Polityka

„Chcecie rozmawiać? Więc porozmawiajmy, chłopcy”. Porucznik spogląda ci w oczy i dodaje: „Wypytaj ich”.

(Odwróć się do Kima). „Pieprzyć to, nie potrzebujemy drugiej. Mówiłeś, że podoba ci się ten napis o Obszczyp***le, więc załatwiłem ci kurtkę!”

„Nie róbcie sobie jaj. Prawo to ja”.

„Nie róbcie sobie jaj. Prawo to ja”.

(Odwróć się do Kima). „Skoro mówiłeś, że podoba ci się ten napis o Obszczyp***le, to ja wezmę tę drugą”.

(Odwróć się do Kima). „Pamiętasz, jak mówiłem, że chciałbym mieć tę z napisem »Obszczyp***ł«? No to mam! Ty możesz wziąć tę drugą”.

Zdecydowanie przypadek.

(Odwróć się do Kima). „Pamiętasz, jak mówiłem, że chciałbym mieć tę z napisem »Obszczyp***ł«? No to mam! Szkoda, że nie załatwiłem ci tej drugiej...”

„Nie uważasz, że powinieneś wykorzystać swoje wielkie bogactwo ku chwale ojczyzny?”

„Jesteś złodziejem. Ludzie się zaharowują, podczas kiedy ty sobie tutaj odpoczywasz”.

„Nie, nie mam wylewu. Po prostu... wciąż mnie zaskakujesz. Zazwyczaj negatywnie, choć czasem też na plus...”

„Masz rację. To było wybitnie nieprofesjonalne. Przepraszam”.

„Masz rację. Akumulacja kapitału jest nagrodą samą w sobie”.

„Powiedzmy, że nie jestem nie pod wrażeniem. I na tym poprzestańmy”.