Polityka

„Dobrze. Użyjmy tego oznaczenia”.

„To mógłby być morał każdej historii, oficerze” – stwierdza porucznik, uśmiechając się.

„Ja? Ja jestem tutaj prawem. Prawo to ja”.

„Ja? Ja jestem tutaj prawem. Prawo to ja”.

„Dla chwały republiki świata. Wyzwolenia ducha i ciała”.

„Dla handlu, esencji życia isoli”.

Ten kubek się przyda. Odrzucając jego przesłanie, mogę zbić kapitał polityczny, którym zamaskuję to, w jakim stylu trzaskam hajs (czyli moje oszustwa i defraudacje).

Ten kubek nie powinien był trafić do śmieci. To tylko zabawny obrazek. Czy ludzie nie umieją się już śmiać?

Ten kubek to przykład uprzedzeń rasowych. Wykorzystam go, aby pokazywać, czego nie wolno robić.

Będę pokazywał go każdemu handlarzowi, jakiego napotkam, i będę mówił: „Oto twoja bezmyślna ideologia”.

„Jakikolwiek minimalnie kompetentny notariusz powinien sobie z tym poradzić. Niezdobycie jej podpisu było prawdopodobnie najlepszym, co można było zrobić”.

„To nielegalne. Spodziewałem się po tobie czegoś lepszego, Kim”.

„Jakikolwiek minimalnie kompetentny notariusz powinien sobie z tym poradzić. Niezdobycie prawdziwego podpisu Isobel było prawdopodobnie najlepszym, co można było zrobić”.

„Jakikolwiek minimalnie kompetentny notariusz powinien sobie z tym poradzić. Niezdobycie ich prawdziwych podpisów było prawdopodobnie najlepszym, co można było zrobić”.