Konuşma · KAFETERYA MÜDÜRÜ GARTE

"Sizi temin ederim o yapmış."

Sanki, bunun da senin başının altından çıkmış olmasına kızsın mı rahatlasın mı bilemiyor.

"Korsan martıyı ne diye kırdın ki?"

"Sen söyle."

"İnanamıyorum... Sylvie olduğundan çok emindim. Daha fenası, bana bir mesaj vermeye çalıştığını sandım. Umut sembolü falan..."

Narin bir umut türü. İçinde bir şey uyanıyor... Belki de kuşu bu yüzden kırmışsındır?

O kuş umut sembolü falan değil. Bir tehdit unsuru ve hain!

"Ben bir şeyler kırarım öyle. Huyum bu."

"Meçhul."

"Belki de kuşa garezim vardı?"

"Bu geceki borcum hakkında..."

"Bu geceki ödemen tamam. Kapının kilidi açık."

"20 reálin var mı?"

"Peki. Çöp konteynerinin anahtarını alayım."

"Yo. Kırıp açtığından haberim var. Anahtara ihtiyacın yok, onu sana vermeyeceğim."

"Buyur." Çabucak eline tutuşturuyor. "Başka bir şey var mıydı?"

"Büyük bir temsilî çekim var."

"Yine mi şu?" Temsilî çeke bakıyor. "Vazgeçmeyeceksin, değil mi? Cidden komik."

"Fakat bu işletme sadece nakit kabul ediyor. Paran var mı, Temsilî Çek Bey?"

"Frittte. Liman kapısının yanında." Teğmenin sesi yorgun. "Orada bozabilirler."

"Dalga geçiyorsun, değil mi?" Kocaman temsilî çeke bakıyor, afallamış. "İyiydi, dedektif. Cidden komik."

"Yani... bana beleş yatak veremeyeceğine emin misin?"

Gözleri öfkeyle parlıyor. "Beleşe kalacak bir yer mi istiyorsun? İyi."

"Dışarıdaki çöp konteynerinde uyuyabilirsin. Anahtara ihtiyacın olmadığını biliyorum, kırarak açtın neticede."

Teğmen, acı veren bir sessizlik içinde.

Sana bir kez yardım ettim. Bu sefer kendi başının çaresine bakmak senin sorumluluğundu. Kusura bakma.

VAKİT GELDİ ÇATTI! BERDUŞ POLİS HAYATI, GEL BAKALIM.

Yeni bir gerçeklik boyutu açılacak. Bu çöp yatağı, gizli bir geçit gibi. Orada uyu ve başka bir yerde uyan.

Bu ne anlama geliyor?

Pek net değil. Tek bilinen şu: Çöpte uyuduktan sonra geriye dönüş yok.

"Ne yapacağıma bir bakayım."

"Sen bir bak. 20 reál ödeyebilirsen odayı tekrar sana veririm. Ödeyemezsen çöp senindir. Beleş."

"Bir isteğin var mıydı?"

"Dur biraz, dışarıdaki çöpte mi uyumamı istiyorsun?"

"Ne yaparsan yap, umurumda değil. İster çöpte uyu, ister odanın parasını öde. Artık umurumda değil."

"Siktir git Garte. Cidden, siktir git."

Gözlerinin içine bakıyor. Aranızdaki boşlukta sessizlik var.

Bu durumdan hoşnut değil fakat bu hisle daha sonra baş edecek.

Rahat yatağında yatarken.

Nefes alıyor ve telaşla konuşuyor: "Kuralları ben koymuyorum. Ya 20 reál ödersin ya da çöp konteynerinde yatarsın. Benlik bir durum yok."

"Kaderime razı oluyorum Garte. Bu gece, Berduş Polis'in gecesi."

"Evet. İşte böyle. Konuşmak istediğin başka bir konu var mıydı?"

"Şey... En azından bu gecelik yatacak yerim var. Sağ ol Garte."

"İyi, peki! Buyur, oda için 20 reál."

"Çok zor değilmiş, ha? Oda bu gecelik senin. Unutma, yarın yine 20 reál ödemen gerekecek."

"Kaderime razı oluyorum Garte. Bu gece, Berduş Polis'in gecesi." (Anahtarı al.)

"Evet. İşte böyle. Konuşmak istediğin başka bir konu var mıydı?"

"Dur biraz, dışarıdaki çöpte mi uyumamı istiyorsun?"

"Ne yaparsan yap, umurumda değil. İster çöpte uyu, ister odanın parasını öde. Artık umurumda değil."

"Bir şey bulabilecek miyim, bir bakayım." (Anahtarı şimdilik bırak.)

"Sen bir bak. 20 reál ödeyebilirsen odayı tekrar sana veririm. Ödeyemezsen anahtar ve çöp seni bekliyor olacak. Beleş."

Anahtarı tezgâhtan alıyor ve tekrar tezgâhın altına koyuyor. "Bir isteğin var mıydı?"

"İyi, peki! Buyur, oda için 20 reál."

"Çok zor değilmiş, ha? Oda bu gecelik senin. Unutma, yarın yine 20 reál ödemen gerekecek."

"Şansımı deneyeyim. Sağ ol Garte." (Anahtarı al.)

Anahtarı cebine atışını izlerken hareketsiz duruyor.

Bu durumdan hoşnut değil fakat bu hisle daha sonra baş edecek.

Rahat yatağında yatarken.

"Evet. Bir isteğin var mıydı?"

"Anahtar sende kalsın Garte. Götüne sokarsın." (Anahtarı şimdilik bırak.)