Polityka

„Dziewczę Narodu jest na to zbyt silne”.

„Mordercy. Wiem, co ma pan na myśli”.

„Tak się kończy kradzież”.

„Nawiasem mówiąc, ja jestem faszystą”.

„Nawiasem mówiąc, ja jestem nacjonalistą”.

„Ja też jestem rewolucjonistą. Dziś prawdziwą rewolucję przeprowadzają przedsiębiorcy”.

„Wojsko Koalicji”.

„Ktoś, kto przybył, żeby ukrócić to szaleństwo”.

„Egzekwujemy prawo. Nie pozwalamy tym zwierzętom zabijać się nawzajem”.

„Zawsze podejrzewałem to samo...”

(Wskaż siebie). „Ja jestem moralistą”.

„Rozumiem. Komuniści są z urodzenia tchórzami. Ilość ważniejsza niż jakość”.

„Wiem, jak to wygląda. Ale mam tajny plan zmienienia MOR-u w mazowską jednostkę rewolucyjną”.

„Honorowo”.

To właśnie Zmrok, na który czekam, od kiedy obudziłem się w hotelowym pokoju.

Powoli, wstrzymując oddech, robisz dwa kroki w kierunku straszyka. Stworzenie wydaje z siebie szereg ultradźwiękowych kliknięć, które wirują ci wokół głowy niczym stado jaskółek...

Na horyzoncie. Ogień szaroty. To, co oboje czujemy zmysłami, wkrótce czeka koniec.

„Nie, właściwie to poczekaj! Muszę spojrzeć jeszcze raz na listę, przepraszam. Gdzie moja lista? Czekaj!”