Polityka

Gdyby nie Wild Pines, wszystkie te pijawki byłyby teraz bez pracy.

„No, to na pewno byłoby warte zobaczenia” – porucznik wydaje się rozbawiony wizją ciebie walczącego z niedźwiedziem.

Pobieranie opłat za to, że ktoś gdzieś po prostu mieszka, rzeczywiście jest dość skandaliczne.

Trochę to zbyt egzotyczne jak na mój gust.

A czemu miałoby mnie to obchodzić? Nie ma to nic wspólnego ze mną.

Muszę wiedzieć, o co tam chodziło.

Wiarygodna czy nie, ta idea ma w sobie coś pięknego. Są tu jeszcze jakieś informacje?

Dokończ książkę.

„Przepraszam, schrzaniłem i skończył nam się czas”.

„Ale osiągnąłeś swój cel. Skontaktowałeś się z Koalicją. Muszę przyznać, że naprawdę nie sądziłem, abyś był do tego zdolny, ale udowodniłeś mi, że się mylę”.

„Przepraszam! Chciałem zrobić coś dobrego”.

Czekaj dalej.

„Przykro mi, Łucznik”.

Porucznik wzdycha przeciągle, zdejmując swoje słuchawki. Gdy spogląda na ciebie, na jego twarzy maluje się ulga.

„Chciałbym jak najszczerzej przeprosić za moje zachowanie. Było absolutnie niestosowne i biorę za nie pełną odpowiedzialność”.

Spałem.

Gadka supergwiazdy. Nie próbuj nadążać za mną i moimi rozległymi marzeniami.

To tylko symptom krwiożerczej katastrofy, która pochłonie nas wszystkich.