Polityka

„To dobrze”.

„Źle mnie zrozumiałeś. (Kaszlnij). Powiedziałem to w takim... disco sensie”.

„Nieważne. Cofam to”.

„Nieważne. Cofam to”.

„Nieważne. Kto by się o mnie troszczył? To bez znaczenia”.

„Szkoda, że wszystkich kurew i zdrajców nie porwał przypływ! To tak, jakbym cierpiał... (kaszlnij) ale po co?”

„Nieważne. Kto by się o mnie troszczył? To bez znaczenia”.

„Bo to bardzo fajna rzecz, Cuno. Ale niestety to ideologia, a nie osoba”.

„Moje... dni z disco dobiegły końca”.

„Nie jest aż tak fajny. I to nie jest osoba. To ideologia”.

„Miałem... apokaliptyczne wizje. Mroku... tego, co poza mrokiem... za nim”.

„Jestem tylko ciężarem. Powinienem się odpierdolić i już...”

Porucznik cofnął się o mały krok. Przygląda się twojej twarzy oświetlonej płomieniami i kiwa głową w milczeniu. Po chwili płomienie przygasają...

„Wiecie, to nic złego się zabić. Ja na przykład odstrzelę sobie łeb. Zamknę to ostatnie śledztwo, a potem bam. Żegnam się ze światem”.

„Jak dla mnie brzmi to tak: wywodzimy się z chwalebnej armii rewolucyjnej”.

„Chcę należeć po prostu do normalnej, prawicowej siły policyjnej. To wszystko, co mnie interesuje”.