Rozmowa · Dezerter

„Może zmieścilibyśmy się wszyscy...” – stwierdza porucznik.

„Wszyscy wejdziemy do tej małej łódki?”

„Właściwie to nie...” – stwierdza porucznik i drapie się po głowie.

Nie boi się więzienia. To lęk przed czymś innym.

Jak przed rozstaniem z ukochaną osobą.

„Czy zrozumiał pan?”

To suma wszystkich dziwacznych ruchów, wiercenia się i zmian nastroju, jakie wykazywał...

„Co?!” – oczy starego mężczyzny wypełnia nagłe, nieoczekiwane przerażenie. „Ale mówiliście, że zabierzecie mnie do... ee... do...”

To przerażenie – suma wszystkich niekontrolowanych ruchów i zmian nastroju, jakie wykazywał...

Wiatr się wzmaga. Woda wokół ciebie przerywa milczenie, pojawiają się na niej drobne zmarszczki fal...

„Pańskie prawo do podróżowania zostało zawieszone. Informacje udzielone funkcjonariuszowi na miejscu zdarzenia zostaną użyte przeciwko panu przez prokuraturę”.

„Ja...” – przerywa i rozgląda się zdezorientowany.

„W przeciągu tygodnia otrzyma pan wsparcie prawne, a po 44 dniach stanie przed sądem”.

„Zrozumiałeś?”

„...”

„Czy mnie pan zrozumiał?”

„Nie... Nie chcę. Muszę tu zostać” – spogląda na trzcinę, a jego oczy wypełnia przerażenie.

To odważny człowiek. Czemu teraz się posypał?

Oblewa się potem. Jego krople występują mu na czoło.

Rozszerzają się też źrenice – oczy są coraz bardziej czarne...

„Nie potrzebujemy twojego pozwolenia” – stwierdza chłopak i zwraca się do ciebie: „Musimy pogadać o łodzi. Jak go przewieziemy?”

„Może by tak poprosić Lilienne, żeby go popilnowała?”

„Miałaby pilnować tego mordercy?” – pyta chłopak, wskazując mężczyznę, i kręci głową.

„Ten pieprzony świat...” – mamrocze, patrząc na coś – bóg jeden wie na co – w popiele. „Ten świat... Co to ma być?”

Pod warstwą dezorientacji i wściekłości... napad jamais vu, jak u ciebie? Myśl przemija. Zastępują ją istotniejsze na tę chwilę...

Zaraz...

Znowu to samo, na północy. Jak wtedy, kiedy przybyłeś tu na brzeg. Trzciny szepczą, ich łodygi ocierają się o siebie nawzajem. A potem, pośród tego wszystkiego...

Co?

Coś kompletnie innego. Brzmi to jak smyczek przesuwany bardzo powoli po strunach skrzypiec. Maleńkich skrzypiec z trzcin i sitowia.

...i nagle dźwięk znika zagłuszony głosem chłopaka: „Może w łodzi znajdzie się dość miejsca dla trzech osób...”

„Cicho, Cuno! Słyszysz to?”

„Co?”

„Co za farsa! O czym wy mówicie? Czy to...” – jego głos zagłusza nagły powiew wiatru. „...naprawdę nas...”

Przechodzi cię dreszcz.

„Twierdzisz, że wszyscy się zmieścimy?”

„Czemu nie?”

Zdawało ci się, że coś słyszałeś, ale to tylko trzciny.

„Może zmieścilibyśmy się wszyscy...”

„Ty mógłbyś po mnie wrócić. Jak już go zabierzesz na komisariat”.

Chłopak patrzy na ciebie tępo. Po chwili spogląda na starego mężczyznę. „Nabijasz się ze mnie? Bo nie ma sprawy. Mogę go odstawić”.

„Może masz rację...”

„Ten pieprzony świat...” – przerywa wam ponownie stary mężczyzna. „O czym wy mówicie? Czy to...” – jego głos zagłusza nagły powiew wiatru. „Nas...”

Zimno. Ze wschodu.

Nagle przechodzi cię dreszcz.

„Tak, to nie wyglądałoby za dobrze”.

„Wszyscy wejdziemy do tej małej łódki?”

„No właściwie to nie” – stwierdza chłopak i drapie się po głowie. „Poszłaby na dno”.

„Czy w łodzi jest miejsce dla trzech osób?”

„No... nie” – kręci głową. „W tej krypie zmieszczą się tylko dwie osoby. Pewnie ty byś go mógł zabrać, ale...” – mruży oczy i coś sobie uświadamia.

Zaraz! Ale kto wtedy będzie go pilnował, jak ten pierwszy będzie wracał?

„To nie problem”.

„To jest problem” – stwierdza chłopak. „Cuno miał tą zagadkę. W pieprzonym podręczniku. Jak chodził do szkoły dla szczyli. To jest to gówno z trzema prosiakami i łodzią...”

„Co to za... farsa?” – pyta, rozglądając się z desperacją. „To pieprzona farsa, ja nie mogę...”

Coś się dzieje. Stój.

Lilienne. Mógłbyś ją o to poprosić.

„Ale wtedy lto będzie go pilnował na drugim brzegu, gdy ja wrócę po ciebie?”

Mruży oczy jeszcze mocniej. „Szlag, to zadanie z trzema prosiakami i łodzią...”

Jest tu coś, czego nie rozumiesz, a on właśnie pojął.

„Co ale? Coś do mnie nie dociera, co?”

Nagle otwiera szeroko oczy. „Cuno już wie, co jest nie tak. Kto będzie pilnował tego pieprzonego mordercę w wiosce, jak ty wrócisz po mnie?”