Polityka

„Przepraszam”.

„Miałeś rację, oficerze” – stwierdza porucznik, kiwając głową. „On pochodził z Okcydentu”.

„Kolejny raz miałeś rację, oficerze” – stwierdza porucznik, wskazując cię swoim niebieskim długopisem, jakby przyznawał ci następny punkt.

„Haniebny najemnik. Państwo oranjeskie powinno było sprawdzić, czy w jego sercu drzemie subtelny patriotyczny szał, zanim go wyszkoliło!”

Kto... Co... Boże drogi, zostałeś okłamany! Mogła zabić swojego kochanka i wszystkich okłamać! Nie jest ani trochę łatwa do odczytania, za to podstępna i zwodnicza!

„I dobrze im tak. Jak zostanę królem, Bank Oszczędnościowy pierwszy pójdzie na stracenie”.

„Będę po prostu nazywał panią tancerką disco i miss Oranje”. (Przejdź dalej).

„Chwileczkę. Chłopaki Hardiego nie są prawem. Ja nim jestem”.

„Chwileczkę. Chłopaki Hardiego nie są prawem. Ja nim jestem”.

„Wpakowała się pani w naprawdę niezłe gówno”.

„To nie ma z tym tutaj nic wspólnego”.

„Na jaki cud?”

„Taki mam styl. Gliniarze supergwiazdy nie noszą kurtek, tylko wymiatają”.

„Nadchodzi koniec, a ja jestem jego trębaczem, Kim. Im szybciej to załatwimy, tym lepiej”.

„Moje... dni z disco dobiegły końca”.

„Naprawdę bardzo bym chciał, żeby ten... porządek społeczny się zawalił”.

„Jesteś pewien? Bo ja widzę komunizm wszędzie. Mówi nam, co myśleć, tłumi... au, ale boli ta noga!”

„Komunizm wraca na wielką skalę, Kim”.