Konuşma · KAFETERYA MÜDÜRÜ GARTE

Sakin kal. Topluma fayda sağlayacak polis işleriyle uğraşabilmen için içkiye ihtiyacın olduğunu anlamalı.

"Durumun ciddiyetini anlamıyorsun. Alkoliğim ben. Dozumu almam lazım."

"Sana servis yapmamak için daha fazla sebebim oldu, beyim. Alkol dışında istediğin başka bir şey var mıydı?"

"Ben alkolle çalışan bir dedektifim. Suç vakalarını çözmemi veya her ne için buraya geldiysem o işi yapmamı istiyorsan ağzıma alkol sokman lazım."

"O hâlde sana ferahlatıcı, kocaman bir Marinella doldurayım. Kadehten mi içmek istersin, ananastan mı?"

"Benimle alay edemezsin. Hele de Marinella konusunda!"

"Embesillik etme, sana Marinella servisi falan yapacak değilim. İşim gücüm var, onarılacak kırık şeyler var. Başka bir şey yoksa işime dönmek istiyorum."

"Ananas."

"Kadeh."

"N'olur bir istisna yap. Fena titreme geldi, birader. Bana emziğim lazım."

"İçki istiyorum lan yavşak!"

"Sana içki falan yok!" Elini tezgâha vuruyor. "Yavşak!"

"Saygılı bir sohbettesiniz ama devam edebilir miyiz lütfen?"

"Başka bir şey lazım mıydı?"

"İyi, peki. Başka bir şey lazımdı."

"Ne gibi?"

"Çünkü barmen değilsin?"

"Doğru, ben KAFETERYA MÜDÜRÜYÜM." Nefesi sakinliyor. "Bunu açıklığa kavuşturduğumuza sevindim. Başka bir şey var mıydı?"

"Sanki bana daha önce bir ipucu verdin ama bağlantıyı kuramıyorum."

Sessiz kal.

"Hayır. Elinde bir şey yok."

O shaker değil. Hiçbir şey değil. Elinde bir şey tutmuyor. Sadece taklit ediyor.

"Bu geceki borcum hakkında..."

"Whirling'de bir şey gördüm, Garte. Onunla ilgili konuşmam lazım."

Gözlerini deviriyor. "Hangi şey?"

"Dışarıdaki DEVASA ALEVLİ grafitiyi gördün mü?"

"Evet. Gerçek bir sorumluluk örneği."

"Merak etme. Ateş yakında sönecek."

"Hmm. Umarım Whirling'e sıçramadan önce söner..." İç çekiyor, öfkeden ziyade yorgunlukla.

Son olayları takip etmekten o kadar yorgun düşmüş ki seninle uğraşmaya enerjisi bile yok.

"Yapma yahu, kabul et, çok havalıydı."

"Bana epey ateşli göründü..." Duruyor, bunun da bir övgü olduğunu fark ediyor. İç çekerek ekliyor: "En azından kötü bir şey olmadı."

"Kıyamet başladı."

"Tabii. Bilemiyorum. Belki. Belki de kıyamet başlamıştır? Siktir et." İç çekiyor, öfkeden ziyade yorgunlukla.

"Galiba haklısın, epey sorumsuzcaydı."

"Evet..." İç çekiyor. "En azından kötü bir şey olmadı. Henüz."

"Garte, Whirling için yeni bir kuş buldum." (Yakalı orman tavuğunu ver.)

"Bu nedir?" Adam, doldurulmuş kuşa bakıyor.

"Bu, yakalı orman tavuğu. Erkeklerin kudretli çiftleşme danslarını simgeliyor. Bu bize daima, sik tarlası müdavimlerine karşı dikkatli olmayı hatırlatsın."

"Süper. Tamam." Kuşu inceliyor. "Sik tarlası mevzusunu daha fazla düşünmem diye umuyordum çünkü kendimi bok gibi hissettirmişti. Ama bu gerçekten titiz bir işçilik örneği."

"Levhaya sabitleyebilirim, böylece işletmemizin yeni bir kuşu olur ha?" Tereddüt ediyor. "Yani, bilemedim... Teşekkür ederim? Sanırım teşekkür edeceğim."

İnsanlar hediyeleri nasıl kabul edeceğini bilmiyor, hele de hediye doldurulmuş hayvan olduğunda. Hoşuna gitti. Kuşu beğendi. Kırık kuş problemini çözüyor.

Bu daha ziyade kardiyo içindi. Ciddi kardiyo yaptın. 90 yaşını göreceksin! Ya da koşarken kalp krizi geçireceksin.

"Bugün burada yaptıklarımız hoşuma gitti." Teğmen başıyla onaylıyor. "Önemli olan küçük ayrıntılar. İnsanlara durduk yere doldurulmuş hayvanlar getirmek gibi."

Bu... Önemli olan bu değil. Ama hoşuna gitmiş.

"Büyük korsan martıyı kırdığım için özür dilemek istedim. Onun için sana bu yakalı orman tavuğunu getirdim."

"Pekâlâ..." Kuşu şüpheyle inceliyor, sonra yumuşuyor. "Evet. Bu çok güzel bir kuş. Titiz bir işçilikle doldurulmuş."

"Mühim bir şey değil. Duvarda güzel durur diye düşündüm. Böyle bir polisim ben işte."

"Nasıl yani, dekorasyon gibi mi?" Kuşu şüpheyle inceliyor, sonra yumuşuyor. "Ya, affedersin. Bu çok güzel bir kuş. Titiz bir işçilikle doldurulmuş."

"Büyük korsan martıyı kıran bendim. Sana bu yakalı orman tavuğunu getirerek özür dilemek istedim."

"Sylvie'nin kazara burada bir şeyler kırmayacağını tahmin etmeliydim..." Kuşu şüpheyle inceliyor, sonra yumuşuyor. "Evet. Bu çok güzel bir kuş. Titiz bir işçilikle doldurulmuş."

"Arkadaki çöp konteyneri senin mi?"

"Benim mi? Hayır, Whirling‑in‑Rags'in."

"Bunu açıklığa kavuşturduğunuz için teşekkürler. Konteyneri niye kilitli tutuyorsunuz?"

"Niye mi? Berduşlar ve ayyaşlar uzak dursun diye. Komşular da. Kendi çöplerini oraya koyup çöp firmasına para ödemiyorlar."

"Ben de öyle düşündüm. Çöp konteynerine tek erişimi olan siz misiniz?"

"Evet, biz ve bir de çöp toplama şirketi."

Biraz duyarsız gibi, değil mi? İçinde bir şey uyanıyor...

Hayır. İçimde hiçbir şey uyanmıyor ve bu da duyarsızlık değil, makul olan.

Peki o zaman. (Belki de duyarsız olan sensin...)