Konuşma · KAFETERYA MÜDÜRÜ GARTE

"Söz konusu bile olamaz." Nefes alıp veriyor. "Yapacağın imayı sikeyim. Ben değildim, personelim de değildi. İşletmemiz konuyu inceleyecek ve işin aslını öğrenecek."

Eh, kesinlikle yalan söylemiyor. İşletmesini bu şekilde tehlikeye atmayacaktır.

"Beyefendi, sadece soru sordu. Onun işi bu, benim işim de bu. Konuyla ilgilenin siz."

"Evet, kesinlikle ilgileneceğim." Nefesi sakinliyor. "Kusura bakmayın, zor bir gün oluyor, şimdi de duvardaki delik çıktı."

"Pekâlâ, haberin olsun işte." (Sonuçlandır.)

"Teşekkür ederim, kendi ellerimle yamayacağım. İşletmeyle ilgili başka bir konu var mıydı? Umarım yoktur..."

"Belki de personelde meraklı biri vardır..."

"Personelime de kendi sözümmüş gibi güvenirim... ve duvarlara delik açan kesinlikle ben değildim." Kollarını kavuşturuyor ve meydan okur gibi sana bakıyor.

"Hayır, öyle kişileri işe almayız. Haber verdiğin için teşekkürler. En kısa zamanda çaresine bakacağım."

"Klaasje. 3 numaralı odadaki. Telefon hattına kesik atmış."

"Niye?" Kendini frenliyor. "Yok. Siktir et. Bilmek istemiyorum. Bu soysuzların neyi neden yaptığını bilmek istemiyorum. Binada bir tane düzgün konuğumuz var sanıyordum..."

Klaasje'nin yapmış olması gerçekten hiç hoşuna gitmiyor.

"Lena var. Lena düzgün bir müşteri."

"Eh, evet. Konuk değil ama, ya?

"Neyse, faturasını kadına keserim, konu kapanır... Başka bir şey var mıydı?"

"Ne?" Kadın lafa karışıyor. "Benim adım mı geçti?"

"Sizi övüyorduk. Bir de 3 numaradaki soysuzun telefon hattına kesik attığını öğreniyorduk. Burada her şey yolunda!" diye bağırdıktan sonra sana dönüyor.

"Neyse ki o konuk borcunu zamanında öder. Faturayı ona keserim, konu kapanır. Başka bir şey var mıydı?"

"Evet, eminim onun yapmış olmasını istemezdin."

"Bu da ne demek oluyor? Siktir git birader, o benim tipim değil. Neyse ki borcunu zamanında öder. Faturayı ona keserim, konu kapanır."

Hmm... Vay. Gerçekten tipi değil. Cazibesi buraya ulaşmamış.

"Başka bir şey var mıydı? 4000 bardak altlığı dizmem ve sonra da bulaşıkları yıkamam lazım çünkü meğer artık bu da benim işimmiş."

"Eh, neyse, gizem çözüldü. Düğümlerden hoşlanmam."

"Evet, ben de. Söylediğin için sağ ol. Neyse ki borcunu zamanında öder. Faturayı ona keserim, konu kapanır."

Hmm... Galiba bir yerlerde saklı parası var. Düzenli ödeme yapan bir konuk olmasına yetecek kadar.

"Garte, mutfağa giremeyeceğimi söyleyen bir yazı gördüm. Neden mutfağa giremiyorum?"

"Ne o, şimdi de aşçı mı oldun? Seni ilgilendirmez."

"Fakat mutfakta soruşturmayla ilgili bir şey olabilir."

Gözlerini deviriyor. "Adam tavada kızartılmadı, linç edildi. Mutfağın bununla nasıl bir alakası..." Fikrini değiştiriyor.

"İyi. Peki. Mutfak 13.00'e kadar kapalı çünkü gerçek aşçı çalışıyor. Çok lazımsa daha sonra etrafa bakabilirsin."

"Belki de öyleyim, aşçıyım?"

"Değilsin. Safi ziyansın..." Kendini toparlıyor. "Peki, mutfak 13.00'e kadar kapalı çünkü gerçek aşçı çalışıyor. Çok lazımsa daha sonra etrafa bakabilirsin."

"Arama iznim var."

"Hayır, yok."

"Nasıl anladın?"

"Arama iznin olsaydı çoktan suratıma çarpmıştın." Kollarını kavuşturuyor.

"Ayrıca RHM arama izni kullanmıyor. Kanunları biliyorum. Mutfağın açılmasını beklemen gerek, illa girmek zorundaysan. Ki değilsin."

Saat 13.00'ten sonra mutfağa girebileceğinin farkındasın, değil mi? Süperstar karizmasına ya da Sam Bo stili maskaralıklara gerek yok.

Sam Bo, Samara boksunun kısa adı. Zarif bir dövüş sanatı. Sam Bo stili çevikliği, zekâyı ve karizmayı ifade eder. Bilgin olsun.

"İnansan iyi olur, puşt."

"Puşt mu?" Kafasını sallıyor. "Küfrü bırak, seni havalı göstermiyor. Anaokulu değil burası."

"Ama ben çok açım."

"Ve senin için bir istisna yapmamı mı istiyorsun? Mevcut borcunu ödeyene kadar pansiyonda konuk bile değilsin..." Fikrini değiştiriyor.

"Paket geldiğinde haber veririm demiştin biliyorum ama... geldi mi?"

"Yanıt vererek onurlandırmam bunu."

Çok geç. Yanıt verdin bile.

"Makul."

Adam bu sefer cidden sessiz kalıyor. Sana beklentili bir ifadeyle bakıyor.

"Ama yanıt verdin bile. Az önce."

"İçki içmem lazım. Bir kadeh bir şey koyar mısın?"

"Elimde shaker falan mı var? Bu..." Boş elini gösteriyor. "Shaker mı bu?"

Sesi sinirli gibi.

...ayrıca o shaker değil. Hiçbir şey değil. Elinde bir şey tutmuyor.

"Sesin sinirli gibi, neden? Alt tarafı içki istedim."

"Papyon falan mı takıyorum? Papyon takmış, böyle mi yapıyorum?" Hayalî bir shaker'ı öfkeyle sallıyor.

"Gülüyor muyum ben? Beni gülerken ve küçük shaker'ımı sallarken mi görüyorsun? Hayır mı? Peki sence neden?"

Çünkü barmen değil o.

"Neden?"

"Çünkü ben barmen değilim. Kafeterya müdürüyüm. Başka bir şey var mıydı?"

İstediğin BİR İÇKİ ULAN. Bunu anlamak nasıl bu kadar zor?