Rozmowa · Andre

Fale dźwiękowe uderzają ci o żebra. Głośniki sprawiają, że wszystko brzmi o wiele lepiej... Ale bit wciąż jest strasznie słaby.

A gdybyś tak... domiksował ten przerażający nawał dźwięków, który odbiera przez ten kompresor mikrofon głównej programistki?

Fale dźwiękowe uderzają ci o żebra. Głośniki sprawiają, że wszystko brzmi o wiele lepiej... Wciąż jednak daje się odczuć jakiś zauważalny brak.

(Nie obchodzi mnie to). „Czadowo, w takim razie przejdźmy do pytań”.

„Jasne!” – podskakuje z radością, a jego ruchy podkreślają stroboskopowe błyski klubowych świateł.

„Żadnego rozejmu z Furiami”.

„Co to niby znaczy?” – pyta, próbując przekrzyczeć dudniącą muzykę.

„Oczywiście musiał przemycić jakoś »furie«...” – mamrocze do siebie porucznik.

„Zbyt długie. Nikt nie będzie tej nazwy pamiętał w piątkową noc”.

„ŻADNEGO ROZEJMU!”

„Głowiec ma rację, mogą go nazywać »Żadnego rozejmu«, żeby było krócej. Przynajmniej wyróżnia się na tle innych – wywołuje jakieś uczucie, jest zwycięska”.

„A przy tym tajemnicza” – stwierdza i rozgląda się po kościele, a snopy światła omiatają parkiet, zalewając go fioletowym błękitem.

„W takim razie postanowione. Witajcie wszyscy w klubie »Żadnego rozejmu z Furiami«!”

„Powrót”.

„Powrót? Co to ma być?!”

„Powrót. Podoba mi się”.

Porucznik milczy – przygląda ci się, obserwuje.

„Chłopaki, nie możemy wybrać Powrotu. Jest już całe mnóstwo miejsc o takiej nazwie. W Jamrock jest komunistyczny lokal, do którego lubią zaglądać moi znajomi, a w radio puszczają naprawdę słynne słuchowisko zatytułowane Powrót – na pewno kojarzycie...”

„Dobrze już, dobrze – nie nazwiemy tak klubu” – stwierdza Andre, po czym odwraca się do ciebie i wzrusza ramionami. „Przykro mi. Jakiś inny pomysł?”

„No dobra, mam jeszcze kilka innych pomysłów...” (Wybierz inną nazwę).

„TAAAK, PORA NA OSTATECZNY WYBÓR!”

„Zachodni Revachol”.

„O, duża rzecz. Klub dla całego Zachodniego Revacholu? Naprawdę duża rzecz!”

„Brzmi jak zarobek”.

„BRZMI JAK PRZYSZŁOŚĆ!”

„W takim razie postanowione. Witajcie wszyscy w klubie Zachodni Revachol!” – stwierdza i rozgląda się po kościele, a snopy światła malują parkiet fioletowym błękitem.

„Nie. Po prostu POWRÓT i tyle”. (Nazwij klub).

„TAAAK! POWRÓT DO LE RETOUR!”

„W takim razie postanowione. Witajcie wszyscy w klubie POWRÓT!” – stwierdza i rozgląda się po kościele, a snopy światła malują parkiet fioletowym błękitem.

„Jajkogłowiec! Ty musisz mieć dużo pomysłów”.

„YEKOKATAA!” – krzyczy ze sceny dziwak z wielką głową, wymachując przy tym rękami. „MIEJSCE, W KTÓRYM WARTO BYĆ!”

„Yekokataa? Obszar katastrofy ekologicznej? To zbyt makabryczne, Głowiec. Masz coś innego?”

„HARDKOR!” – jego twarz zdobi bezmyślny, triumfalny uśmiech. „HARDKOR DO POTĘGI MEGA!”

„Nie, to musi być coś mocniejszego niż hardkor” – uświadamia sobie Andre, a na jego twarzy widać zmartwienie. „Tak, to mysi być mocniejsze nawet od hardkoru do potęgi mega – to musi być większe od całej sceny!”

„Soono, masz w tej kwestii jakieś zdanie?”

„Nie mam”.

„To dobrze, i tak mamy zbyt wiele propozycji”.

„Acele, jaką nazwę byś zaproponowała?”

„Może coś prostego – na przykład »Klub«?”

„Zbyt nowoczesne” – stwierdza Andre, kręcąc swoją kolczastą głową. „I zbyt ironiczne. Nie chcemy, aby nazwa była ironiczna – ma być prawdziwa. Prawdziwa, szczera i piękna – jak poranek po balandze”.

„Kim, jak nazwałbyś taki klub?”

„Nie nazwałbym. Nie założyłbym klubu ani nie nazwałbym go”.

„Podziemny lokal bez nazwy? To brzmi jak coś, co powiedziałby kraboczłek”.

„Nie zgodzimy się na nic, co powiedziałby kraboczłek”.

„Czemu nie? Kraboczłek ma idee, Acele. Idee z innego poziomu świadomości!”

„Mało mnie to obchodzi. Nie lubię kraboczłeka i nie lubię jego pomysłów – jego pomysły są upiorne. Następny, proszę!”

„Noik, dorzuć swoje trzy grosze do tej dyskusji”.

„Amnezja”.

„W sensie... »Nie mogę sobie przypomnieć nazwy klubu«?”

„AMNEZJA!”

„To nie Amnezja”.

„Jaką nazwę proponujesz, Andre?”

„Nazwa...” – pogrąża się w myślach, dotykając dłonią bezwiednie swoje włosy. „Jak dotąd wszystkie, które przyszły mi do głowy, brzmiały po prostu źle”.

„Andre za dużo nad tym myśli” – stwierdza dziewczyna z mikrofonem.

„Tak, ty powinieneś wymyślić nazwę, detektywie” – oznajmia speedziarz z żółtymi koralikami zawieszonymi na szyi, spoglądając na ciebie. „To dobrze wpłynie na fale”.

„Noik ma rację. Pomógł nam pan tak bardzo, że powinien pan nazwać nasz klub”.

„Wiedziałem! Policjant wrócił, by zadać swoje słodki, słodkie pytania!” – młody mężczyzna uśmiecha się do ciebie. „Co chce pan wiedzieć?”

„Witam ponownie. Ee... Jak wygląda sytuacja?” – wydaje się podekscytowany. Kolce uformowane z jego włosów są ostre i białe. Wybielacz niemal do końca rozpuścił szczoteczkę do zębów leżącą na znajdującym się przed nim lusterku.

„Witam ponownie. Zmienił pan zdanie? Zmienił pan zdanie, tak?” – kolce uformowane z jego włosów są ostre i białe. Wybielacz niemal do końca rozpuścił szczoteczkę do zębów leżącą na znajdującym się przed nim lusterku.

Widzisz dość młodo wyglądającego mężczyznę wybielającego szczoteczką do zębów końcówki swoich włosów. Odkłada szczoteczkę i wyciąga rękę na powitanie.