Rozmowa · Steban, student komunista

To twoja szansa na popisanie się uzdolnieniami krytycznymi. Pokaż im, że jesteś introspektywnym gliną!

„...ale potem książka rozpadła się, zanim rozwiązałem zagadkę...”

„To niefortunna cecha tej taniej literatury. Większość z niej pisana i wydawana jest jako jednorazowa rozrywka, zarówno na poziomie intelektualnym jak i materialnym”.

„Ale przynajmniej literatura kryminalna jako gatunek nawiązuje do systemowych błędów kapitalizmu”.

„...ale ogólnie rzecz biorąc, to po prostu go lubię, bo sam jestem gliną, rozumiecie?”

„To ma sens. Gdy polityczno-ekonomiczny system uniemożliwia prawdziwą samorealizację, zwracamy się do literatury, szukając w niej odbić swoich doświadczeń”.

„...ostatecznie jednak Mullen stanowi odzwierciedlenie polityczno-legalistycznej instytucji, która jest trwale i nieuleczalnie rozerwana między ochroną »ludu« i materialnych interesów kapitalistów”.

Porucznik milczy, ale masz wrażenie, że otworzył szerzej oczy – jakby nie spodziewał się, że kiedykolwiek usłyszy z twoich ust tak przekonującą myśl.

„Przekonująca opinia. Pewnie wszystkim wyszłoby na dobre, gdyby więcej funkcjonariuszy policji nauczyło się tak refleksyjnego sposobu myślenia o swojej społecznej funkcji”.

To niezły początek. Zaczynają się rozluźniać. Czujesz się pewnie i swobodnie. W końcu to dziedzina, na której świetnie się znasz...

„Szczerze mówiąc, rzeczywiście odniosłem wrażenie, że jest w niej coś nieludzkiego”.

„Cały system oparty na Niewinności właściwie tego wymaga. Bez prawdziwych bogów musimy tworzyć ich sobie sami” – przytakuje ci żarliwie.

„Dokładnie. Lopez de Fuego niemal zupełnie zbywa wszystkie jej masowe morderstwa”.

„Ha! Dobrze, że przejrzałeś nawet tę mglistą, nostalgiczną szmirę”.

„Nie jestem specem od historii niewinności, więc ta książka bardzo poszerzyła moje horyzonty”.

„Według mnie każdy początek to bardzo delikatna sprawa. Dlatego tak istotne jest, by towarzyszyły mu właściwe lektury”.

To niezły początek. Zaczynają się rozluźniać. Czujesz się pewnie i swobodnie. Podsumowujesz szybko kluczową argumentację Lopeza de Fuego, po czym doprawiasz ją własnymi uwagami i komentarzem...

„Ale kiedy już założysz polityczne okulary, możesz oceniać krytycznie każdą pozycję. Nawet te książki o Hjelmdallermannie”.

„Interesujące. Rozwiń tę myśl...”

To twoja szansa na zakończenie tego wywiadu wysokim C. Wkrótce pogrążacie się w głębokiej dyskusji dotyczącej ukrytych znaczeń uniwersum Hjelmdallermanna...

Ci goście, choć w życiu się do tego nie przyznają, uwielbiają krew i seks równie bardzo, jak każdy inny.

„...ale nie sądzisz, że ta pornograficzna faszystowska mitologia robi się męcząca po przeczytaniu kilku książek?”

Wskazuje kiwnięciem głowy twoją koszulę. „Bez obrazy, oczywiście”.

Daj im do zrozumienia, że twoje zainteresowanie książkami o mięśniakach jest o wiele bardziej inteligenckie, niż mogło im się z początku wydawać.

„Och, certainement. Jestem nimi zainteresowany raczej jako artefaktami kultury”.

„Ach, no cóż... Z pewnością można zyskać coś wartościowego z tego typu lektury. Towarzysz Mazow wspomina coś na ten temat w jednym ze zbiorów swoich przemówień...”

„Aby zwyciężyć w kulturowej wojnie, najpierw musimy poznać pole walki”.

„A w życiu. Żyję dla takich lektur”.

