Rozmowa · Klaasje (tancerka disco i miss Oranje)

„Wystarczy, rozumiem już”.

„Mhm” – spogląda na swoje stopy, wciąż delikatnie się uśmiechając. „Coś jeszcze, panie mundurowy?”

„To już wszystko co do tej taśmy. Dziękuję za poświęcony czas”.

„Do usług, panie mundurowy” – wyjmuje papieros spomiędzy warg. Dym ulatnia się z jej ust.

Trudno to nazwać zamknięciem sprawy jego śmierci, ale jej to wystarczy – jest już gotowa o nim mówić.

„Czy powiedział pani, że naprawdę zrobił którąkolwiek z tych rzeczy? Tutaj, w Martinaise?”

„Nie bała się pani takiego faceta?”

„Czemu niby miałabym się bać? Pańska mama pewnie o tym nie wspominała, ale dziewczyny są do gruntu złe”.

„Gdybym miała warunki fizyczne i odpowiednie wsparcie, sama robiłabym rozpierduchę w stylu żołnierza apokalipsy...”

„I spędzała pani czas z taką osobą? Na gruncie romantycznym?”

„Myślę, że mogę polegać na pani szczerości”.

„Jasne, może mi pan zaufać” – stuka palcem w papieros, kiwając głową. „Pewnie próbował panu wcisnąć Megamiks Strzelecki, co?”

No bez żartów! Jesteś na to za bystry!

„To moje śledztwo. I prowadzę je po mojemu”.

„Oczywiście, panie mundurowy. Nie będę utrudniać” – stuka palcem w papieros, kiwając głową. „Pewnie próbował panu wcisnąć Megamiks Strzelecki, co?”