. Lütfen bana bir şey verme."

"Peki ya zar? Bir yerde özel zarlar yaptırdım... bir Lanetli Ticaret Bölgesi'nde..."

"Harry, bir şeyler istemiyorum. Havalimanına gitmek istiyorum."

"Tamam, sana bir şeyler vermeyeceğim."

"Senden bir şeyler istemedim. Artık bana bir şey vermen için çok geç. Bunlar çok uzun zaman önce hoşuma gidebilirdi. Özellikle de Kafası Kesilmiş FALN Süvarisi..."

"...fakat artık hepsi sıkıcı." Saçlarının tepesi, köşedeki neonun kırmızısıyla parıldıyor. Isınmak için tepiniyor. Dışarısı gerçekten çok soğumakta.

"Senden bir şeyler istemedim. Artık bana bir şey vermen için çok geç. Kafası Kesilmiş FALN Süvarisi eskiden hoşuma gidebilirdi..."

Boş ver.

Tamam. Özür dilerim. Saflık ettim. Beni dinlemekten vazgeç. Sonsuza dek.

"Peki."

"Lütfen bana hediyeler verme..." Hava gemisi valizine, sonra sana bakıyor.

"Şimdi ne olacak?"

"Hiçbir şey. Gitmem gerek..." Elleri, tekrar valizinin sapını kavrıyor: "Şimdi gidiyorum..."

Kutsal bir ant içtin, Harry. Onu bırakmaman için kendisi yalvardı.

"Tamam, anlıyorum." (Bir fedai gibi sessizce başınla onayla.)

"Hayır, anlamıyorsun. Sadece fedailik ediyorsun. Ben de şimdi gerçekten gidiyorum. Zaman doldu. 22.20 uçuşuna binmem lazım..." Dönüyor.

"Birbirimizi tekrar görebilecek miyiz?"

"Ben seni görmeyeceğim ama sen beni göreceksin."

"O nasıl olabiliyor?"

"Harry, bu bir rüya, anlamıyor musun? Ben çoktandır Mirova'dayım. Kim bilir bu ne kadar uzun zaman önce yaşandı..." Etrafına bakınıyor. "Bir, iki ya da beş yıl önce belki?"

"O hâlde seni tekrar nasıl göreceğim?"

"Tam burada. Yarın gece. Bu rüya oluşmaya başladıktan sonra oluşmaya devam ediyor. Haftada en az üç kez. Harry, tekrar oluşmaya başladı gibi görünüyor cidden. İşte, video kiralama dükkânı..."

"Benim boğucu bir güzelliğim var. Gencim. Tutti frutti aromalı ciklet kokuyorum. Senden af dilediğim zamanki gibi. Çok uzun zaman önce, seni ilk kez terk edişimden sonraki gibi..."

"Hoşuma gitti."

"Ah, evet. Gerçek karanlık bu. Ölüm, savaş ya da çocuk istismarı değil. Gerçek karanlığın sureti sevgidir. İlk ölüm yürekte olur Harry."

"Yarın görüşürüz."

"Yarın görüşürüz."

"Yarın görüşürüz."

"Fakat bu katlanılamaz derecede kötü."

"Hayır..."

"Evet."

"Hayır, beklesene! Listemi tekrar görmem gerek. Affedersin. Listem nerede? Dur!"

"Hayır. Artık çok geç. Listeni unuttun ve zaman doldu. Ben de şimdi gerçekten gidiyorum. 22.20 uçuşuna binmem lazım..." Dönüyor.

"Dur, önce oturup bir kahve içemez miyiz? Köşede bir kafeterya var..." (Doğuya işaret et.)

"Hayır. Bu sadece acı verici ve sıkıcı olur. Havalimanında yaşam, aşk ve kahkahalar beni bekliyor. Kafeteryada ise toz, cehennem ve trajikomedi."

"Fakat seni bırakmayacağıma yemin ettim. Sen talep ettin, böyle olmamı sen istedin."

"O başka biriydi. O kadına ihanet ettim, defterini dürüp yeni bir sayfa açtım ve böyle çok daha mutluyum. Şimdi de gerçekten gidiyorum. Zaman doldu. 22.20 uçuşuna binmem lazım..." Dönüyor.

"Dur biraz, Mirova'da neler var?"

"Işık, yaşam, kültür... Buradan çok daha iyi. Buradaki her şey bana seni ve geçirdiğimiz berbat zamanları hatırlatıyor. Bitmekte olan aşkımız için kavga etmekten uyuyamadığımız geceleri."

"Bunu üzerimden atmak ve yeniden temiz olmak zorundayım. Yeniden iyi bir insan olmak istiyorum. Bu değil. Beni dönüştürdüğün insan olmak istemiyorum."

"Gitmene izin vermemi istemiyorsun. Cidden. Benden rica ettin."

Yalan söylüyor beyim! Sizi sevmemesi imkânsız. Yüzlerce kez sevdiğini söyledi.

"Bu arada artık deli mangır kazanıyorum. Öz varlığım manyak."

"Mesele mangır ya da öyle bir şey değil Harry..." Hüsrana uğramışa benziyor.

Sanki bunu daha önce duymuş gibi. Milyonlarca kez.