„Ha! Oczywiście. Mam tylko nadzieję, że czytając to, masz na dłoniach wytrzymałą parę rękawic...”

„Trzeba uważać, żeby się tym syfem nie upaskudzić”.

„Nie, to całkiem dobra, eskapistyczna zabawa”.

„Och, oczywiście – nie zamierzamy zaprzeczać temu, jak ważne jest czerpanie przyjemności z czytania”.

To niezły początek. Zaczynają się rozluźniać. Czujesz się pewnie i swobodnie. Wkrótce pogrążacie się w głębokiej dyskusji dotyczącej ukrytych znaczeń uniwersum Hjelmdallermanna...

„To mi przypomina jedną rzecz – Kim i ja graliśmy ostatnio w taką ciekawą grę, Zwierzchnictwo”.

„A tak. Też zamierzaliśmy ją wypróbować”.

To twoja szansa na zakończenie tego wywiadu wysokim C. Wkrótce pogrążacie się w głębokiej dyskusji dotyczącej relacji między tematyką a mechaniką...

A co najlepsze, twoja argumentacja jest solidnie poparta odniesieniami do konkretnych wydarzeń historycznych i osób.

„...ale mój problem z tym historycznym żonglowaniem kostkami jest taki, że te gry oferują iluzję subiektywizmu, chociaż same wpisują się w logikę kolonializmu...”

„...chociaż chętnie poznam twoją opinię na ten temat”.

„Dla mnie w grach najważniejsze jest spędzanie czasu z partnerem”.

„Mówi tak tylko dlatego, że jakimś cudem mnie pokonał...”

„To jest intelektualnie postępowa grupa. To, co robicie w swoim wolnym czasie, jest wyłącznie waszą sprawą”.

„Tak czy inaczej, my też lubimy od czasu do czasu zagrać w dobrą grę planszową. Kilka tygodni temu ja i Ulixes wypróbowaliśmy nową, w której gracze rywalizują, zarządzając własną strefą katastrofy ekologiczne. Żałuj, że nie widziałeś elementów”.

„Żetony napromieniowanych odpadów mają świetny metaliczny ochrowy połysk”.

„Hmm... Co ludzie mawiają o remisach? Że są jak całowanie własnej siostry... Albo partnera w tym akurat przypadku”.

„Mówi tak tylko dlatego, że lubi dostawać lanie jak szkolniak”.

„Tak – i straciliśmy przez to tylko cztery godziny życia, których już nigdy nie odzyskamy”.

„Z »partnerem«”.

„Ale czy pozwalając graczom odtwarzać historyczne wydarzenia, jak zapoznanie ludności Safre z kokainą, nie zmusza ich do zastanowienia się, co oznacza subiektywność w kontekście ludotematycznym?”

„Interesujące. Twierdzisz więc, że w pewnym sensie gra ogrywa graczy w równym stopniu jak gracze ogrywają grę?”

„Hmm... W takim razie kim w tym wszystkim są projektanci gry?”

„Złowrogimi bóstwami”.

„Supergwiazdami”.

„Ludźmi wykonującymi swoją pracę, jak wszyscy inni”.

„Moim zdaniem to naprawdę ciekawa gra. Nie ma po co szczególnie jej intelektualizować”.

„Oczywiście. Jedyna rzecz, jaką kapitalizm robi lepiej od wszystkich pozostałych ideologii, to tworzenie nowych i sprytnych sposobów odwracania uwagi. To wszystko jedna niekończąca się kroplówka z dopaminą”.

Zdaje się mówić, że kapitalizm rządzi.

„Kapie kropla za kroplą, kropla za kroplą...” – powtarza towarzysz młodego mężczyzny, miażdżąc pięścią swoją dłoń.

To niezły początek. Zaczynają się rozluźniać. Czujesz się pewnie i swobodnie. Wkrótce pogrążacie się w głębokiej dyskusji dotyczącej relacji między tematyką a mechaniką...

To niezły początek. Zaczynają się rozluźniać. Czujesz się pewnie i swobodnie. To temat, w którym ty masz absolutną przewagę...