Polityka

„Tak, można tak to ująć”. Odwraca się do ciebie z lekkim uśmiechem, po czym znowu spogląda na żuraw i dodaje: „To naprawdę imponujące osiągnięcie techniki”.

„Naprawdę?” – spogląda na ciebie i jest pod wrażeniem. „Kvalsund produkuje dużo ciężkiego sprzętu, ale to jest coś fenomenalnego nawet jak na tę firmę”.

„Wiedziałem, że ci się uda!” – woła porucznik. „Moje wspinanie się nie jest może takie disco jak twój skok, ale teraz przynajmniej możemy rozejrzeć się w porcie”.

„To mi się w tobie podoba, Evrart. Że mnie rozumiesz”.

„Przepraszam...?”

„Chcę po prostu wykonywać swoją pracę, to wszystko”.

„Przesadzone?! Evrart, teraz albo nigdy! Możemy mieć tu do czynienia ze śmiercią ludzi na katastrofalną, globalną skalę”.

„Szczerze mówiąc, nie do mnie należy oceniać czy wyrażać opinie”.

„Zdaje się, że masz to opracowane. Możesz liczyć na mój głos”.

„Nie wyczuwam tu zbyt wiele ducha Revacholu. Za mało flag i królów”.

„To była moja wina. Oddałem ją w komis. Jestem beznadziejnym gliną”.

„No, jeśli rzuciłeś już słowo dobrobyt, to mi się to podoba. Kasa do mnie przemawia”.

„To bardzo ambitne. Wspaniałe jest to, co robisz tu dla ludu pracującego”.

„Zdaje się, że masz to opracowane. Możesz liczyć na mój głos”.

„Tak, wszyscy ich nienawidzą. Może poza ultraliberałami. Takimi jak na przykład ja”.

„Narkotyki to dla mnie za wiele. Zamierzam to zgłosić”.

„Co to ma niby znaczyć? Jestem bardziej po lewej niż ty”.

„Masz rację, że mi nie ufasz. Dbam o siebie. Jestem cwaniakiem. Mataczę. Organizuję sobie forsę”.