Polityka

„Styl formalno-przepraszający”.

„No, tak, chcę, żeby wszyscy wiedzieli, że zamierzam bronić tradycyjnych wartości i zdeptać komunistów”.

Wybaczcie mi, komórki! To przeze mnie! To moja wina!

Muszą być naprawdę nieźle zmotywowani.

Mam nadzieję, że pracują przynajmniej ku chwale Revacholu.

To chyba nie są odpowiednie warunki pracy.

Naprawdę mają takie parcie, żeby jak najszybciej skończyć swoją pracę? Brzmi to niebezpiecznie...

Tak. Jestem pewien. Jestem też bardzo nudny, apolityczny i śpiący. [Zignoruj myśl].

„Tak, dobrze, możemy na razie zająć się czymś innym”. (Niehonorowo jest lekceważyć obietnicę).

„Tak, dobrze, możemy na razie zająć się czymś innym”. (Niehonorowo jest lekceważyć obietnicę).

„Tak, dobrze, możemy na razie zająć się czymś innym”. (Niehonorowo jest lekceważyć obietnicę).

„Tacy jak on, odróżniający się... nie mają tu miejsca”.

„Tak, dobrze, możemy na razie zająć się czymś innym”. (Niehonorowo jest lekceważyć obietnicę).

„Przygotowywała się na koniec czasów. Chciała być świadkiem uroczystości zmierzchu i je uwieczniać”.

„Ja też zamierzam żyć wiecznie. Jako symbol”.

„I nie wątpię, że jest gorszy od naszego gatunku”.

„Tak, dobrze, możemy na razie zająć się czymś innym”. (Niehonorowo jest lekceważyć obietnicę).

„Ha, czyli dlatego ja zawsze muszę być liderem. Prawda, Kim?”